SiSo-City trakteert Eindhovense muziekliefhebbers SiSo-City trakteert Eindhovense muziekliefhebbers

Lange avond bewijst kwaliteit

, Tekst: Bas van Genugten,

SiSo-City trakteert Eindhovense muziekliefhebbers

Lange avond bewijst kwaliteit

Tekst: Bas van Genugten, ,

't Klinkt pretentieus in de oren. Vraag een grote hoeveelheid Eindhovense muzikanten om zich van hun kwetsbaarste kant te laten zien. Akoestisch. Integer en voor een volle zaal met zeer gemengd publiek. Ad van Meurs nodigt als seizoenafsluiter o.a. artiesten als Denvis, Woody & Paul, The Sugarettes, Tom Musca, Jac Hustinx, Daan Koch en Bjorn van der Doelen uit om een dosis keiharde herrie thuis te laten.

Lange avond bewijst kwaliteit

Het is een mooie avond. SiSo-City is een succes. Laten we er daarom geen doekjes om winden en het recenserende gedeelte van dit artikel er maar snel doorheen draaien. Tom Musca is vanavond het beste, Daan Koch (The Goods) de meest verassende, Ernst van Aaken de ultieme ontdekking - verdorie, wat is die man goed. Joep & Iskaa (The Sugarettes), Matthieu Cleijne (Betty Blue) en Jac Hustinx spelen allemaal uitstekend. Die laatste heeft net iets te veel de neiging om 'te country' te zijn. Te Amerikaans, wat toch een beetje wringt, maar goed, het mag hem vergeven worden, aangezien zijn nummers (deels in duet met de Texanen Patricia Vonne en Robbie LaRoche) gewoon zo goed zijn. Muzikaal minder sterke krachten deze avond zijn het duo Irene Tel en Rachel Cooper, die wat aan de saaie kant zijn. Ook Peter Borgers mist de uitstraling en kracht om solo iets op poten te zetten, al lijkt hij het zelf ook te beseffen en verschuldigd hij zich vooraf al een beetje voor zijn optreden. De Beroerde Broeders, de naam doet al iets vermoeden, hadden wellicht weg mogen blijven. Het viertal lijkt het midden te zoeken tussen Van Dik Hout en Pater Moeskroen, maar dan overgoten in een overjarige studentikoze saus. In hun openingsnummer lijkt het nog wel potentieel te hebben, maar tijdens het tweede, zogenaamd humoristische liedje is alle richting zoek. Er valt verder nog wat te discussiëren over de accenten van Cees LeMair (bij die man is alles oud, je moet er van houden) en Bjorn van de Doelen (zijn trots aangekondigde Brabantse accent was helemaal niet zo Brabants), maar laten we het daar maar bij houden. Het initiatief voor Eindhoven SiSo-City ligt bij Ad van Meurs, die wekelijks in Meneer Frits, het café van het Muziekcentrum Frits Philips een muzikale avond presenteert. De origine van de naam laat zich raden, en giet de kwaliteit van de Eindhovense muziekscene in een singer-songwriter jasje. En hier gaat het Van Meurs eigenlijk ook om. Eindhoven barst van het talent, en een avond om zoveel mogelijk van dit talent bijeen te brengen is een fantastisch idee. In wezen zou het niet uitgemaakt hebben of de artiesten nou wel of niet uitversterkt spelen, maar in de lijn van de aard van de 'Ad van Meurs presenteert..' avonden past het in deze uitgeklede vorm subliem. Het is tevens de afsluiter van het seizoen. Het publiek is eveneens divers, om met geschatte leeftijden te gaan smijten; van 18 tot 88 jaar. Het zijn juist dit soort initiatieven waarbij het gaat waarom het gaat, de muziek. Of je nu een opa bent en je de eerste plaat van The Watchman nog op cassettebandje kan herinneren, of een opgeschoten puber die het kersverse debuut van The Sugarettes heeft plat gedraaid, het is de muziek die telt. Eindhoven heeft het geluk barstensvol goede muziek te zitten. Avonden als deze, en natuurlijk ook festivals als Edit, initiatieven uit Altstadt, TAC en Café Wilhelmina onderstrepen dit geluk. Mocht Ad van Meurs van SiSo-City een traditie maken, dan heeft Eindhoven er weer een mooi festivalletje bij. Vooral door de uitstekende muzikale kwaliteiten, diversiteiten en toekomstperspectieven die deze stad voor ons in petto heeft. SiSo-City pretendeert helemaal niks, en is daarom waarschijnlijk zo'n geslaagde avond geworden.

nu op 3voor12