De muziek van MAZOO wordt erg gewaardeerd. Onlangs won hij de Belofte tijdens de Limburgse Popprijs. En nu is hij ook verkozen tot één van de ‘3 van 3voor12/Limburg’. Het is dus hoog tijd om nader kennis te maken met de 27-jarige Michel Dirks, oftewel MAZOO himself.

Michel oogt meteen heel joviaal als we een plaatsje opzoeken om te praten. “Dit lijkt mij wel een mooie plek”, zegt hij, als we ons bijna in de nok van de Muziekgieterij nestelen, met uitzicht op de grote zaal. Een symbolische plek, misschien? De toekomst zal het leren. “Laat ik beginnen met te zeggen dat ik hartstikke blij en vereerd ben met de verkiezing door 3voor12. Zeker ook omdat het Limburg is”, de provincie die hij een tijd geleden verliet om zich te melden bij de Rockacademie in Tilburg. “Maar ik kom nu weer wat vaker hier en dat is een fijn gevoel.”

Want de man die is opgegroeid in Spaubeek, draagt onze provincie nog steeds een warm hart toe. “Ik ben bijvoorbeeld ‘coach dj’ bij Kunstbende. Gisteren heb ik nog in Roermond met een groepje jongeren gepraat over hun dromen. Ik vind het supertof om jongeren samen te brengen en te zien groeien.” Hiermee raakt hij ook aan zijn eigen jeugd en aan zijn kernwaarden. “Ik ben zelf ook altijd onderdeel geweest van de Limburgse dj-cultuur. Vroeger gooiden we wel eens raves hier in het Mandril in Maastricht, of ergens in de bossen bij Hoensbroek. En in het Landbouwbelang organiseerden we drum ’n’ bass avonden, waarbij ik een hele nacht doorging en vijftien uur achter elkaar draaide.” Michel vertelt enthousiast en je ziet hem stralen. “Kijk, daar ligt het hart van mijn muziek. Op de dansvloer kom ik tot mijzelf. Daarom maakt de rave cultuur nog steeds de helft uit van het album dat ik heb gemaakt.” Maar daarover later meer…

We gaan eerst terug naar die roemruchte rave nights, waarin Michel zich zo thuis voelde. “Die kwamen heel dicht tegen de kern van wie ik toen was. Ik organiseerde de underground raves op plekken die mij zelf inspireerden. Ik was dan onderdeel van een community. Waarin ik verbonden was met de mensen.” Naast de raves gebeurde er echter nog iets anders. “Vanaf mijn twaalfde luisterde ik ook naar de grote dance- en EDM namen, zoals Martin Garrix. Vooral de productiekant sprak mij heel erg aan. Dat wilde ik ook. Ik droomde ervan om ook zo groot te worden. Dat heeft er, kort gezegd, uiteindelijk toe geleid dat ik in 2022 op Tomorrowland mocht staan. En dat ik mocht samenwerken met Afrojack en David Guetta.”

MAZOO

MAZOO

Van de rave- naar de EDM wereld lijkt muzikaal misschien niet zo’n grote stap. Maar qua gevoel bleek het voor Michel een wereld van verschil. “Tijdens de raves voelde ik die verbinding met de mensen. Wat ik ook heb met die kinderen op Kunstbende. Maar die verbinding ontbrak op de stage van Tomorrowland. Let wel, Ik vond het echt vet. Als kind dacht ik altijd: “Als ik op Tomorrowland sta, dan heb ik het gemaakt. Dan verdien ik veel geld. Dan heb ik tegen pestkoppen het tegendeel bewezen.” Maar na Tomorrowland dacht ik: “Voor wie ben ik mij eigenlijk aan het bewijzen?” Het was een scene waarin het meer ging om het presteren. Ik zat avonden op mijn telefoon te staren of ik meer streams had dan andere dj’s. Terwijl ik in de kern gewoon tien uur wilde draaien voor mensen die daar heel veel lol uit halen. Dat is met die dance en EDM kant een beetje weg gegaan.”

Tomorrowland was een hoogtepunt en tegelijkertijd een omslagpunt. “Ik wilde weer trots zijn op mijzelf als persoon. Vanaf dat moment ben ik op een andere manier muziek gaan maken.” Daarin speelt de Poolse artiest Michał Anioł een belangrijke rol. “Ik heb hem ongeveer een jaar voor Tomorrowland ontdekt. Ik ben zelf half Pools en ik ging zijn teksten letterlijk naar het Nederlands vertalen om zo mijn moedertaal beter te begrijpen. Tegelijkertijd raakte zijn muziek iets bij mij, het gevoel dat ik in mijn jeugd door de straten van Warschau liep. Ik woonde met mijn ouders in Spaubeek, maar elke vakantie ging ik naar Polen, naar mijn oma, tante en een paar vrienden.” Lachend: “Ik werd daar in Polen ook voor het eerst verliefd.” 

