Autotune, Popprinsesjes en lelijke smoelwerken Autotune, Popprinsesjes en lelijke smoelwerken

Column Lou DeScorpio

, Lou DeScorpio

Autotune, Popprinsesjes en lelijke smoelwerken

Column Lou DeScorpio

Lou DeScorpio ,

Mijn tanden knarsten en mijn vingers penetreerden bijna de bekleding van de Toyota Yaris uit 2012. In mijn eigen Cadillac Seville uit 1975 is het verboden om bepaalde radiozenders op te zetten. Meestal voorziet de USB-stick die uit mijn krakkemikkige autoradio steekt mij dan ook van te gekke muziek die ik lekker zelf heb uitgekozen. Helaas zat ik niet achter het stuur en was ik niet de baas in deze moderne wagen met snufjes, toeters, bellen en kutmuziek. Onzin-jingles sloegen mij rond de oren en hoewel ik niet weet waarom, is mij wel bijgebleven dat “Q good for you” is…

Enfin, daar zat ik mij dus te verbijten en leerde ik meteen iets nieuws over muziek. Ik zie met grote regelmaat bands spelen. Soms vind ik ze niet zo goed, soms vind ik ze wel goed en soms vind ik ze te gek. Maar ik heb altijd respect voor het feit dat de individuele bandleden een instrument hebben leren bespelen en dat ze als band hebben gerepeteerd. Het viel me op dat de bands die ik in Nederland en België zie spelen eigenlijk bijna nooit op de radio worden gedraaid. En nu weet ik waarom!

Echte muzikanten zeggen “nee” tegen autotune en pitch-correctie.
Echte muzikanten doen hun best om mooie liedjes te schrijven en weigeren om 800 keer een refrein te herhalen, waardoor er geen ruimte meer is voor een intro, coupletten, een brug en een mooi einde.
Echte muzikanten schrijven muziek voor zichzelf, omdat ze van muziek houden en respect hebben voor hun instrument.
Echte muzikanten pleuren geen glazen asbak op een pakketvloer om het daaruit voortkomende geluid vervolgens te bestempelen als ‘muziek’.

De liedjes die op de radio gedraaid worden hangen aan elkaar met omgevormde stemmetjes, samples, effecten, voorgeprogrammeerde en repeterende bassdrums en natuurlijk de teksten die kant noch wal raken. Toch zijn er maar heel weinig échte muzikanten die bereid zijn om hun ziel te verkopen aan middelmatigheid om er poen mee te verdienen. Want hoewel het makkelijk is om met een autotuner op het podium te gaan staan en vervolgens al je energie te proppen in vooraf ingestudeerde danspasjes, het is niet wie wij zijn. Wij willen muziek maken. Wij willen af en toe een foutje maken. Wij willen een lelijk smoelwerk trekken bij een hoge noot die we maar net halen.

Wij zijn geen popprinsesjes, maar échte muzikanten!

Hoewel wij van de Nederlandse media geen respect en aandacht krijgen, weten we dat we respect en aandacht van elkaar krijgen. En dan is er natuurlijk ook nog een handjevol mensen in Nederland die wel op zoek is naar bezieling in de muziek waar ze naar luisteren. Dat zijn de mensen voor wie we het doen en ook zullen blijven doen!

En ineens was ik het zat, in die Yaris. Met één druk op de knop heb ik de radio uitgezet en heb op m’n iPhone snel “Pour Some Sugar on Me” van Def Leppard opgezocht. Ik wist meteen weer waarom ik ooit mijn eerste gitaar heb gekocht… 

Shagging Ponies zanger Lou DeScorpio vertelt over zijn ervaringen, al dan niet rock ’n roll gerelateerd. Een dagboek van een uit de klei getrokken parttime rockster met een gezonde dosis zelfspot. 

nu op 3voor12