De iconic knaldrang van Liza van den Brink
Queer popfeest strijkt zaterdag weer neer in Paradiso
Liza van den Brink heeft haar nagels stevig in het nachtleven gezet: overdag is ze programmeur bij TivoliVredenburg, ’s nachts draait o.a. bij ICONIC, de superpopulaire queer pop party die ze samen met Vera Siemons organiseert. Zaterdag weer in Paradiso, en da’s een uitstekend moment voor een DJ Shortlist.
‘We proberen een plek te creëren waar alternatieve hits echt HITS zijn. Ik denk dat mensen daarom een kaartje kopen: bij ICONIC hoor je The Beaches, Phoebe Bridgers en boygenius, maar ook KATSEYE en Doechii, de actualiteiten én de indie-uithoeken. Die worden bij ons omarmd.’
De track:
Peaches – F*** The Pain Away
‘Ik vind het leuk om terug te grijpen naar iets ouds, om dat weer te herleven. En Peaches is heel vet. Ze is de moeder van punk queer cultuur. Zeker het laatste jaar draaien Vera en ik deze track vaker in onze sets. Maar het is absoluut geen crowdpleaser. Waat ik zie gebeuren: het is zo’n smerige, vieze track dat mensen in het begin een beetje ongemakkelijk worden. Maar hoe langer je hem laat lopen, hoe uitbundiger mensen worden. Het vervreemdt én verenigt. Bij ICONIC hebben we vaker een dragartiest gehad die met een strap-on opkwam bij dit nummer, Eli Express. Ja, dat werkte heel goed.’
De dj-inspiratie:
Joost van Bellen
‘Hij stond aan de wieg van de opkomst van de house en clubcultuur, bekijkt dat tot op de dag van vandaag met een frisse blik en is een grote pionier van het queer nachtleven van Nederland. Dat RAUW superqueer was werd niet hardop uitgesproken, dat wás gewoon. En zonder het te bagatelliseren: hij brengt een soort rariteitenkabinet naar de dansvloer, een bepaalde soort uitbundigheid waarin de randjes worden opgezocht. Hij laat zien dat het nachtleven echt van iedereen is. En als dj kan hij je totaal door elkaar schudden, door na een energiek blok opeens een operatrack te draaien. Dat kenmerkt Joost voor mij.’
De club:
Skatecafé
‘Zonder te braggen: ik heb op veel plekken mogen draaien, veel toffe plekken, plekken waarvan ik denk: hoe dan?! Maar wat ik zo bevrijdend vond bij Skatecafé: ik kreeg carte blanche, mocht alles draaien wat ik wilde en draaide ook tracks die ik normaliter niet aan durf te raken. Zo chill!’