#PP09: Mislukte goedmaakpoging Amy MacDonald #PP09: Mislukte goedmaakpoging Amy MacDonald

Pinkpop 2009 / Review 3.2: Hollywood Undead, Mando Diao, Amy MacDonald

, Pierre Oitmann, Geert Smeets, Ruud Everaerts

#PP09: Mislukte goedmaakpoging Amy MacDonald

Pinkpop 2009 / Review 3.2: Hollywood Undead, Mando Diao, Amy MacDonald

Pierre Oitmann, Geert Smeets, Ruud Everaerts ,

Houdt u het nog vol in de warme zon? Wij wel, al zweten onze vingers van het vele tik- en fotografeerwerk. Hier weer een handvol bands op Pinkpop 2009.

Pinkpop 2009 / Review 3.2: Hollywood Undead, Mando Diao, Amy MacDonald

Vorig jaar was mevrouw MacDonald te laat. 3VOOR12/Limburg toonde toen een foto van een opgebouwd drumstel, dat er wel erg verlaten bijstond. Dit keer is Amy MacDonald wél op tijd. In het afgelopen jaar is er veel gebeurd. Nadat het bijna een jaar duurde voordat haar debuutalbum werd opgepikt, was het begin 2008 in één keer raak met ‘This Is The Life’, dat ineens op nummer 1 stond. MacDonald speelt veel van de nummers die ze al tijden met zich meezeult, inclusief covers van The Killers en Bruce Springsteen. De goedbedoelde folkliedjes zijn tot confectiepop verworden, oftewel; heel erg saai. Het begint ook steeds meer op te vallen dat er bijzonder weinig variatie in haar stemgeluid zit. Een onbezield live-optreden van een getalenteerde Schotse meid. Jammer dat Amy hier punten laat liggen, want ze heeft nog wat goed te maken. Dit jaar is dat niet gelukt. (PO)

Al jaren is Zweden vaandeldrager van de garagerock. Bands als The Hives en The Hellacopters kennen maar weinig concurrentie uit de rest van de wereld, op de weer toerende Oblivians na dan. Dus moet de concurrentie uit eigen land komen en luistert naar de naam Mando Diao. Die we natuurlijk allemaal kennen van de hit ‘Dance With Somebody’. Een nummer dat overigens weinig met garage te maken heeft, want het is een regelrechte discostamper waar Kiss’ ‘I Was Made For loving You’ nog een puntje aan kan zuigen. Bewapend met een achtergrondkoor, een trompettist en percussionist geeft Mando Diao zijn kordate garagerock een nieuwe dimensie met een tikkeltje kitcherige sixtiespop, discoritmes en new wave. Nummers als 'Cut The Rope' en vooral 'God Knows' zijn misschien geschikt om het jaarlijkse tuinfeest op te luisteren, ze getuigen van een Lennon-McCartney-achtige klasse waarbij de scherpe randjes intact blijven. En ook al flirten nummers als 'Crystal' met psychedelica en loopt 'Dance With Somebody' de punkfunk achterna, het ruwe machismo van Mando Diao blijft overeind. En dus is de plek op het 3FM stage meer dan verdiend. (GS)

Soms heeft een bandnaam niet erg veel te maken met de muziek die ze maken. Bij The Hollywood Undead denk je misschien aan de namaak glitterwereld van Hollywood of aan de griezelwereld waarin de ondoden, de zombies verkeren. Qua muziek kan dat uitpakken van vrolijke filmmuziek tot sferische beklemmende geluiden. Maar niets van dat alles hoorden we terug in de tent waar deze band stond te spelen. Wat hoorden we wel? Rockmuziek waarbij in koor werd gerapt. Tomeloze energie. Pittige songs. Goed in het gehoor liggende songs. Maar wat ze nu precies proberen te zeggen? Geen idee. Het publiek leek zich opperbest te vermaken, want in die tent, daar kon geen kip meer bij. (RE)

nu op 3voor12