Er is veel gebeurd. Ze kijkt terug op een moeilijk jaar, waarin ze niet alleen professioneel, maar ook persoonlijk afscheid heeft moeten nemen. ,,Mijn compagnon, maar ook beste vriend en ik zijn gestopt met samenwerken, en daarbij is ook onze vriendschap helaas gebroken”, vertelt ze openhartig. Een schrijverssessie in de VS brengt niet direct de gehoopte inspiratie, maar blijkt achteraf wel een kantelpunt. Lola besluit de verbinding opnieuw te zoeken: met andere schrijvers, muzikanten en uiteindelijk ook met zichzelf.
Ondertussen werkt ze gestaag aan haar ontwikkeling: meer optredens, nieuwe songs, groeien op het podium en in de studio. Het resultaat daarvan begint vorm te krijgen in het debuutalbum waar ze momenteel aan werkt.
In aankondiging van het optreden in de Cinetol wordt de vergelijking getrokken met Billie Eilish en London Grammar. Dat is misschien een breed spectrum, maar de overeenkomst zit vooral in de eerlijkheid. Zelf noemt Lola inspiratiebronnen als Lizzy McAlpine, Sufjan Stevens en Coldplay.,,Eigenlijk schrijf ik altijd vanuit herinneringen of hoop. Ik ben een gevoelsmens en vind het heel moeilijk mensen te missen. Maar ik kan ook helemaal opgaan in mijn fantasie over bepaalde personen. Het leven zelf vind ik gewoon ontzettend interessant en dat is altijd om je heen”, zegt ze.