Dekmantel 2026 zaterdag: lang leve de minimal mindset!
O.a. Skee Mask & PLO Man, Ben UFO, GiGi FM & Jako Jako
Minimal saai? Nee joh! Op zaterdag bewijst Dekmantel dat de spannendste dansmuziek niet altijd om de grootste drop schreeuwt. Al valt er aan de andere kant van het Amsterdamse Bos óók genoeg te gillen.
Weet je waar we het deze zaterdag van Dekmantel eens over moeten hebben? Over de misverstanden rondom minimal anno 2026. Ik dacht zelf bij die term eerlijk gezegd vooral aan bleep-bloop-Villalobos-platen van 12 minuten met een loopje dat alsmaar doorgaat. Muziek die vooral leuk is als je in een toverketel vol keta bent gevallen, al 25 uur wakker bent en voornemens bent daar nog minstens 11 uur achteraan te plakken.
Was de idyllische Selectors-stage tussen de mega-bomen van het Amsterdamse Bos vroeger het terrein van een wat zonniger geluid, de afgelopen jaren zetten ze stevig in op dj’s als Francesca Del Garda, Binh, DJ Masda, gisteren nog zagen we een topset van Christian AB. Vandaag ruimt Dekmantel zelfs de hele dag in voor wat best de ‘minimal mindset’ genoemd mag worden: een brede waaier tussen house en techno, met als gemene deler muziek die geen handjes in de lucht is maar headsdown. Weinig zon, weinig lucht, alsjeblieft geen Insta-fähige breaks die dicteren dat we nu in 3-2-1 met z’n allen gaan FEESTEHHHHH.
Tegelijkertijd gebeurt er al wel veel in de platen van Skee Mask en PLO Man, die de eerste drie uur van de dag krijgen. Die eerste kennen we van z’n fenomenale muziek uitgebracht bij Ilian Tape: IDM, jungle, breaks, ambient techno, dat spul. Muziek voor de beatfreaks. Maar de set van vandaag ligt dichter bij het werk van PLO Man, een gast over wie vrijwel níéts bekend is, behalve dat-ie in Duitsland woont (denk ik?!), al een decennium lang het bescheiden vinyl-label Acting Press runt (wel de moeite waard om eens in te diggen!) en een uitstekende dj is die behoorlijk vaak in De School heeft gedraaid. Neemdeze DJ Hell-plaat: op zo’n groot geluidssysteem hoor je opeens hoe weird die bas uit elkaar wordt getrokken, hoe stóér het klinkt, hoe lekker het is om op te dansen. Terwijl twee platen over elkaar lopen, staat Skee Mask de faders te bespelen om nadruk te leggen op elementen en micro-breaks te creëren. Zo vet.
Het is muziek waar je niet zomaar twintig minuutjes kunt langswippen, om dan weer bij een andere stage te gaan snuffelen. Nee, je moet eerst echt in de mood komen om gegrepen te worden. Daarom is het extra bijzonder dat de Selectors-area al zo vroeg zó vol is, en de rest van de dag niet meer zal leeglopen. Oké, op de tweede helft van het veldje heerst er nogal een borrelvibe en het is best een opgave om jezelf naar voren te wurmen, maar dat peloton vooraan heeft besloten dat Dekmantel vandaag geen zeven stages heeft. Dit is de enige die ertoe doet! Shoutout naar die beer van een vent met z’n kleine zonnebrilletje, die er negen uur lang staat te grooven. Naar die krullenbol voor de speakers met de grijns van oor tot oor, die steeds vriendelijker zwaait als ik weer kom aanwaaien. Aan het Spaanse groepje meiden met hun waaiers. Dit zijn de echte strijders!
