Crossing Border: Marcus Foster evangelie slaat aan Crossing Border: Marcus Foster evangelie slaat aan

Foster zet in Duitse Kerk met succes eerste stappen op Hollandse bodem

, Pepijn van Gils

Crossing Border: Marcus Foster evangelie slaat aan

Foster zet in Duitse Kerk met succes eerste stappen op Hollandse bodem

Pepijn van Gils ,

Marcus Foster haalde afgelopen jaar een record aantal hits op internet op zijn MySpace account van anderhalf miljoen views. Een ster was geboren en een nieuw album kon niet lang op zich laten wachten. Tot zijn grootste voorbeelden behoren Van Morrison en Bob Dylon, al zijn vergelijkingen met Dave Matthews en David Grey ook niet misplaatst.

Foster zet in Duitse Kerk met succes eerste stappen op Hollandse bodem

Marcus Foster haalde afgelopen jaar een record aantal hits op internet op zijn MySpace account van anderhalf miljoen views. Een ster was geboren en een nieuw album kon niet lang op zich laten wachten. Tot zijn grootste voorbeelden behoren Van Morrison en Bob Dylan, al zijn vergelijkingen met Dave Matthews en David Grey ook niet misplaatst.

MUZIEK:
Zijn nummers staan met handen en voeten direct in de blues, funk en soul. Het nummer Kiss Is A Knife is daar een uitstekend voorbeeld en een directe ode aan James Brown die muzikaal gillen tot een kunst verhief. Foster's nummers leunen op laid-back basslines en breakbeats. Met al die vertraging heeft hij keer op keer extra de tijd om de enorme schrale uithalen scherp te laten galmen door de Duitse Kerk.

PLUS:
Hij laat een bijzonder vaardige en beheerste indruk achter, die van een artiest die precies weet waar hij mee bezig is. Tussen de nummers toont de zanger zich ook een zeer sympathiek en dankbaar artiest. 'I want to thank my tour manager for introducing me to Febo's" Op het nummer I Don't Need To Loose You To Know zoekt hij de grenzen van zijn bereik op, zonder een seconde vals te worden. Met een stem die als een geslepen mes door rauw vlees snijdt eindigt hij het nummer zonder microfoon en overschreeuwt hij met gemak de harde drums, zijn stemgeluid gedragen door de akoestiek van de gewelven. En nog altijd niet onzuiver. Hij kent geen enkele gene. Muziek maken is voor hem compromisloos, ook al gaat dat gepaard met spasmen en opmerkelijke mimiek. De volgestroomde kerk is niet van plan hem zo te laten gaan, wat hem een van de weinige artiesten maakt die toestemming krijgt voor een toegift.
 
MIN:
Pijnlijk moment ontstaat als hij zijn laatste nummer inzet, waarbij hij zichzelf rustig begeleidt, maar de basversterker van de reeds vertrokken basgitarist aan is blijven staan en voor feedback en glitches zorgt. Het stoort hem zichtbaar, maar laat zich niet van de wijs brengen. De techniek haalt pas na drie coupletten de voeding eruit, vlak voor het hoogtepunt in het nummer, maar de schade is al aangericht.

CONCLUSIE:
Zijn compagnons bieden met plezier een stabiele muzikale fundering waarop Foster tijdens het beste uit zichzelf kan halen. Een bijzonder sterk, gewaagd en compromisloos optreden. Wie niet waagt, wie niet wint, zogezegd. Marcus Foster plukt daar komend jaar ongetwijfelt de vruchten van, wanneer hij terugkomt naar Nederland.

CIJFER:
8

nu op 3voor12