Dokter Demo op spreekuur: Woost Dokter Demo op spreekuur: Woost

Welcome To Teleskopia opnieuw onverwoostbaar!

, Dokter Jesper

Dokter Demo op spreekuur: Woost

Welcome To Teleskopia opnieuw onverwoostbaar!

Dokter Jesper ,

Het was even akelig stil rondom Tilburgs trots Woost. Vele bandwisselingen leken de band op te breken, maar bij het tienjarigjubileum van 3VOOR12 in Paradox liet Woost zien nog steeds springlevend te zijn. De nieuwe nummers die gespeeld werden smaakten absoluut naar meer. Nu het nieuwe album Welcome To Teleskopia uit is, borrelt die smaak nog steeds na op de dokters tong, zij het met een wat minder rauw bijsmaakje als voorheen.

Welcome To Teleskopia opnieuw onverwoostbaar!

Wat is dat toch met Woost? Drie superplaten op rij (waarvan Speak van het vorige album Rumour: Open Your Ears misschien wel in de top 100 favoriete nummers hoort van deze dokter) en nog steeds geen echte nationale doorbraak. Helemaal raar wanneer je beseft dat alle Woost albums door vrijwel iedere criticaster lovend worden ontvangen. Dit virus heet het Anathema-complex. Ook zo'n band die al jaren aan de weg timmert, alleen maar lovende kritieken krijgt, maar nog steeds geen status van erkenning heeft gekregen die het verdient.

De derde plaat van Woost heet Welcome To Teleskopia en is inmiddels alweer een tijdje uit. Tijdens de cd-presentatie een paar maanden geleden was de Kleine Zaal afgeladen vol, maar opnieuw is er weinig vernieuwde populariteit uit voortgekomen. Opzienbarend, want deze derde plaat bevestigt wederom waarom Woost op dit moment de spannendste, origineelste en nog steeds meest veelbelovende band is van Tilburg en omstreken.

De cd opent met het titelnummer. Een onweerstaanbaar couplet/refreinnummer met meerstemmig zangkoortje. Een regelrechte 3FM hit waar Foo Fighters jaloers op zou zijn. Daarna word je als luisteraar heen en weer geschut door de wondere wereld die Teleskopia heet. Van bombastische strijkers (Life Spent) naar een mierzoet akoestisch pareltje (All Night) tot een experimentele ontploffing a la Radiohead (Inseperable). Het kan allemaal op deze nieuwe langspeler van Woost en het knappe is dat het ondanks de vele variatie toch als één geheel klinkt. Dat komt ook door de perfecte productie en het feit dat alle nummers naadloos in elkaar overlopen.

Naar het einde toe neemt de plaat iets in kracht af. Ook het rauwe randje wat Woost nog wel had ten tijde van debuutplaat Colour My Skin is definitief verleden tijd, terwijl zanger Koen-Willem Toerings stem daar af en toe best lekker in uitkwam. Los daarvan voor de derde maal: platenbazen, bookers, programmeurs wake up!

nu op 3voor12