Met een voorzichtige pas komt Evy het café binnen waar we hebben afgesproken. Geen krukken of rolstoel, gewoon de benenwagen. Een opvallend kapsel: felrood, met minibangs, geknipt door haar vriend. Iets te kort vindt Evy zelf, maar ze is totaal niet ontevreden over zijn hulp van de afgelopen maanden. Lang kon ze haar armen nauwelijks gebruiken en was lopen ook geen vanzelfsprekendheid. “Ik voelde me ineens een soort klein kind dat helemaal niks kon.” Dat ze nu weer even de deur uit kan, voelt als een overwinning. Zeker als je bedenkt dat ze twee maanden geleden nog met vier drumsticks in haar rechterbeen op straat lag.
Drumster Evy ligt in een ziekenhuisbed met vier drumsticks in haar been. High van de morfine, wachtend op artsen die dit ook niet dagelijks meemaken. “Doe even een duimpje omhoog”, zegt haar vriend, die het moment vastlegt. De foto belandt op de Instagram van Evy and the Assholes met de tekst “Evy heeft een ongelukje gehad met haar drumstokken”. Klinkt als een slechte grap? Dat dacht Evy ook. Eind oktober was het echter bittere realiteit, en meteen het einde van twee geplande optredens.
Als iets mis kan gaan…
Hoe het precies gebeurde, weet Evy zelf ook niet. Na een repetitie met haar band Evy and the Assholes, de eigenzinnige garage-surfband waarin ze samen met onder andere haar vader speelt, fietst ze zwaar bepakt naar huis. In haar rugzak zit van alles: drumsticks natuurlijk, losse spullen én een schoenenrek dat ze die avond nog in elkaar wil zetten. “Waarschijnlijk is er een staaf van dat rek tussen de spaken van mijn voorwiel beland.”
Evy klapt voorover en ligt ineens op straat met pijn aan haar geschaafde kin. Pas wanneer ze haar fiets van zich af wil duwen, ziet ze het: vier drumsticks steken uit haar been. De paniek slaat toe. “Ik dacht: ‘straks moeten ze mijn been amputeren’.” Even twijfelt ze of ze zelf de sticks eruit zal trekken. “Maar dat leek me toch niet zo handig.”
Een voorbijganger belt de ambulance en zo wordt Evy het levende spektakel van het ziekenhuis. Ze moet anderhalf uur wachten terwijl de artsen hun hoofd breken over wat ze met de situatie aan moeten. “Niemand had ooit zoiets meegemaakt.” Er worden foto’s gemaakt voor educatieve doeleinden (blijkbaar is een been met vier drumsticks erin een goed leermoment), maar na lang wachten moeten de stokken toch echt eruit.
... Gebeurt het bij Evy
De artsen besluiten het simpel te houden. “Ze telden tot drie en toen rukten ze het er gewoon uit.” Acht centimeter diep zaten de sticks, bijna door haar hele been heen. Toch blijft er nog een probleem: het puntje van één drumstick is spoorloos. Of dit stukje nog steeds in het been zit, is de vraag, maar zelfs na grondige inspectie met de hand is het niet te vinden. Evy haalt er alleen haar schouders bij op. Wonder boven wonder is er niets ernstigs geraakt. Wel blijken haar armen ook niet ongedeerd: de linkerelleboog gebroken en in de rechterarm een scheur in het spaakbeen. Voor een drummer een wel erg slecht scenario.
“Ja, en verder had ik eigenlijk niks”, zegt Evy nuchter. “Ik vind dat ik er nog best goed vanaf ben gekomen. Die stokken hadden ook in mijn buik kunnen belanden. Dan was het waarschijnlijk wel anders afgelopen.” Misschien is het haar ervaring met grimmige ongelukken die haar zo koel houdt. “Ik heb echt hele rare dingen altijd. Daarom kan ik nu ook wel lachen om dit ongeluk.” Met een verleden van drie hersenschuddingen en een vinger in de blender heeft ze inmiddels een flinke reputatie als pechvogel. “Mensen zeggen ook altijd: ‘de enige waarbij zoiets kan gebeuren, ben jij’.”
En nu? Sinds een paar weken kan ze weer voorzichtig lopen en haar armen bewegen. Ze mist het drummen, haar favoriete uitlaatklep. Zonder Evy geen Evy and the Assholes, dus de band ligt voor nu stil. De oude drumsticks zijn inmiddels in de prullenbak beland, al zagen sommigen het als een unieke kans voor speciale merch. En het schoenenrekje? Dat staat nog steeds onaangeroerd in haar kamer. Voorlopig blijft dat zo.