#POPRONDE16: Popronde Leeuwarden 2016 #POPRONDE16: Popronde Leeuwarden 2016

Gevarieerde selectie acts met uiteenlopend entertainmentgehalte

, Tekst: Helen Wittebol, Desi Spoelstra | Foto's: Denise Janssens, Frieda Vuur, Oscar Anjewierden

#POPRONDE16: Popronde Leeuwarden 2016

Gevarieerde selectie acts met uiteenlopend entertainmentgehalte

Tekst: Helen Wittebol, Desi Spoelstra | Foto's: Denise Janssens, Frieda Vuur, Oscar Anjewierden ,

Popronde Leeuwarden 2016 verdeeld een diverse selectie aan acts over een elftal locaties. Soms is het even zoeken, maar opvallend genoeg zijn bij de meeste locaties toch een redelijk aantal bezoekers te tellen. Hekkensluiter 45ACIDBABIES trekt Neushoorn Café in ieder geval stampvol. 3VOOR12/Friesland verslaggevers trokken de stad in, en liepen of fietsten van locatie naar locatie om verslag te doen van een groot aantal acts.

Radio Eliza - Men At Work
Dit jaar wordt Popronde Leeuwarden afgetrapt in de Men At Work door het jonge zestal onder de naam Radio Eliza. De zes muzikanten zijn pas tweedejaars studenten aan de Herman Brood Academie, maar hebben naast 43 Poprondeshows onlangs ook de SENA Performers POPaward binnen weten te halen én zijn uitgeroepen tot 3FM Serious Talent. Buiten is het koud, maar de zomerse indiepop van de heren lokt iedereen naar binnen. Dit is precies wat je wilt zien tijdens Popronde. Door middel van catchy hooks en elektronische beats weten ze de aandacht vast te houden, van zowel het publiek in de winkel, als de toevallige voorbijgangers. Het enthousiasme en plezier spat van het geïmproviseerde podium af en ondanks dat de band pas bezig is sinds 2015, staan ze te spelen alsof ze al jaren samen op het podium staan. Wie als toevallige toeschouwer op een koude vrijdagmiddag heeft mogen mee genieten van Radio Eliza, heeft geluk gehad. Zo’n veelbelovend bandje is de kledingwinkel eigenlijk al overstegen. (HW)


Sofie Winterson - Douwe Egberts Café
De tweede act van de dag vindt plaats in het Douwe Egberts Café. De dreamy synthpop van Sofie Winterson belooft, als we de plaat moeten geloven, prachtig elegante, maar elektronische indiepop nummers. Live is dat nog steeds zo, alleen is de uitvoering een stuk teleurstellender. Winterson is niet alleen de enige muzikante op het podium, ze doet ook nog eens haar eigen geluid. Dit zorgt voor veel heen en weer lopen tussen het podium en de geluidstafel, wat zowel het publiek, als de artieste zelf onrustig maakt. Daarnaast lijkt ze de balans tussen de instrumenten en de vocalen maar lastig te kunnen vinden. Haar stem verdwijnt in een stroom aan muziek, wat zó hard staat dat het publiek op de eerste rij af en toe al wat ongelukkig om zich heen kijkt. Wanneer de zangeres bijna klaar is met haar set, zijn de meeste mensen al afgehaakt. Ze heeft nog veel te leren. (HW)


A Fugitive - Men At Work
In een soort duistere kelder van de Men At Work is het tijd voor A Fugitive. Rosan Rozema, ex- The Future's Dust frontvrouw, is begeven van de elektronica om zich heen. Met een combinatie van zware drums, ambient synths en een gitaar speelt ze nummers over het lot. Vanaf het begin af aan heeft ze al problemen met het geluid. Eerst staan de drums te zacht,waarop ze vervolgens vraagt of het een slecht idee is als het geluid iets harder gaat. Echter daarna is het volume ook niet bepaald prettig aan het gehoor. Aan het einde van een nummer gaat er een ongemakkelijk applausje rond, waarna Rozema in de war raakt en opnieuw begint. Ze weet de sfeer niet te maken. Bij haar laatste nummer gaat ze zelfs helemaal de mist in, al zegt ze zelf. A Fugitive maakt de verwachtingen helaas niet waar. Volgende keer beter. (DS)


DÉMIRA - Academie voor Popcultuur
Drie jaar geleden verscheen de toen nog zestienjarige Démira Jansen voor het eerst bij De Beste Singer Songwriter van Nederland. Nu is ze negentien, heeft ze twee EP’s uitgebracht en ontelbaar veel opgetreden. Na dit jaar mag ook Popronde van de bucketlist afgestreept worden. Voor wie haar EP’s, Indigo (2014) en White Ravens (2016), een beetje kent, zal gewend zijn aan het volle, onderbouwde geluid. Vanavond staat ze echter alleen. Een akoestische set, alleen de zangeres en haar gitaar. De kalmte die ze uitstraalt is in perfecte balans met de kracht in haar stem en de hele zaal is muisstil. Ze weet haar luisteraars mee te nemen in haar muziek door de korte toelichtingen die ze over de nummers geeft en zowel haar tekst als het gitaarspel weten emoties los te maken bij het klein aantal mensen dat zich in de Academie voor Popcultuur bevindt. DÉMIRA betovert met haar prachtige heldere stem en zelfs wanneer ze het publiek een vraag stelt lijkt iedereen angstig te zijn om te antwoorden, want wat als de betovering verbreekt? (HW)


