Club 3voor12 Utrecht is weer terug van even weggeweest! De energie van de avond bouwt op van de jazzy folk en altrock van Rover Onslow, naar de opgewekte eggpunk van PFAS en ten slotte naar de duistere darkwave van Camy Huot. Wie nog in een winterdip zat, is er na deze avond wel uitgerukt.

Rover Onslow

De twintigjarige Rover Onslow en zijn band openen de avond. Na het eerste nummer worden we verrast door een extra trompettist en trombonist, waardoor zijn akoestische folknummers een jazzy tintje krijgen. Hoewel de band in het begin wat nerveus overkomt, heeft Rover zelf duidelijk geen last van plankenkoorts. Gekleed in een jaren 70 rock ’n roll-outfit, compleet met leren jasje, beweegt hij zich dynamisch over het podium. De zoetsappige jazzy nummers vloeien naadloos over in een rauwer altrockgeluid. Als één van zijn laatste nummers speelt hij een cover van Randy Newman. Overtuigend wijst hij naar de dansende mensen op de eerste rij: “You’ve got a friend in me.” Hij sluit de set af met zijn net uitgebrachte single 'Sweet Sound', waarin de jazz- en rockinvloeden mooi samenkomen.

(Tekst gaat verder onder foto)

© Axel Corten

PFAS

Gewapend met vikinghelmen van aluminiumfolie betreedt eggpunkband PFAS het podium. Na een droge, ingestudeerde introductie, waarin alle drie de bandleden om de beurt een woord zeggen, barsten ze los met een flinke dosis energieke punk. Af en toe schreeuwt frontman Sander iets door de megafoon die met tape op zijn microfoon geplakt zit. De band gebruikt een drumcomputer in plaats van echte drums, en dat geeft precies het synthetische PFAS-laagje dat deze punkband zo bijzonder maakt. De nummers gaan over NASA of over honden – een uitgebreidere introductie krijgen we niet. Ze gaan zo hard dat de geluidstechniek hen af en toe tegenwerkt, maar de feedback wordt na afloop omarmd met een shoutout. PFAS sluit de set af met een synthy hardcore-achtig nummer dat sommige mensen aan het hakken krijgt. Dit voelen we over een aantal jaar nog in ons lichaam.

(Tekst gaat verder onder foto)

© Axel Corten

Camy Huot

Als laatste op het programma staat de Frans-Nederlandse performancekunstenaar Camy Huot, die net haar nieuwe single Mediocre heeft uitgebracht. Ze schudt het publiek gelijk wakker met haar duistere synthpunk en minimal darkwave tracks. “If you feel uncomfortable, just close your eyes and pretend there is a band behind me”, zegt ze na het eerste nummer. Die band heeft ze overigens totaal niet nodig. Ze danst en springt over het hele podium en na ieder nummer is ze een beetje meer buiten adem. Huots energie is aanstekelijk en door de hypnotiserende beats word je meegezogen in haar wereld. Ze zingt over niet naar buiten durven gaan als vrouw en over haar ex die ze vergelijkt met een dode muis in een wasbak. Het is een formule die ietwat herhalend is, maar wel de hele zaal aan het dansen krijgt. Als ze klaar is met haar laatste nummer, blijft het publiek hoopvol staan. Ze gaat akkoord met een encore; het is een rustiger nummer waarbij ze even kan zitten. Maar de synths en harde drumbeats dreunen weer door de speakers en Huot kan het niet laten om haar laatste beetje energie er toch nog dansend uit te gooien.

© Axel Corten

Gezien: Club 3voor12 Utrecht januari met Rover Onslow, PFAS en Camy Huot, donderdag 29 januari 2026 @ dB’s, Utrecht