De knie van Ellen Ten Damme en andere verhalen De knie van Ellen Ten Damme en andere verhalen

1e Club 3voor12 nieuwe seizoen knallend afgesloten door Feverdream

De knie van Ellen Ten Damme en andere verhalen

1e Club 3voor12 nieuwe seizoen knallend afgesloten door Feverdream

De 1e Club 3voor12 van het nieuwe seizoen in de nieuwe programmering kwam enigszins knarsend uit de startblokken, maar werd gered door het energieke Feverdream.

1e Club 3voor12 nieuwe seizoen knallend afgesloten door Feverdream

De 1e Club 3voor12 van het nieuwe seizoen in de nieuwe programmering kwam enigszins knarsend uit de startblokken. Het leek wel of uw gastheer nog even moest wennen aan het stigma 'serious radio' dat ons sinds de nieuwe programmering aankleeft. En dus begon ik uitermate serieus met Ellen ten Damme, die ondanks een geblesseerde knie en een snelle terugkeer uit Denemarken bereid bleek te zijn de aftrap van het nieuwe seizoen te verrichten. Na een redelijk verhelderend gesprek (eigenlijk zou Ellen een Marathoninterview moeten ondergaan, want talloze onderwerpen werden helaas nog niet aangeroerd) opende ze met een Duits lied van Friedrich Hollander. Dat volgens sommigen eerder thuishoorde op radio 4 of 1, maar zo mooi werd uitgevoerd (het gitaarspel van Robin Berlijn!) dat we daar beslist niet over moeten zeuren. Vervolgens passeerden enkele andere ingetogen akoestische nummers de Ellen ten Damme-revue, waaronder haar hit "Vegas'. Toen herhaalde Ellen op ons verzoek de act die ze op Lowlands ook al had uitgevoerd; ze vroeg haar zogenaamde aanstaande Kevin Aper met zijn band The Apers op het podium en na een verkleedact die -op de radio in ieder geval- een uur leek te duren, barstte ze -gehuld in bruidsjurk- los in de elektrische versie van 'Vegas'. Daarna beukte ze met Kevin Aper nieuwe energie in de uitgesleten klassieker 'I Got You Babe'. Zodat na afloop gesproken kon worden van een geslaagde coup. Om het met de woorden van een bezoeker samen te vatten:"Ik had nooit zo'n hoge pet op van die Ellen Ten Damme, maar dit was gewoon heel leuk". Leuk was daarna ook het interview met Alamo Race Track. ART is voortgekomen uit het bedeesde Redivider en met het zelfvertrouwen van deze nieuwe oude band lijkt het wel goed te zitten. Zanger Ralph ontpopte zich in ieder geval tot dezelfde charmante droogkloot die hij op Lowlands met succes had uitgehangen. Het optreden ging snel van start, maar zakte daarna door te lange stiltes tussen de nummers een beetje in. En dat was jammer, want wie zijn aandacht kon opbrengen voor de minimale uitvoering van een nummer alsBirds At Home, hoorde een fraai liedje. Zodat Feverdream er aan het eind van de avond met de trofee "Meest Energieke Band" vandoor kon gaan. In het interview had de hyperactieve voorman René Van Lien van het Rotterdamse (bij gebrek aan een beter woord) emo-trio al het hoogste woord, later op het podium steeg hij zingend, blèrend, spelend en zwetend tot nog grotere hoogten. Het optreden was zo strak en hard, dat de wat erg gepolijste nieuwe cd Future Directions er een beetje bleekjes bij afstak. Gaat dat vooral live zien: hier bij ons op de video of anders met ingang van nu, als ze op toer door Nederland zijn met Oil en Mono onder de noemer LIKK Revolution nr. 10. Waarna Ellen Ten Damme bij de na-borrel haar vermoeide been op tafel legde en van haar welverdiende biertje nipte, kersverse producer Niels Post zijn vuurdoop had gehad en uw gastheer toch maar weer een peuk opstak om het stoom van deze hete aflevering af te blazen.

nu op 3voor12