tjels vindt vrijheid in de nacht

Tijdens de Popronde wist tjels met haar betoverende folkliedjes menig zaal stil te krijgen. Op Noorderslag liet ze met een vierkoppige band horen dat haar muziek net zo goed kan ontploffen. Safe to say: de verwachtingen waren hoog. Met haar nieuwe EP lost ze die honderd procent in. Loyal Friend of the Night is een prachtige verzameling liedjes die klinkt als een nacht waarin je net iets te diep in je eigen hoofd duikt.

Dat nachtelijke karakter is geen toeval. ‘Ik denk dat ik vaak als een beetje een raar persoon word geïnterpreteerd,’ zegt ze lachend, ‘en de avond trekt rare mensen aan.’ In de stilte van de nacht voelt ze zich alsof ze de enige wakkere persoon op aarde is, ideaal om liedjes te schrijven. ‘Eigenlijk is dat ook fucking onhandig aangezien ik buren heb. En huisgenoten.’ Toch zijn de late uurtjes niet exclusief gereserveerd voor muziek en zelfreflectie: ‘Ik speel soms ook gewoon tot vier uur Call of Duty,’ geeft ze toe, ‘maar niet elke nacht hoor.’

‘Mad’ ontstond ook diep in de nacht en is misschien wel het meest uitgesproken moment van de EP. ‘Dat nummer gaat over dat iedereen gestoord is en dat we heel erg ons best doen om dat te maskeren, wat ik heel raar vind, want we zijn letterlijk geboren om zo uniek te zijn zoals we zijn.’ Voor haar is dat geen abstract idee. Ze werd vroeger gepest en voelde zich lang een buitenbeentje. ‘Ik hoorde via via dat mensen me heel ongemakkelijk vonden,’ zegt ze, ‘maar ja, je hebt twee mensen nodig om een gesprek te voeren, dus volgens mij kan dat dan niet alleen bij mij liggen. En hoe meer ik mensen in mijn leven heb die me gewoon accepteren, hoe meer je erachter komt dat je eigenlijk helemaal niet zo’n buitenbeentje bent.’

Dat hokjesdenken laat ze ook muzikaal links liggen. Waar folk traditioneel klein en melancholisch blijft, zoekt tjels juist het contrast op met bombastische woede-uitbarstingen en elektronische lagen. ‘Als mensen dat folk willen noemen, prima,’ zegt ze schouderophalend. Voor haar gaat het minder om genre en meer om vrijheid. ‘Ik probeer een vrije kant van mezelf te laten zien. Altijd als iemand vraagt: “Wat voor muziek maak je?” Dan zeg ik gewoon: tja, ik maak muziek.’

Over wat de nummers precies betekenen, blijft ze bewust een beetje vaag. ‘Op het artwork staat mijn zelfgemaakte taal geprint. Dus bij deze is dit ook een uitnodiging om dat te gaan ontcijferen.’ 

tjels speelt haar EP-release op 10 maart in Paradiso (Amsterdam)