The Booze Brothers vinden uiteindelijk het bluesvuurtje The Booze Brothers vinden uiteindelijk het bluesvuurtje

“Privéconcert” met een happy ending

, Tekst: Freddy van de Laar,

The Booze Brothers vinden uiteindelijk het bluesvuurtje

“Privéconcert” met een happy ending

Tekst: Freddy van de Laar, ,

Voor vijf man publiek begon het optreden zeer twijfelachtig. De motivatie ontbrak volledig. Maar gaandeweg het optreden deden ze toch wat ze vorig jaar tijdens het bluesfestival op het Wilhelminaplein ook deden. Namelijk het publiek vermaken.

“Privéconcert” met een happy ending

In maart werd de vergissing begaan om naar een Duitse punkband te gaan terwijl een Zweedse bluesrockformatie werd verwacht. Reden hiervoor was dat deze bands allebei dezelfde naam dragen: The Booze Brothers. Maar dit kon deze dag hersteld worden. Het enthousiasme voor het optreden was groot aangezien in 2007 tijdens het bluesfestival, op het Wilhelminaplein in Eindhoven, het publiek getrakteerd werd op een spetterend optreden. Maar bij aankomst werd snel duidelijk dat deze keer zeker niet voor veel publiek gespeeld hoefde te worden. Inclusief mijzelf en de Nederlandse promotor van de band waren er welgeteld vijf personen aanwezig. Redenen genoeg voor deze lage opkomst, zoals moederdag, Pinksteren, een zonnige en warme dag, Eindhoven culinair en nog enkele andere redenen, maar enige plaatsvervangende schaamte kwam wel opzetten. De vier bandleden dachten hier waarschijnlijk hetzelfde over. Het begin was dan ook niet goed. Weinig gemotiveerd werden plichtsgetrouw de eerste nummers ten gehore gebracht. Je moest goed luisteren omdat de zanger wel heel zacht zong en regelmatig te laat inzette. De twee frontmannen, die beide gitaar spelen, samen ongeveer 350 kg wegen en een beetje gemakzuchtig gekleed waren, zorgden ervoor dat het een fiasco leek te worden. Als extraatje stond ook het geluid niet lekker afgesteld, het leek alsof er een box volledig opgeblazen was. Maar de aanwezigen die er waren bleven vrolijk joelen en klappen na ieder nummer. De humor werd er wel een beetje van ingezien en gelukkig werd dit opgepikt door onze Zweedse zwaargewichten. Tijdens een cover van BB King werd een tandje bij geschakeld. Het vuur begon langzaam te branden en dat werd volgehouden tot het einde van de eerste sessie. Na de pauze werd weer twijfelachtig begonnen. Maar dat duurde nu niet zo lang als voor de pauze. Er kwamen meer rock ‘n‘rollnummers en niet alleen het tempo ging omhoog ook de kwaliteit. Vooral de zanger werd vuriger gedurende het optreden. Maar ook het stralende gezicht van de drummer verraadde dat de zin weer terug was. Ook tijdens de volgende pauze hield dit aan want de zanger kon het niet laten om met alles mee te zingen dat uit de stereoboxen van het café klonk. Ze willen zelf geen coverband genoemd worden maar eerlijkheid gebied te zeggen dat er wel veel covers gespeeld werden. Er kwamen hits voorbij van Bill Withers, Ray Charles, Johnny Lee Hooker, Santana en Stevie Ray Vaughan. Hierin schuilt een gevaar, omdat veel mensen deze nummers kennen en je dus kritischer beoordeelt wordt. Maar er was na die twijfelachtige start geen reden meer voor kritiek. Het Moment Suprème was tijdens de derde sessie. Iedereen die aanwezig was en dan praat ik op het einde van het optreden nog steeds over maar tien man publiek, werd toch nog getrakteerd op een leuke show. Er werd nog even getoond waarom ze al jaren kunnen touren door Nederland, Duitsland en Scandinavië. Brian Ferry’s “Let’s stick together” was hierbij de uitschieter. Maar ook hun laatste nummers, covers van ZZ Top, werden met zoveel energie gespeeld dat stilstaan er niet meer inzat. De sfeer was zelfs zo uitermate gezellig geworden dat ze nog een toegift gaven voor de tien man publiek die daar allemaal herhaaldelijk om vroegen. The Booze Brothers, 11 mei, Café Wilhelmina
Tags

Nu op 3voor12