3voor12 bespreekt Album van de Week (26): Wolf Alice 3voor12 bespreekt Album van de Week (26): Wolf Alice

My Love Is Cool is inderdaad cool en een tikkeltje schizofreen

, Timo Pisart

3voor12 bespreekt Album van de Week (26): Wolf Alice

My Love Is Cool is inderdaad cool en een tikkeltje schizofreen

Timo Pisart ,

Een van de leukste nieuwkomers op het affiche van Best Kept Secret is Wolf Alice. Dit weekend brengt het viertal uit Londen debuutalbum My Love Is Cool uit: een schizofrene plaat die heen en weer schiet van freakfolk en shoegaze naar grungerock en slackerpop. Best wel cool, en in ieder geval 3voor12 Album van de Week. Maar debuutplaat van het decennium?

Opgelet, want de hypemachine in Engeland draait op volle toeren. NME roept My Love Is Cool uit tot 'the debut of the decade so far', DIY noemt de plaat een briljante 'instant classic' en de critici in het Verenigd Koninkrijk zijn al tijden ronkend over Wolf Alice. Goed, zulke lofuitingen van de Britse muziekpers mag je meestal wel een pinch of salt nemen, maar met het Londense viertal Wolf Alice is wel degelijk iets bijzonders aan de hand.

De band begon ooit als folky duo van zangeres Ellie Rowsell en gitarist Joff Oddie, dat in de pubs in Engeland optrad. Na voor het eerst The Breeders te horen, besloten ze het over een andere, meer grungy boeg te gooien. Met een tweetal EP's wisten ze al hoge ogen te gooien en stonden ze al op Best Kept Secret 2013, London Calling 2014 en in het voorprogramma van Alt-J in de HMH.

En nu is er het debuutalbum, dat de meer noisy gitaren weer verruilt voor een dromeriger, melodischer geluid. My Love Is Cool - wat een heerlijke titel - schiet alle kanten op: opener Turn to Dust is een soort spookachtig freakfolk-liedje met een The xx-beat, Bros een shoegaze-popsong met jengelende gitaren, Swallowtail een intiem huilliedje, You're A Germ en Your Loves Whore wentelen zich in lagen noise, alsof de jaren '90 nooit weggeweest zijn. En dan zijn er nog massive gitaarriffs zoals in Giant Peach. We horen flarden Pixies, Ride en The Jesus and Mary Chain, we horen indierock a la Broken Social Scene en Yeah Yeah Yeahs, dreampop die van Chromatics en M83 had kunnen zijn en af en toe een wat grootster gebaar richting een echte popanthem. En dat alles niet oubollig of te moeilijk, maar alle invloeden nog eens opgepoetst, fris en met een knipoog gespeeld.

Het zijn stuk voor stuk sterke liedjes over opgroeien, elkaars mentholsigaretten oproken, zoete zestiende verjaardagen en verwilderde kinderen die zichzelf Wolf Alice noemen. De ene keer is de insteek humoristisch en speels, de andere keer wat droeviger en duister. Een instant classic? Nee, daarvoor is Wolf Alice nog te zeer zoekende op dit debuut. Maar een heerlijk aanstekelijk en cool album is het zeker. "Shake your hair, have some fun", zingt Rowsell in prijsnummer Bros. En zo voelt My Love Is Cool ook: niet te lang nadenken maar lol schoppen. Uitstekend plan, en hoe dat live uitpakt? We gaan het zien op Best Kept Secret.

Tags

Nu op 3voor12