Zonnemaire heeft zaterdagavond even haar eigen Paradiso. Niet in Amsterdam, maar gewoon in de dorpskerk, waar VOS een clubshow speelt voor bijna uitverkochte kerkbanken. Het publiek praat nog gezellig bij – zoals dat hoort in een hechte gemeenschap – tot de band a capella inzet met een ode aan het leven. Een flard uit Dansen in de disco voordat het te laat is zet meteen de toon.

Via een ritmische opbouw belanden we bij Superfijn en het laidback Ik kan niet zonder jou. Drummer Nienke Overmars vormt een strak en soepel fundament waarop gitarist Hubert Eggen zijn venijnige solo’s kan uitrollen. Gitariste Laura Nijhuijs is een solide basis met wonderschone vocals. Met Buiten slapen en Feestje op de maan schakelt VOS moeiteloos naar zomerse lichtheid en dromerige romantiek.

Het publiek – een trouwe fanclub – deint mee en geniet zichtbaar. Frontman René Geelhoed vraagt wie er uit Zonnemaire komt (veel handen), wie met de auto is (ook veel) en stelt vervolgens trots zijn band voor. Het is de eerste keer dat VOS voor een zittend publiek speelt, vertelt hij, en dat voelt als even wennen. “Volgende week gaan we de studio in, dus dit is een mooi moment om alles nog eens op een rijtje te zetten.”

Kleine technische tegenslagen – lege batterijen in Renés oortjes – doen niets af aan de vaart. Met Melany schakelt de band naar catchy rock, gevolgd door een fraaie drumsolo van Overmars. Denk niet aan morgen schuurt aangenaam tegen de smartlap aan, waarna Thuis en vliegen volgt, met een ontroerende herinnering aan hondje Nando. “Wil je een beagle adopteren? Doe het niet!” grapt René.

Nieuwe nummers als Magical Mystery (“Misschien wordt dit onze nieuwe hit”) worden afgewisseld met vertrouwd werk: Dansen met mezelf, Rustig aan en natuurlijk Dansen in de disco, afkomstig van de dromerige debuut-EP Buiten Slapen. “We hebben maar één boodschap,” zegt René. “Doe die telefoon weg en pak het moment. Voor de rest zijn het gewoon liedjes.” Een gloedvolle gitaarsolo van Eggen onderstreept dat moment.

De Zeeuwse trots ontbreekt niet. Met Zonnemaire en Zeeland – “Deze liedjes behoeven geen uitleg” – is de hele kerk mee. René spreekt zelfs zijn vader toe: “Je zingt niet mee, vader!” Na een korte schijnbare aftocht volgen nog twee nieuwe parels. Bij binnenkomst in de kerk heeft het publiek een roze ‘liturgie’ gekregen met het refrein van Orkaan. In dat nummer – “Daar in het oog van de orkaan (…) waar je stil kunt staan” – staat de tijd letterlijk even stil. De afsluiter Licht en leven, een ballad met een knipoog naar het levenslied, zorgt voor een warme, meedeinende finale.

Na afloop vormt zich een lange rij bij de merch, met cd’s en de iconische shirts From Zeeland With Love. Daarna verplaatst het gezelschap zich richting d’ Ouwe Smisse voor de after, met vinyl van DJ Super de Boer en Charlie. Deze avond voelt als een reünie, een samenzijn met een boodschap: koester het moment.

© Anneke Flikweert

VOS

© Anneke Flikweert

VOS

© Anneke Flikweert

VOS