Sonsbeek Theater Avenue verveelt ook zonder Singersongwriterfestival niet Sonsbeek Theater Avenue verveelt ook zonder Singersongwriterfestival niet

Creatieve en niet-alledaagse muziekacts in de Lounge

, M. van Koolwijk, B. Bodt, M. van der Noordt / Foto's: B. Bodt,

Sonsbeek Theater Avenue verveelt ook zonder Singersongwriterfestival niet

Creatieve en niet-alledaagse muziekacts in de Lounge

M. van Koolwijk, B. Bodt, M. van der Noordt / Foto's: B. Bodt, ,

In de Avenue Lounge waren dit jaar echte banken neergezet en verder zorgden schemerlampen, kamerplanten en de nodige kunst voor een echte lounge sfeer. De muzikale programmering was dit jaar helaas wat karig. Desondanks viel er iedere avond toch het nodige te genieten met uitschieters als Ckoe & The Bunny Bonanzas, Lolly Blue Jane en Julie Scott.

Creatieve en niet-alledaagse muziekacts in de Lounge

Elk jaar vier dagen gezelligheid in het park, dat is de insteek van de Sonsbeek Theater Avenue. Waar de afgelopen jaren het Arnhems Singersongwriterfestival de nadruk legde op het muzikale gedeelte, moet men het dit jaar door het uitblijven van de benodigde gemeentelijke subsidie met minder doen. Desondanks kan er naast de vele theateracts ook van muziek worden genoten. Een kleine muzikale greep. Op de eerste dag lijkt het Sonsbeek Theater Avenue in het water te vallen. Hevige regenbuien, donder en bliksem weerhoudt menig hondloos mens er van zich buiten de deur te begeven. Gelukkig zijn er zat tenten op Sonsbeek waarin - weer of geen weer - het culturele feest doordendert. In de Avenue Lounge zorgt op deze donderdagavond de bliksemcombinatie met de rock-'n-roll plaatjes van dj Wim juist voor een ware 'Greased Lightning'. Als voorproefje op het te komen optreden van Ckoe & The Bunny Bonanzas draait Wim Koens het ene naar het andere vuige plaatje, terwijl tekenaar Ckoe de nummers op groot scherm van beeld voorziet. De tent stroomt vol (met mensen, niet met regen) en de hoofdact van de avond kan beginnen. Terwijl Ckoe lekker verdertekent en zijn cartoons van beweging voorziet door middel van stokjes, touwtjes en van die lipjes om aan te trekken die je vast nog wel kent uit een oud pop-up prentenboek, zijn de rock-'n-rollnummers van schijf inmiddels vervangen door een lekkere rommelige combi van punkige surf en rock-'n-roll begeleid door komische animatie. Dan kan het weer nog zo vies zijn, in de Avenue Lounge wordt het pas echt sleazy op een geslaagde experimentele rock-'n-rollavond zoals deze. De zangeres/gitarist van Lolly Blue Jane oogt op de tweede dag van de Sonsbeek Theater Avenue goed op haar gemak in haar niet helemaal te grijpen outfit, een mengeling van een ouderwets romantisch soort folk en gothic met een barok tintje. Dit blijk ook precies de sfeer van de muziek te zijn: dromerig en innemend, maar alles behalve vrijblijvend. Haar heldere stem voert je meteen mee in een wereld van sprookjesachtige landschappen en wezens die daarin tot leven komen. Al kabbelend ga je mee op die stroom en dan opeens wringt er iets. Lolly Blue Jane heeft het vermogen om je met haar stem, van lieflijk en hoog naar dreigend en laag, naar beelden te laten kijken als in een film. Haar begeleider op de andere gitaar weet eigenlijk dezelfde sfeer te creëren. Het is dan ook verbazingwekkend dat het juist hier een beetje rammelt. Haar gitaarspel lijkt niet helemaal samen te komen met dat van hem en andersom. Het ontbreken van een wat rijkere klankkleur komt ook niet ten goede aan de weinige variatie qua opbouw en tempo. Maar daar waar ze dat doorbreken, zijn ze meteen pakkend en sterk. Lolly Blue Jane is zo'n sprookje waarbij de hoofdpersonen hunkeren naar de versmelting die uitblijft, maar er wel aan zit te komen. Op zaterdag heeft de Avenue Lounge nog een divers muzikaal aanbod in petto voor de breedgeschoolde muziekliefhebber. Zo is er een optreden van het duo Bimborella dat hilarische covers van bekende Nederlandse levensliederen ten gehore brengt. Prima te verteren als je het nodige achter de kiezen hebt, alleen is dat 's middags om half vijf nog niet het geval. Verder laat Julie Scott, voormalig zangeres van de Arnhemse band Mizpah, met een voortreffelijke set horen dat ze niet alleen een prachtige stem heeft maar ook een goed gevoel voor een variatie in haar repertoire. Betoverende liedjes worden afgewisseld met indrukwekkend grof geschut. Met een solo cd die momenteel opgenomen wordt, zullen we van deze dame ongetwijfeld nog veel horen in de toekomst. Haar optreden wordt gevolgd door muziek van een heel andere orde: Captain Hell & The Sweet Monica's. Met hun komische electropunk en sexy metalhardcore vormen ze een groot contrast met de de sfeervolle en donkergevoelige nummers van Julie Scott. Het kan allemaal hier, op Sonsbeek Theater Avenue. Een leuk en afwisselend muzikaal aanbod dit jaar, maar hopelijk vindt de gemeente Arnhem nog ergens een oude sok subsidiegeld zodat volgend jaar zomer nóg meer te genieten valt in Park Sonsbeek.

nu op 3voor12