Ploegendienst - GEEN TITEL

Twee jaar na DSM-5 – en met tussendoor een SMIB-reünie – is Ray Fuego terug met zijn garagepunkband Ploegendienst. Hun derde album GEEN TITEL, is rustiger. Of nou ja, dat is relatief natuurlijk. Het is nog steeds een boze plaat, maar Ray gaat niet meer de hele tijd in overdrive. Hij zegt het zelf het best: ‘Als je heel boos kan worden, betekent het ook dat je heel hard en intens lief kan hebben.’ En luister je naar GEEN TITEL, dan geloof je hem direct. ‘BERG’ gaat namelijk over een uitputtende liefde en tussen de keihard denderende punktracks ‘ASFALT’ en ‘LUIPAARDVACHT’ door sluipt indierock binnen op ‘LIEFDE IS ALCOHOL’. De plaat sluit af met ‘نرگس ‘ (Perzisch voor narcis), een postpunk-ballad met teksten over jezelf kwijtraken en het hoogtepunt tussendoor: ‘SURINAAMSE BROODJES’, waar Fuego zijn frustraties van zich af schreeuwt over mensen die zijn roots voor hem invullen. En zoals de titel al een beetje weggeeft: die roots zijn niet Surinaams. Maar dat vertelt hij liever zélf.