Crossing Border: Thomas Blondeau presenteert zes van zijn 20 onder 35 Crossing Border: Thomas Blondeau presenteert zes van zijn 20 onder 35

Verwarrend veel talent in de Union

, Bieke Liefting

Crossing Border: Thomas Blondeau presenteert zes van zijn 20 onder 35

Verwarrend veel talent in de Union

Bieke Liefting ,

Auteurs Hassan Bahara en Thomas Blondeau stelden de bundel 'Agents-provocateurs: 20 onder 35' samen, waarvoor ze op zoek gingen naar schrijvers met een authentieke en tegelijkertijd vernieuwende stijl. Blondeau presenteert op Crossing Border zes van de twintig jonge literaire talenten.

Verwarrend veel talent in de Union

Waar ligt de grens tussen jong talent en gevestigde orde? The New Yorker legde die grens vorig jaar op de leeftijd van veertig jaar in '20 under 40', een bundel met twintig korte verhalen van jonge auteurs. Onder die twintig schrijvers bevonden zich onder anderen de op Crossing Border 2011 aanwezige David Bezmozgis, Dinaw Mengestu en Marcus Foster. Sinds kort kent ook de Nederlandse literatuur een dergelijk overzichtswerk. Auteurs Hassan Bahara en Thomas Blondeau stelden de bundel 'Agents-provocateurs: 20 onder 35' samen, waarvoor ze op zoek gingen naar schrijvers met een authentieke en tegelijkertijd vernieuwende stijl. Blondeau presenteert op Crossing Border zes van de twintig jonge literaire talenten, die na een korte introductie allemaal voordragen uit eigen werk. Waarom Blondeau aan deze bloemlezing is begonnen? ‘Als ik het niet doe, doet iemand anders het slechter. Dan doe ik het liever zelf.’
 
GEZIEN
20 onder 35, Crossing Border, Union, 19-11-2011
 
LITERATUUR
Auteurs die onderling meer verschillen dan de zes aanwezigen van 20 onder 35 zijn tijdens Crossing Border waarschijnlijk niet op één podium te vinden. Het zijn niet hun leeftijden die ver uiteenlopen: de oudste (Aukelien Weverling) werd in 1977 geboren, de jongste (Y.M. Dangre) in 1987. Wat betreft stijl en thematiek hadden ze niet echter verder uit elkaar kunnen liggen. De voorgedragen stukken lopen uiteen van een filosofisch essay over de like-knop van Facebook (Arjen van Veelen, 1980) tot een prozascène over de hulp die een Surinaamse paragnose uit de Bijlmer aan de politie verleent bij het oplossen van een moord (Joost de Vries, 1983). Ook Thomas van Aalten (1978) en Nicole van Nierop (1980) dragen enkele minuten voor hun meest recente werk. Te kort om bekend te raken met hun werk, maar lang genoeg om nieuwsgierig te raken naar hun oeuvre.
 
PLUS
De zes aanwezige auteurs zijn niet allemaal even bekend bij het publiek, maar dankzij de criteria die Bahara en Blondeau voor opname in hun bundel hebben gehanteerd – Blondeau: ‘We hebben ons afgevraagd: is het origineel, en voegt het wat toe?’ – lukt het alle schrijvers om de toehoorders nieuwsgierig te maken.  
 
MIN
Wanneer je maar een paar minuten krijgt om uit je werk voor te dragen, is het knap om het publiek niét enthousiast te maken. Als auteur kies je immers uiteraard díe scène of dát gedicht waarmee je gegarandeerd de aandacht zult trekken. Zes van zulke korte, heftige voordrachten is echter overweldigend: als toehoorder weet je na zes optredens niet meer wie wat heeft gezegd. Je onthoudt de sfeer van het geheel, maar niet de stijl van de afzonderlijke auteurs.  
 
CONCLUSIE
Na het drie kwartier durende optreden van 20 onder 35 ben je als toehoorder enthousiast vanwege de originaliteit en stijl van de voorgedragen werken, maar je weet niet meer wie wat heeft voorgedragen. De avond geeft daarom meer inzicht in de aard van de bundel in zijn geheel dan in de stijl van de verschillende auteurs. Maar daar is niets mis mee, zolang je onthoudt dat de Nederlandstalige literatuur nog veel verborgen talent herbergt.   

CIJFER:
7

Nu op 3voor12