The Badger and the Bass - Café De Spoek
In een overvol Café De Spoek staan de mannen van The Badger and the Bass klaar om te spelen. Met hun onlangs uitgekomen album Watch Out in de kontzak en slechts gewapend met een gitaar en een contrabas proberen ze het jaren vijftig gevoel naar het heden te brengen. Dat lukt ze zeker. Met het nummer On the Run from My Baby starten ze hun optreden, waarna iedereen meteen mee gaat met de melodie. Mede door opvallende gezichtsuitdrukkingen van de twee heren spat hun passie en energie er vanaf. Waar het in 2014 begon met optreden op straat, spelen ze met hun rockabilly/rock tegenwoordig een volwaardige show. Elke petticoat- en vetkuifliefhebber zal de klanken van de Amersfoortse Ruben Serhalawan en Sonne Scheermakers zeer waarderen. Je kunt merken dat ze goed op elkaar zijn ingespeeld door de manier hoe ze naar elkaar kijken tijdens het optreden. Pak je dansschoenen maar uit je kast. (DS)


The Yukon Club - Podium Asteriks
Als 3FM Serious Talent zijnde en een uitverkochte EP release in het magische Paradiso, mogen we wel wat verwachten van The Yukon Club. In een kwart gevuld Podium Asteriks staat het kwartet op het podium omringd door apparaten en blauwe lichten. Bij de eerste noten om kwart voor tien is het de vraag of dit nog behoort tot de soundcheck of dat het optreden al daaadwerkelijk begonnen is. Na enkele nummers stellen ze zichzelf dan ook uiteindelijk voor. Met de breekbare stem van zanger Alex de Bruijn maakt deze vierkoppige band een mix van indie en electro op een soort betoverende manier. De combinatie van drumbeats, synths, gitaren en melancholische vocalen maakt deze band ijzersterk. Met Absence, het paradepaardje van de setlist, weten de heren een meedeinende sfeer te creëren. De liefhebbers van Oscar and the Wolf kunnen ook zeker hun ei kwijt bij The Yukon Club. Een band om in de gaten te houden. (DS)


Torii - Neushoorn Café
Door uitval van D-Luzion wordt er in het schema geschoven en klimt de Leidse band Torii een uurtje later dan gepland het podium van het Neushoorn Café op. Het vijftal speelt onder leiding van zanger en gitarist Domenico Mangoine en uit haar muzikale talent met een sterke afwisseling van gitaarpop tot psychedelica met lichte jazzy invloeden. De muziek van Torii is dromerig, maar op de correcte manier. Tijdens de rustige nummers, waar weinig power in te vinden is, lijkt een deel van het publiek even in te dommelen. Na een klein kwartier wordt het muzikale tempo opgevoerd en zit iedereen weer rechtop. Torii houdt je in hun greep, maar heeft wel even de tijd nodig om je te pakken. De mannen hebben geen aandacht voor elkaar of het publiek; ze zijn compleet in hun eigen wereld en uiterst geconcentreerd met hun eigen ding bezig. Dat is misschien ook maar goed, want op een paar kleine technische problemen na, is het een vlekkeloos optreden. (HW)


Stuart Mavis - Scooters
De Fries/Groningse band Stuart Mavis doet het goed. In 2013 vallen ze in de prijzen bij de 058 Music Battle, doen ze mee aan de Kleine Prijs van Fryslân, spelen ze op Eurosonic Noorderslag en kunnen daar nu ook Popronde aan toevoegen. In een overvolle en benauwend warme Scooters staat de band om half twaalf klaar om het publiek, dat voornamelijk bestaat uit familie en vrienden, te voorzien van een half uur lang dansen. De muzikanten putten hun muziakale voedingsstoffen uit experimenteel psychedelische, hiphop en pop invloeden. Ergens vergelijkbaar met Coldplay en Chef’special, bewijst het vijftal met de nieuwe single Ocean dat ze toch zeker een plekje tussen de Popronde artiesten verdient hebben. (HW)


HØUND - Academie voor Popcultuur
HØUND is vlak voor de nacht geprogrammeerd in het zaaltje van de Academie voor Popcultuur. Ze spelen alternatieve rockmuziek die een mix is van stoner, shoegaze, grunge en psychedelisch en na de eerste nummers weet je al dat deze band de toon van de avond zet. Als finalist van de SENA Performance POPnl Awards mag je een zeker niveau van ze verwachten, en dat maken ze absolutt waar. Heerlijke aanstekelijke muziek waarbij je niet stil blijft staan. Live zijn ze een steengoede band met een zeer strak optreden. Alhoewel de zaal niet echt gevuld is, lijkt dat voor HØUND niets uit te maken. Met de haren voor het gezicht spelen ze nummers als Electric Ground en Sweet Gratitude feilloos. Met een prachtige stem staat zangeres Roos Meijer haar mannetje naast haar mannelijke bandleden. De rustige nummers worden afgewisseld met de rauwe en hardere nummers. Zeer boeiend van het begin tot het eind.  (DS)


45ACIDBABIES - Neushoorn Café
De elektropunk-band 45ACIDBABIES is afkomstig van de Herman Brood Academie in Utrecht en maakt muziek met invloeden van Die Antwoord, Sleigh Bells en The Kills. De viermans formatie onderleiding van zangeres Sophia de Geus weet het publiek nieuwsgierig te maken met opbouwende en afwisselende melodieën. Zowel bij het viertal als het publiek zit de sfeer er goed in en de Popronde Afterparty lijkt een groot succes te zijn. De kleine foutjes en technische problemen worden soepel opgelost en de eerlijkheid hierover van de kleine, maar oh zo pittige zangeres. Een band als 45ACIDBABIES is vrijwel onvergelijkbaar. Verfrissend, nieuw en hypnotiserend; precies wat je op Popronde verwacht te zien. (HW)

nu op 3voor12