Die voelen ook wel dat Nicolas Lutz vervolgens af en toe een beetje gaar mixt. Het trucje dat Skee Mask zo goed in de vingers heeft, voert hij nogal sloppy uit. Maar who cares, als de platen maar kloppen. En dat doen ze. Deze gast uit Uruguay verkaste ooit naar Berlijn, zat anderhalf decennium geleden iets meer in de bleep-bloop-hoek, was behoorlijk vaak te zien bij VBX en Breakfast Club. Zijn platen vandaag rocken best wel hard, vaak ook met breaky elementen. Soms op de voorgrond, vaak ook in de verte achter de knokige 4x4-kick. Een enkele keer trekt hij het open meteen steengoede tien minuten durende afterhours-plaatwaar de kick drie minuten lang verdwijnt, en slechts een arpeggio overblijft. Maar ook daar geen drop of snareroll, de kick duikt gewoon weer op. Lang leve de minimal mindset! Er zijn hier dus ook geen collectieve euforische momenten, soms gaan er hoogstens wat armen in de lucht wanneer er een nieuwe tune wordt geïntroduceerd, maar er wordt wél steeds harder en harder gedanst. Zoals je merkt: eigenlijk zou ik hier wel negen uur willen blijven plakken, ook bij de fenomenale Aurora Halal, dj en organisator van Sustain-Release in upstate New York, een echt bucketlist-festival. Ze laat meteen veel meer techno horen, haar sound is meer psychedelisch ook, met in het laatste uur steeds meer ruimte voor trancey melodieën en kleur.
Waar zijn de dub-bassen?!
Maar geen zorgen, uw verslaggever van dienst vliegt de hele dag heen en weer om ook elders te zien wie boven zichzelf uitstijgt. Dat geldt niet per se voor SASS, de Spice Girls van Dekmantel: Shanti Celeste, Moxie, Peach en Saoirse, die met z’n vieren de mainstage afsluiten. Slaat natuurlijk nergens op, zo’n b2b2b2b, je staat weer 12 minuten uit je neus te peuteren voordat je weer een plaat mag opleggen, maar ze stralen wel heel veel fun uit (en draaien in het laatste halfuur zowel ‘The Bells’ als ‘Final Credits’, dus ja).
Liever kijken we bij de Greenhouse (die we voortaan gewoon de dub-yurt noemen, oké?). Nu heb ik wel eens vaker gehad dat ik m’n tanden voelde klepperen van diepe bassen. Dat de grond meevibreerde. Maar ga hier ’s ochtends voor die NNNN-speakers uit Noorwegen staan, en ik zweer dat ik ook de lucht voel meetrillen met de bassen van Channel One. Voor wie zich ook alweer afvroeg waar de dub uit dubstep vandaan komt: dub reggae heeft al sinds de jaren zeventig het patent op zulke kolossale bassen die we nu overal ook in elektronische muziek horen terugkomen. Channel One, dat is een Britse groep die al decennialang een eerbetoon brengen aan het gelijknamige Channel One Studios in Jamaica, waar in de jaren zeventig enorm veel invloedrijke roots reggae vandaan kwam. Dat doen ze traditiegetrouw: dus met één platenspeler waar ze de ene na de andere plaat opleggen, en tussendoor gewoon stilte laten vallen. Oprecht een heel gezellig feestje, al voor 1 uur ’s middags.
Jammer genoeg blijkt datzelfde NNNN-geluidssysteem later op de dag toch niet helemaal lekker te werken omdat de spreiding van het geluid niet zo best is: alleen als je ín de speaker hangt, voel je de bas, op andere plekken landt de bass-muziek van Dave Huismans (ooit vooral bekend als A Made Up Sound en 2562) bijvoorbeeld niet zo heel erg goed. Jammer, want we zijn nu juist zo blij met de terugkeer van deze eigenzinnige dj en producer, die jarenlang van het toneel was verdwenen. Zijn forte: hij laat horen dat je UK-geïnspireerde clubmuziek kunt maken die ritmisch véél intrigerender en swingender is dan de standaard grooves, ver voorbij het evenredige grid van zestien noten in een maat. Hopelijk snel terug op een beter geluidssysteem!
