Afscheidsinterview: The Mad Trist Afscheidsinterview: The Mad Trist

"We zullen zeker allemaal doorgaan met muziek maken en er zullen dus nieuwe bands uit The Mad Trist voortkomen"

, Francis Pronk

Afscheidsinterview: The Mad Trist

"We zullen zeker allemaal doorgaan met muziek maken en er zullen dus nieuwe bands uit The Mad Trist voortkomen"

Francis Pronk ,

The Mad Trist stopt. Na albums Pay the Piper (2010) en Animals & Acrobats (2013) houden de vier heren het voor gezien. Momenteel zijn ze bezig met een afscheidstour, die op zaterdag 13 december eindigt in de Muziekgieterij. 3voor12 limburg blikt nog eenmaal met de band terug naar de muzikale carrière van de Maastrichtenaren.

Hoe kwamen jullie bij elkaar?
Het begon ooit met Jan en mij (Arthur), we kenden elkaar van de middelbare school en begonnen samen liedjes te schrijven. Toen we onze eerste drummer en bassist vonden begonnen we een bandje en dat werd The Mad Trist. De jongens die onze huidige ritmesectie vormen waren al jaren goede vrienden van ons en toen Daan en Luc stopten was de keuze snel gemaakt.

Nu de vraag waar het om draait: waarom stoppen jullie?
Eigenlijk waren we net aan de slag gegaan met ons derde album. Gaandeweg kwamen we er achter dat we alle vier een andere richting op wilden met de band. En omdat we daar allen ook sterke ambities voor hebben wilde eigenlijk niemand te veel water bij de wijn doen, dan wordt het moeilijk. We hebben geprobeerd deze richtingen als elementen tot een geheel te smeden, maar hadden daar uiteindelijk geen goed gevoel over. De beslissing om te stoppen was dan ook unaniem.

Terugkijkend; wat waren jullie hoogtepunten?
We zijn heel trots op onze twee albums en hebben heel wat leuke festivals en clubshows gedaan. Om uit optredens een hoogtepunt te kiezen is heel moeilijk maar één van de gaafste plekken om te spelen vond ik op het Bevrijdingsfestival op De Dam en het Taubertal festival in Duitsland. Een ander hoogtepunt waren dezelfde gezichten van trouwe fans die steeds opdoken waar we ook speelden en die we persoonlijk leerden kennen.

 

Met welke grote namen hebben jullie gespeeld?
Op de zomerfestivals hebben we heel wat grote namen backstage ontmoet, zo had ik bijvoorbeeld jeugdsentiment toen de saxafonist van Dog Eat Dog voor de deur van onze kleedkamer stond warm te spelen. En we hebben clubshows gedaan met Belgische vrinden van Triggerfinger en The Van Jets.

Waar zijn jullie met meest trots op?
Onze albums en die blijven voor altijd bestaan ook.

Wat is het gekste wat jullie hebben meegemaakt?
Klompen Vincent die we tegen kwamen bij 3FM en vroegen of hij een nummer mee wilde spelen op zijn klompen. Waanzin.

Hoe zijn de reacties op het feit dat jullie ermee stoppen?
Sommige mensen beginnen aan ons te rammelen en op ons in te praten om ons over te halen, haha, heel lief maar we hebben er echt wel over nagedacht dus dat leggen we dan uit en dan snappen ze het wel. Maar de meeste mensen zijn net als wij erg blij dat het voorbij is.

Wat gaan jullie nu doen? Door met muziek?
We zullen zeker allemaal door gaan met muziek maken en er zullen dus nieuwe bands uit The Mad Trist voortkomen. Ik heb daar heel veel zin in omdat het helemaal open ligt maar het is daardoor ook wel moeilijk om een richting te kiezen. Voor mij begint het allemaal een beetje te landen nu en ik wil snel een EP opnemen en daarna een nieuwe band vormen.  

Hoe vind je de huidige muziekscene in Limburg?
In Maastricht waar wij zelf vandaan komen is er een hechte scene met vele toffe bands, een Limburgse scene voel ik niet echt hoewel we wel heel wat mensen kennen en vaker tegenkomen natuurlijk. Vorig jaar ook weer een aantal Nu Of Nooit avonden bezocht, mijn favoriet was toch wel Amish Winehouse en niet alleen omdat ze in dezelfde straat wonen.

Wat vind je van de volgende stelling?: “Het is moeilijk voor een Limburgse band om buiten de regio bekendheid te krijgen.” Wat is jullie ervaring?
Ik heb nooit gemerkt dat zalen of publiek er mee bezig waren waar wij vandaan komen. Tenzij je een dik Limburgs accent hebt waar wel lacherig over gedaan kan worden maakt het volgens mij geen zak uit. Hoe verder weg van huis hoe minder mensen je aanvankelijk kennen maar als je hard werkt en er in gelooft laten ze je uiteindelijk de provincie wel uit.

Hebben jullie nog tips voor bands?
Maak wat je wil maken en sta er 100% achter! Of laat je debuutalbum produceren door Torre Florim.

 

Nu op 3voor12