BRB11: Buitenlandse acts ruimschoots afgetroefd door eigen kweek BRB11: Buitenlandse acts ruimschoots afgetroefd door eigen kweek

Met L’Entourage, Jiggy Dje, Piff Gang, Kraantje Pappie

, Erik Zwennes | Beeld: Anne Markerink (3VOOR12/Rotterdam)

BRB11: Buitenlandse acts ruimschoots afgetroefd door eigen kweek

Met L’Entourage, Jiggy Dje, Piff Gang, Kraantje Pappie

Erik Zwennes | Beeld: Anne Markerink (3VOOR12/Rotterdam) ,

Donderdag vormden de State Awards het startschot van Buma Rotterdam Beats, maar de eerste eigen festivalnacht is op vrijdag. Overdag spelen op het Eendrachtsplein al diverse acts vanuit een mobiel podium, ‘s avonds ligt de nadruk op soul, tropical bass en hiphop.

Met L’Entourage, Jiggy Dje, Piff Gang, Kraantje Pappie

Donderdag vormden de State Awards het startschot van Buma Rotterdam Beats, maar de eerste eigen festivalnacht is op vrijdag. Overdag spelen op het Eendrachtsplein al diverse acts vanuit een mobiel podium, ‘s avonds ligt de nadruk op soul, tropical bass en hiphop. Charles Bradley verkocht Rotown al bijtijds uit, in Exit loopt het ook goed vol voor de eerste act van de avond.

Het Franse kwartet L’Entourage heeft behoorlijk wat tegen zich werken: ze spreken nauwelijks Engels, rappen in een behoorlijk antieke stijl, met een slechte geluidsmix, over minimalistische boombap producties. Ook als je geen Frans spreekt hoor je aan de flow van de heren dat het niet heel hoogdravend is wat ze doen. Er is iets te zeggen voor de retro benadering, maar dan moet je elkaar niet overschreeuwen of met z’n drieën tegelijk de refreintjes vals volblèren.

Des te beter fungeert de groep als voorprogramma voor Amersfoorter Jiggy Dje. Hij toont zich met zijn team opnieuw één van de beste liveacts die Nederland rijk is. Al hou je niet van de producties, dan wel van de teksten. Heb je niets met de publieksinteractie, dan kun je toch niet om Jiggy’s humor heen of de 1-2’tjes met zijn dj Frankie Boxcutta. In enkele nieuwe tracks laat de rapper horen dat zijn analytische aard en persoonlijke overpeinzingen een plek krijgen op zijn nieuwe album. De balans en schijnbare contradictie tussen eeuwige twijfel en een sterk geloof in jezelf bijvoorbeeld. “Als je zelfspot wil, ga je zelf maar rappen,” grapt hij vernuftig in een Top Notch shirt. In oudere nummers speelt de mc met klemtonen en timing van zijn teksten. De zaal veert nog eens op wanneer opnieuw een nieuw nummer langs komt. Een trage en smerig distorted productie van “Yung” Felix Laman vormt een eerste hoogtepunt van de set. Met Moevuh! en Ik Heb Je maken Jiggy en zijn backup Tellem het af.

Het contrast is opnieuw groot met de volgende internationale act. Het Noord-West Londense Piff Gang blijkt een groep van tien opgeschoten tieners die duidelijk geïnspireerd door Lil B, een beetje Wiz Khalifa en wat Odd Future zich een weg banen door kale moderne producties vol harde snare’s en zuigende synthlijntjes. Binnen tien minuten staat de Exit vol wietrook, de heren passen amper op het podium en verbergen hun rode ogen achter diverse bizarre zonnebrillen. Technisch stelt het niet veel voor en op een aantal tracks na, zijn de producties niet bijzonder genoeg om te blijven hangen. Niet iedereen zal het er mee eens zijn, maar de charme van Britse rap zit hem in het feit dat het Brits is. Deze jongens willen Amerikaans klinken zonder daar iets eigens aan toe te voegen, of het moet af en toe dat snufje grime zijn in de beats. Een filmende jongen wordt al snel belangrijker dan het publiek, dat zich al eerder had afgewend van het podium. Ach, de jongens hebben weer zes nieuwe clips over gehouden aan dit schoolreisje. En voor één maal konden ze ook blowen op het podium.

Afsluiter Kraantje Pappie maakt duidelijk dat de eigen kweek vanavond veel harder rolt dan de voorgedraaide dope. Wat Skrillex doet voor metal, doet productieteam Noisia voor de muziek van mede-Groninger Kraan. De nieuwe nummers geven het gevoel van een 4D-beleving. Al was het maar omdat ze zo knap zijn afgemixt. Maar de basis van de show zijn goede liedjes, pakkende interactie en overgave van de mc, backup Fiddox en dj Friss. De liveshow is duidelijk geïnspireerd op die van labelbaas Jiggy Dje, maar dan met wat meer branie en zweet. “Wat een verschrikkelijke herrie maken we toch. Dit is toch geen hiphop meer te noemen?” grapt Kraantje Pappie. Hij reageert er alvast mee op puristen die de producties afzetten tegen boombap-hiphop. Maar vergis je niet: de mc is vaardig. Hij laat het zien in de tracks, wanneer de beat wordt weggedraaid en tijdens een sterke freestyle. Dan nodigt hij zijn collega Orifice Vulgatron, mc van het Britse Foreign Beggars, uit op het podium. Na een sterke track concludeert de Groninger dat zijn naam het ook ‘doet’ in het Engels. Na enkele tracks hijgt Exit na van al het geweld. De enige vraag die achter blijft is of dit ook langer dan een half uur leuk is. Maar die vraag hoeft tijdens deze relatief korte showcase niet beantwoord te worden.

nu op 3voor12