Promise Down uit Antwerpen opent de avond met heavy rock-’n-roll die sterk aan Motörhead doet denken. Het publiek is nog wat afwachtend, maar met een aangeboden slok whisky probeert de zanger de sfeer op te stoken. Daarna is het de beurt aan Dread uit Hulst. Hun optreden is een ongecontroleerde chaos en levert meteen de eerste pogopit van de avond op. Na twaalf jaar stilstand komt de band langzaam krakend op gang, maar eenmaal op stoom dendert de mix van hardcore, punk en thrashmetal onverbiddelijk door.
Unchained maakt diepe indruk met hun groove-deathmetal. Ongetemde energie, agressie en brute kracht komen samen; de zanger oogt als een tijger die ontketend wil worden en de drummer vuurt salvo’s af die door je borstkas dreunen. Mind in Vein uit Middelburg sluit de competitie af met alternatieve metal. De jonge band straalt potentie uit, met een boodschap die blijft hangen: “Je moet niet opgeven, je moet gewoon doorgaan.”
Terwijl de jury zich beraadt, speelt special act Hyla, winnaar van de landelijke finale van vorig jaar. De band klinkt als een meedogenloze, maar precieze progressieve metalmachine. Het geheel klinkt messcherp en gecontroleerd, en vooral de zangeres steelt de show: haar betoverende zang lijkt op een sirene die je lokt, om je vervolgens met rauwe grunts bij de keel te grijpen en de afgrond in te sleuren.
De uitslag bevestigt het gevoel van de avond: Unchained eindigt op één, gevolgd door Promise Down, Dread en Mind in Vein. De Pit beleeft opnieuw een avond waarop nieuwe metal zich van zijn sterkste kant laat zien.