BKS26: Nick Cave & The Bad Seeds sluiten Best Kept Secret in de armen

Allereerst: ongelofelijk wat een energiebom Nick Cave op 68-jarige leeftijd nog is. En nee, natuurlijk is het niet raar om op je 68e nog fit te zijn. Maar die man smijt zichzelf twee uur lang over het podium heen, op een manier waar ook veertigers (en sommige dertigers...) jaloers op zullen zijn. Schoppend, zwaaiend, rennend, hij laat zichzelf op z'n knieën vallen en springt soepel weer op, duikt het publiek in en rent dan weer de trap op naar z'n piano, onderweg zijn microfoon in de lucht gooiend. Zijn onvoorspelbaarheid geeft z'n performance ook iets gevaarlijks, een spannende dreiging.

Prediker van liefde
Maar hoe duister of dreigend zijn songs soms ook mogen zijn, uiteindelijk is Cave een prediker van liefde. Dat wordt vanavond nog eens benadrukt door de aanwezigheid van een vierkoppig gospelkoor, drie dames in lange witte glittergewaden en een heer in zwart satijn. Zij trekken Cave iets uit het donker en richting de verlossing. Een beetje kitscherig? Ja, maar ten eerste: wat is daar mis mee? En ten tweede: die fantastische call-and-response van 'Train Long-Suffering' (de tweede keer dat ze 'm spelen sinds 1989!), en ook het apocalyptische slot van 'Hiding All Away' (het hele koor voor op de catwalk, wijzend naar het publiek, 'THERE IS A WAR COMING!' - je bent gewaarschuwd), het zijn hoogtepunten van de show.

Masterclass in bezieling
Cave is ondertussen twee uur lang helemaal locked in, met zijn hoofd, ziel en lichaam compleet aanwezig in het hier en nu, op dit podium, met dit publiek. Je ziet het in zijn bewegingen, het glinsteren van zijn ogen, hoe zacht hij de uitgestoken handen van de mensen op de voorste rij aanraakt, en hoe hij 'Fuckin' Netherlands!' schreeuwt als het publiek vol enthousiasme meezingt met zijn refreinen en koortjes. Het is een masterclass in bezieling. En nog beter: Cave heeft er zichtbaar plezier in vanavond. Hij geniet er echt van.

Slechts één keer lijkt Cave eventjes van zijn à propos. Hij heeft het publiek net getrakteerd op een live vertolking van het epische 'Hollywood', een track waarin alle Bad Seeds een kwartier lang zorgvuldig spanning opbouwen. En dan volgt het ontladende slot. 'Ik vind het heel moeilijk om niet met dit lied af te sluiten', kondigt Cave hem aan: de onversneden liefdesballad 'Into My Arms', solo op piano. Hij zingt 'm al bijna dertig jaar, maar brengt hem alsof hij 'm gisteren heeft geschreven. Het publiek zingt, op zijn verzoek, uit volle borst mee.

Omhelzing
En dan, bij het allerlaatste refrein, om één minuut over twaalf... BOEM BOEM BOEM BOEM knalt de eerste track van Job Jobse, wiens dj-set bij Stage Two zojuist begonnen is, er dwars doorheen. Heel even vertrekt Cave's gezicht, een flits van verbazing, maar hij trekt het gelijk weer in de plooi. Het publiek kan zich minder goed inhouden, maar begint vrijwel direct nóg harder te zingen. De nacht kan beginnen, maar niet voordat Cave de avond afsluit met een omhelzing.

SETLIST
Get Ready For Love
From Her To Eternity
City of Refuge
Train Long-Suffering
Wild God
O Children
Tupelo
Carnage
Joy
Rings of Saturn
Bright Horses
Henry Lee
The Mercy Seat
Red Right Hand
Jubilee Street
Hiding All Away
Hollywood
Into My Arms