Idem voor de leuke Brit Mia Koden, die in een hele rits aan eigen producties laat horen dat je 140 bpm dubstep gerust kunt koppelen aan het gevoel van footwork, grime, r&b. En idem voor Azu Tiwaline en Al Wootton: zij brengt haar Sahara-roots mee in deze bijna spiritueel klinkende, dubby clubmuziek. Alsof je garage en techno opnieuw opbouwt met doffe trommels in plaats van kille drumcomputers. Zelfs diepe bas-grootmeester The Bug klinkt niet zo heavy als je zou willen. Eigenlijk zou-ie met Warrior Queen optreden, maar grime-rapper Flowdan valt voor haar in (technisch gezien een upgrade, hij leende zijn stem aan grote hits van Fred again.., Skrillex, Chase & Status, Sammy Virji). In principe MAYHEM natuurlijk, en ja, er ontstaat ook wel degelijk een moshpit in de dub-yurt, maar het heeft minder impact dan die keer dat deze twee samen The Nest afbraken.
De mentaliteit van de Nick Carter van de dansvloer
Laten we hopen dat ze toch wat speakers kunnen bijhangen wanneer de Dek Street Boys (Ben UFO, Pariah, Objekt en Call Super) hier morgen een megablok in de Greenhouse draaien. Vandaag opent Ben UFO, toch een beetje de Nick Carter van dat kwartet, ook al de kleine livestream-stage RADAR om 2 uur ’s middags. En dat is best een big deal, hij was in 2017 al eens headliner van het festival, zijn Hessle Audio-label had een mega-impact op zo’n beetje alle Britse dj’s die na hem kwamen en ook zijn alle-genres-op-een-hoop-mentaliteit was een inspiratiebron voor velen. Het is meteen volle bak natuurlijk, en wat hij heel goed doet: mensen telkens bij de les houden met toegankelijke handjes-in-de-lucht-UK garage (soms oldschool met ragga mc’s, soms juist hypermodern), maar tussendoor ook veel meer freaky shit laten horen waar de nerds naar smachten. Een dubstep-sloopkogel die toch weer swingende house-hihats en snares meekrijgt?! Een soort Arabische fluit-synth?!
Batu mogen we gerust een BUFO-adept noemen (en Dekkie-headliner in 2022 en labelmanager van Timedance), hij draait met dezelfde mentaliteit in The Nest, maar dan wel een stuk radicaler. Zeker in de tweede helft van z’n set trakteert-ie elke paar platen op een WTF-moment, maar hij neemt mensen ook echt wel bij het handje met billenschud-ritmes en explosieve garage. Waarmee de tent ook echt in vuur en vlam gaat. Sommige dj’s zouden nu doorpakken richting Ultieme Extase. Batu juist niet, die eindigt met kale dubstep, de grillige plaat die hij met Donato Dozzy maakte en een emo-hyperpop-tune met drill-hi-hats.
Kun je die mentaliteit ook meenemen naar de grote UFO-tent, waar vaak rechtdoorzee techno klinkt? GiGi FM en Jako Jako wel. Beiden zijn ze veel te zien in de Berghain, en naast platen die het uitstekend zouden doen bij een closing van de Klubnacht op maandagochtend, nemen ze toch ook echt veel verrassende afslagen. We horen: die crazy tune van Imperieux. Objekt’s anthem ‘Theme From Q’. Drum ’n bass. En dan weer door op vlammende techno. JAAAAA!!! Dit is het type sets waarvoor we naar Dekmantel komen. Ja, en die van Shy FX en Tasha, twee generaties drum ’n bass-dj’s die The Nest samen laten kolken van euforie. Mede dankzij de uitstekende MC Rage. ‘All hands up in the air!’ Dekmantel gehoorzaamt. ‘Somebody scream!’ Dekmantel gilt alsof dit de laatste dj-set op aarde is. En dan die megalomane TNGHT-remix. IEDEREEN staat te grijnzen, maar wel met de vuisten fier in de lucht. Oké, vooruit. Er valt ook wat te zeggen voor de maximalist mindset.
Dekmantel 2026 vrijdag: de Grote Overprikkeling van Skrillex
Een nieuw ochtendprogramma, pioniers uit Detroit en Chicago en familieleden op topspots