Kalmte en hectiek hand in hand in Asteriks Kalmte en hectiek hand in hand in Asteriks

Mutiny on the Bounty en Future Old People Are Wizards brengen koortsachtig enerverende sets

, Tekst: Jurgen de Raad | Foto's: Ymkje Veenstra

Podium Asteriks in Leeuwarden heeft op deze vrijdagavond een breed assortiment aan muziekstijlen staan. Met een goede dosis rock in de basis zal er zoal geflirt worden met wave, stoner, sludge, prog en ambient. De Luxemburgers van Mutiny on the Bounty mogen met hun swingende stijlen als laatste mogelijk voor de beste bezwering gaan zorgen, voorafgegaan door de Nederlanders van KIN en het Belgische Future Old People Are Wizards.

KIN uit Groningen komt vanavond met erg fraaie liedjes aan zetten. Het zal de meer sobere opmaat zijn naar de vooral behoorlijk extraverte klanken die de gezelschappen ná het Noordelijke collectief gaan brengen. De Engelse gitariste/zangeres Kim Foster is de spil binnen dit kwartet dat verder bestaat uit ervaren rotten uit de Groninger muziekscene. Leden in KIN hebben namelijk hun strepen al verdiend bij respectievelijk garage/noise en lo-fi indie rockende The Swains en Vox von Brown.

KIN geeft veel stemmigheid af, gegoten in composities met duidelijke kop en staart. Doormalende drumpatronen, geregeld repeterende baslijntjes en breed uitgesmeerde gitaarpracht nemen je gewillig mee in fijn melancholische atmosfeer. Een atmosfeer die veel jaren tachtig donkere wave uitademt (Joy Division). De serene, enigszins slepende zang van Foster is een prachtig baken temidden van nodig aanzwellende gitaren overlopend van oorstrelende effecten, die mooi wegglijden in desolate dieptes. De wat introverte presentatie van KIN sluit genoeg aan bij de sfeertendens, dus wat dat betreft helemaal prima. Een bijzonder sterk optreden van de Groningers. De warme waardering van het publiek is daarom ook geheel begrijpelijk.

'Splijtend gitaarwerk en prangende synths tuimelen verrassend over elkaar heen in een rebelse, punk aandoende symbiose'

Future Old People Are Wizards

Twee mannen en een vrouw vormen het Gentse trio Future Old People Are Wizards. Aan boord bevinden zich leden van onder meer bekende Belgische bands Drums Are For Parades en Wallace Vanborn.
De Belgen komen op de proppen met een licht ontvlambaar eclectisch kruidvat dat post- en progrock vastknoopt aan stoner en sludge, nog eens aangelengd met verder nader gitaargeoriënteerde stijlvormen. Het resultaat is een mix van sfeervolle tonen en veel verpulverende (gitaar)explosies. Gesmeed binnen nummers die je in vaak onrustig aanvoelende hectiek van hot naar her slingeren. Het levert intrigerende contrasten op van drukte-rust en hard-zacht, waarbij vooral in de stevige gedeeltes de groezelige sludgy gitaarriffs (fijne lage stemming!) machtig versmelten met de diepe schurende synthbastonen van toetseniste Nele de Gussem. Zij neemt overigens de volledige ´basgitaar´-partijen op zich. Haar zware synths zorgen voor mooi gedragen, donkere sferen en geven het voorbij komende songmateriaal een bijzondere glans mee. Daar waar haar meer fijngevoelige zang eerder de wat zachtaardige tegenhanger is in de doorgaans tamelijk obstinate nummers. Veel nummers zijn terug te vinden op het vorig jaar verschenen album M (refereert aan ´Man´; elke songtitel draagt ook het woord ´man´). Songs die splijtend gitaarwerk en prangende synths verrassend over elkaar heen laten tuimelen in een rebelse, punk aandoende symbiose. Gepaard gaand met een goede dot feedback en weinig aanwezige vocalen van zowel De Gussem als ook van gitarist Stijn Vanmarsenille. En dat alles met dikke accenten aan elkaar geregen door het geweldig pompeuze gedrum van Sylvester Vanborm.

Future Old People Are Wizards laat je flink genieten van een overtuigend, geloofwaardig gebrachte cocktail. De Vlaamse missie slaagt deze avond dan ook ruimschoots, inclusief het showelement dat Vanmarsenille richting het slot nog even goed brengt: een hartstochtelijke gang door het publiek makend, al spelend op zijn gitaar. Ja, daar houden we wel van.

'Kletterend riffwerk draait de kalmte plotseling de nek om'

Mutiny On The Bounty

Terwijl het overgrote deel van het publiek nog druk keuvelend achterin de zaal staat, strooit eindact Mutiny on the Bounty rustig kabbelende ambientklanken uit. Het algehele besef van de setaanvang is daar en langzaamaan schuiven de aanwezigen dan ook naar voren. Vervolgens is het menens bij de vier op het podium: kletterend riffwerk draait de kalmte plotseling de nek om. De Luxemburgers serveren een behoorlijke portie dynamiek. Prettig heen en weer zwalkende songopbouw staat vol met mathematisch in elkaar grijpende patronen. Die in de heftige momenten regelmatig een mooie aanblik kennen van vooral de twee druk erop bewegende gitaristen. Hun math-rockende riffs steunen in afgemeten precisie op het retestrakke ritmespan. Drummer Sacha Schmitz is bij dat geheel de opvallende drijvende kracht, na Future Old People Are Wizard´s roffelaar de tweede ritmische krachtpatser van vanavond. De man gloreert flink met ´akelig´ vloeiend, ingenieus spel.

De van uitgekookte ritmiek doorlopen instrumentale rock geeft verder mooie lyrische invulling van dynamisch verweven (gitaar)harmonieën en atmosferische elektronica. Elektronische klanken die grotendeels voortkomen uit de rijkelijk uitgestalde effectapparatuur van de gitaristen. Apparatuur die de gitaren geregeld als synths en aanverwant toetsenspul laten klinken. Met daar bovenop menig keer langstrekkende samples. Doen soms wat denken in hun herhalende motief aan de filmmuziekthematiek van John Carpenter (Halloween, The Fog), komen lekker dreigende bezweringen vanaf.

Mutiny on The Bounty's avontuurlijk gelaagde samenvloeisel van complexe rock en elektronica doorvoelt spannend sfeergoed uit ambient en zelfs triphop. Bij elkaar bekeken mogelijk niet aan ieder van de aanwezigen besteed; naarmate de set vordert vallen er toch aardige gaten in het publiek. Meerdere bezoekers druipen dan ook voortijdig af. Ja… Je zou hun muziek als misschien te clinisch en wellicht als een tikje doorschietend in technische prog-kunsten kunnen beleven. Neemt niet weg dat alles toch ontzettend klopt aan deze band. Die het dan ook flikt om nog genoeg goed enthousiaste toehoorders aan zich te binden met hun knap hallucinerende en ook onweerstaanbaar groovende songmateriaal. En terecht. Een puike set, zeg. Van een uitstekende band, die in zijn hoogstaande spel geen moment het concept van de goed lopende song uit het oog verliest. En zodoende ook een meer dan prima afsluiting van een avond waarop drie sterke bands redelijk eigenzinnige klanken ten toon spreidden. Jammer dat daarentegen de publieke belangstelling nogal achterbleef. Dit had zeker meer verdiend.  

Gezien

Mutiny on the Bounty + Future Old People Are Wizards + KIN
Podium Asteriks, Leeuwarden
Vrijdag 24 februari 2017

nu op 3voor12