Suimasen in gesprek met 3VOOR12/Eindhoven: Rob van den Brand vertelt Suimasen in gesprek met 3VOOR12/Eindhoven: Rob van den Brand vertelt

‘To those who left us’ en nog veel meer toegelicht

, Tekst en fotografie: Patric Muris

Suimasen in gesprek met 3VOOR12/Eindhoven: Rob van den Brand vertelt

‘To those who left us’ en nog veel meer toegelicht

Tekst en fotografie: Patric Muris ,

Het verhaal voorafgaand aan Stay is bekend: ruim zes jaar geleden werd ineens de productie van het nieuwe album gestaakt. Stay kwam er uiteindelijk alsnog, maar daar ging wel heel wat aan vooraf. Om al die vragen over het hoe en waarom, maar vooral ook de vragen die het album oproept beantwoord te krijgen, ging 3VOOR12/Eindhoven in gesprek met Rob van den Brand, gitarist en zanger van de band.

‘To those who left us’ en nog veel meer toegelicht

Suimasen is terug. Met een nieuw album en meerdere optredens. Zo stonden ze opeens op de agenda van de Effenaar om hun nieuwe album te presenteren. De indruk die ze jaren geleden achterlieten, heeft hun genoeg krediet opgeleverd om de kleine zaal van de Effenaar opnieuw een hele avond voor zichzelf op te eisen.

Op de eerste vraag hoe het voelt om weer terug te zijn, volgt een brede glimlach. “Het is zo fijn om iets weer opnieuw op te pakken wat je zes jaar geleden noodgedwongen hebt moeten laten liggen.” Noodgedwongen? Was het niet zo dat de chemie binnen de band even zoek was? “Nee, de aanleiding was voornamelijk de gebeurtenissen in het leven van Nick en van mijzelf. Nick was net vader geworden en ik moest samen met mijn zussen voor onze ouders zorgen die erg ziek waren geworden. De prioriteiten verschoven en andere dingen werden noodgedwongen belangrijker”. Dus de band is wel in goed overleg uit elkaar gegaan destijds? Rob geeft aan blij te zijn dat hij nu eindelijk eens de kans krijgt om hier uitleg over te geven, want er zijn hier zoveel misverstanden over ontstaan. “Ik heb zo vaak dingen gelezen waarvan ik me echt afvroeg hoe ze erbij kwamen”

Rob vertelt zijn verhaal en benadrukt dat hij er nooit mee had willen stoppen. “Ook al was er geen energie en zeker ook geen tijd, ik wilde niet opgeven. Bovendien voelde de band op dat moment echt als een uitlaatklep. Als je dan blijft vechten voor het bestaan van de band is het erg teleurstellend wanneer anderen je aanvankelijk, geheel onbedoeld en onbewust, aan het lijntje houden en uiteindelijk definitief besluiten andere prioriteiten te stellen, wat overigens ieders goed recht is.” Nick was net vader geworden en besloot ermee te stoppen. Er is vanaf dat moment drie jaar lang geen contact geweest tussen de geestelijke vaders van de band. Rob verklaart daar op dat moment ook weinig behoefte aan gehad te hebben. De teleurstelling was groot. “Hoe begrijpelijk de keuze van Nick ook was, het bleef moeilijk om te zien hoe de band maar niet vooruit kwam. Gewoon omdat het spel en de creatieve inbreng van Nick niet zomaar te vervangen viel met een andere bassist”.

Dat hij later alsnog zou komen had toen misschien niemand meer verwacht. Zo goed als de creatieve klik is, zo gewoon is het om Nick na al die jaren weer in de armen van Suimasen te sluiten. Ook al zijn Rob en Jacco, de drummer van de band, na het vertrek van Nick gewoon doorgegaan met het repeteren, pas na de terugkeer van Nick is er serieus gedacht over het uitbrengen van een nieuw album. Een nieuw album met veel nummers die jaren geleden al klaar waren voor de eerste opnames. Doordat de meeste nummers al geschreven waren voordat de band tijdelijk uit elkaar ging, wordt er nu vooral gezongen over emoties van toen. “We zingen over liefdes van toen waar we nu niet eens meer de naam van weten, haha”.

Een gebroken hart wordt geheeld door de tijd, maar hoe zit het bijvoorbeeld met de aanleiding voor het schrijven van ‘Something’s Wrong With My Ego’? “Dat nummer is geschreven door Nick. Over een periode waarin hij het heel moeilijk had en depressief leek te worden.” Rob vult aan dat het voor hem ook heel vreemd is dat de nummers die hij heeft geschreven in een tijd tot stand zijn gekomen dat zijn ouders nog leefde. “To those who left us slaat voornamelijk op het afscheid dat wij als band hebben moeten nemen van Kyra Fooy; onze aller-allergrootste fan en een ontzettend mooi, warm en belangrijk persoon voor de band. Voor mij persoonlijk heeft het voornamelijk betrekking op het afscheid dat ik heb moeten nemen van mijn ouders dit jaar.”