MAZOO live

We verplaatsen ons terug naar 2021. “Ik ging met huisgenoten van de Rockacademie naar een huisje in Polen. Er was een festival en daar kwam ik toevallig die Michał Anioł tegen. Ik stuurde Michał mijn muziek en hij was daar meteen heel enthousiast over. Dat heeft geleid tot een sessie bij hem thuis.” Die veel indruk maakte op Michel. “Michał Anioł is een producer die ook zingt, piano en gitaar speelt. Hij haalt veel invloeden uit de elektronische muziek, maar weet die heel mooi om te zetten naar popliedjes, of naar indie. Dat opende mijn wereld: Dus zo kun je ook muziek maken! Hij heeft me laten zien dat muziek niet in hokje opgedeeld hoeft te zijn.”

Direct na Tomorrowland ging Michel weer naar Polen, en naar Michał Anioł. “Ik ging met hen samen sparren en muziek maken. En na twee maanden kreeg ik het gevoel dat ik een nieuw album moest maken.” Dat werd uiteindelijk Terapia, dat in oktober 2025 verscheen. “De songs kwamen heel snel. Omdat ik ineens buiten die EDM formules dook. Ik ging bijvoorbeeld meer met breakbeats werken, of met gitaren. Waar ik mij voorheen in een trechter had geduwd van EDM, heb ik dat op Terapia helemaal opengebroken.” Michel is met zijn project MAZOO buiten de hokjes gaan denken. Artistiek is dit een heel mooie ontwikkeling. Maar de industrie denkt, programmeert en verkoopt nog steeds in hokjes. “Zeker, het is moeilijker om die muziek aan de man te brengen. Maar dat boeit me niet meer. Kijk, het nummer ‘Dopamine’ zit nog redelijk in zo’n EDM-hokje. En die invloed hoor je ook terug op enkele andere nummers. En dat is ook die tweestrijd in mij: de interne validatie versus de externe. Als jongen wilde ik heel lang dat de buitenwereld mij fijn en mooi zou vinden. Dat ze mijn muziek zouden waarderen. Veel van mijn keuzes binnen de dance en EDM zijn daarop gebaseerd: “Wat moet ik doen zodat ik mag tekenen bij grote labels, of op Tomorrowland mag staan? Die persoonlijke tweestrijd hoor je ook op de plaat. Er zijn liedjes die er van losbreken en de uitersten opzoeken. En er zijn liedjes die één op één de formules volgen, zoals ‘Dopamine’.“

MAZOO, live in het voorprogramma van Prins S. en De Geit

De titel van het album is niet willekeurig gekozen. ‘Terapia’ is Pools voor ‘therapie’. “De songs dateren van zo’n vier jaar terug, dus vlak na Tomorrowland, tot ongeveer één jaar geleden. Dat staat voor de periode dat ik in therapie ben geweest. ‘Terapia’ was  voor mij een manier om weer in verbinding te komen met mijzelf. Om te onderzoeken: wie ben ik eigenlijk als mens? Wat inspireert mij? En waar ben ik in die periode doorheen gegaan? Toen het album uitkwam stopten ook mijn therapiesessies, toevallig. Alles wat ik bij de therapeut behandelde, vond zijn weg naar het album.” Maar het is niet alleen een album van en voor hemzelf. “Ik hoop ook dat ik hiermee het begrip kwetsbaarheid een plek kan geven. Ik ken mensen die in zo’n proces van heling zitten en die in dit album iets meer van zichzelf hebben gevonden.”

Ook het grote publiek heeft MAZOO omarmd. Door het winnen van de Popprijs mag hij Pinkpop 2027 openen. “Ik heb de Terapia show nu zo’n dertig maal gespeeld, als voorprogramma van Prins S. en de Geit en tijdens de Popronde. En natuurlijk, je wilt hem eigenlijk nog veel meer spelen. Maar ik merk ook, dat ik toe ben aan een volgende stap, aan een stip aan de horizon. Dat is onder andere Pinkpop. Ik heb nu alle puzzelstukjes van de toekomst voor mij liggen. Pinkpop is daarin één stukje, niet de hele puzzel. Dan zou het alleen Pinkpop zijn en klaar.” Michel staart even voor zich uit. “Nee, ik ben nu lekker aan het puzzelen. En na ‘Terapia’, na alle therapie, besef ik dat Pinkpop ook een jongensdroom is, maar een andere dan ik had met Tomorrowland. Pinkpop komt vanuit mijzelf. Ik weet voor wie ik het doe en  waarvoor ik het doe, wat ik wil delen en vooral ook wat ik niet wil brengen. Wat ook commercieel mag zijn, hoor. Maar wat vooral ook heel vet is. Ik ga vooral iets doen voor mijzelf en de kansen heel serieus nemen.” En daar hebben we bij 3voor12 alle vertrouwen in.