In een bewogen jaar met een nieuw begin van Suimasen als hoogtepunt is dat verlies toch wel een erg grote smet. Eentje met een impact op zijn gehele leven. Rob heeft immers jaren voor zijn ouders gezorgd. “Dat valt nu opeens weg. Het was zo vanzelfsprekend om een groot deel van mijn vrije tijd daar aan te besteden en nu is al die tijd opeens echt van mij. Het begint langzaamaan een beetje te wennen. Ik stop die tijd nu voornamelijk in de band. Het voelt goed om weer meer met muziek bezig te kunnen zijn.”

En dus ook weer op te gaan treden. Hoe was het om na zo’n lange tijd opeens weer voor een goed gevulde Kleine Zaal van de Effenaar te staan? “Spannend. We kamen echter pas echt los bij het zesde, zevende nummer en toen ontstond er opeens een technisch probleem: het pedaal van de basgitaar van Nick ging stuk. Dat hadden we nog niet eerder mee gemaakt dus in plaats van lekker te spelen ging voor een tijdje alle aandacht tijdens het optreden daar naar uit. Dat viel jullie recensent blijkbaar ook op. Helaas ging de recensie wat erg veel over onze houding, die vooral gedomineerd werd door zenuwen en het technische mankement, en wat minder over de inhoud van het optreden. Dat was jammer, maar het was heerlijk om weer op het podium te staan en het geluid zo hard de zaal in te blazen.”

Is het niet vreemd om zo vaak te zingen over emoties van jaren geleden? “Die emoties blijven komen. Je herkent ze en daardoor blijven ze tijdloos. Het gemis van een bepaald persoon kan gezongen worden met de gedachte aan iemand anders. De tekst blijft toepasselijk. Het is wel een doel van ons om in onze muziek dichterbij onze emoties te komen door meer intens te zijn en het ook zo vast te kunnen leggen. Zoals bij Radiohead – Exit Movie. Zo puur en zo mooi.”

Dan even over het nieuwe album: Stay stond zowel voor release op jullie MySpace als op de 3VOOR12 luisterpaal. Daar werd het album erg goed gewaardeerd. Welke reacties hebben jullie zelf gehad op de nieuwe plaat? “Ja, dat zagen wij ook. Stond ons album opeens als meest geluisterde op de luisterpaal met een gemiddelde van vier sterren. We hebben heel veel positieve reacties ontvangen. Ook op het optreden. Daar zijn we erg blij mee. De lovende reactie van Martien van Bergen van Blimey! heeft ons toch wel het meeste vereerd. Ook een reactie op Last.FM dat ons optreden beter was dan onze show in Doornroosje zeven jaar geleden was te gek. Omdat ze er toen bij waren en nu weer.“

3VOOR12Eindhoven was ook erg positief over het album. Ik heb zelf de recensie geschreven waardoor ik ook blij was dat ik het interview mocht afnemen, want het vraagt nog wel eens om uitleg. Kun jij in één zin uitleggen waar het over gaat? Hij lacht. Waarschijnlijk is dat precies wat ze wilden bereiken. “Voor mij voelde de eerste plaat als een DAF met plastic onderdelen, de tweede plaat was al ‘wow’, een dikke 3L, maar deze derde is de nog completere auto die niet alleen geweldig rijdt, maar die je ook nog gemakkelijk naar allerlei spannende plekken brengt. Maar met al onze platen geldt het gevoel van ‘it’s better to travel than to arrive’” Een mooie quote waarna even een stilte valt. Het wordt drukker in het café waar we zitten. Het is vrijdagavond en er hangt een ongedwongen sfeer.

Dat nodigt Rob uit om tijdens de eerste stilte die valt, te vertellen over de periode na het tweede album. “Weet je, na die tweede plaat was de druk zo hoog. Wij hadden blijkbaar zo’n hoge verwachtingen gecreëerd waardoor het voelde alsof iedereen bij alles wat we deden over onze schouder meekeek. Dan wil je op een gegeven moment voldoen aan hùn verwachtingen. ‘Keen’ staat voor de bevrijding van dat gevoel waardoor ik blij ben dat die uiteindelijk op de plaat is terechtgekomen. Nu hebben we echt zoiets van: ‘ons plezier staat voorop’. We hebben echt het vertrouwde gevoel zoals het ooit was weer terug. Dit keer komt er niks meer tussen.”

Daar houden we je aan. Vertel, hoe ziet de toekomst eruit? “Eerst helemaal opnieuw dààr terecht komen waar we waren gebleven. Dat kan het beste door veel op te treden en veel nieuwe nummers op te nemen en op die manier nieuwe spanningen te verzinnen. De extremen zullen groter worden. Dat zien we nu al bij de nummers die we hebben geschreven voor de volgende plaat, die overigens al behoorlijk ver af is. In veel van het echte nieuwe materiaal zitten meer en extremere hoeken. Ook de sampletechniek hebben we eigenlijk pas net ontdekt. Dat beviel goed en daar willen we zeker meer mee gaan doen. Net als met meerstemmige zang.” Stay is dus nog maar net uit en we hebben het al over de opvolger. Dat biedt garantie voor continuïteit wat wij natuurlijk erg fijn vinden om te horen. Zoveel is duidelijk: Suimasen is terug. En dit keer blijven ze. Punt.

Gesproken: Rob van den Brand, van Suimasen, op 25 september 2009.

nu op 3voor12