The Deaf snapt de 'deafinitie' van rock and roll The Deaf snapt de 'deafinitie' van rock and roll

Stagediven voor een slok whisky

, Francis Pronk

The Deaf snapt de 'deafinitie' van rock and roll

Stagediven voor een slok whisky

Francis Pronk ,

Dit jaar kwam de debuutplaat 'Toot Whistle Plunk Boom!' van The Deaf uit. Voor degenen die The Deaf niet kennen: het is de nieuwe band van Spike van Di-rect. Verwacht geen liefdesballades van deze band, want The Deaf maakt (zoals op de backdrop aangegeven is) 'Speed Beat from Den Haag.' Ze zijn volop aan het touren en vandaag is de Bosuil aan de beurt.

Stagediven voor een slok whisky

Dit jaar kwam de debuutplaat 'Toot Whistle Plunk Boom!' van The Deaf uit. Voor degenen die The Deaf niet kennen: het is de nieuwe band van Spike van Di-rect. Verwacht geen liefdesballades van deze band, want The Deaf maakt (zoals op de backdrop aangegeven is) 'Speed Beat from Den Haag.' Ze zijn volop aan het touren en vandaag is de Bosuil aan de beurt.

Na de support acts Kill Ferelli en The Jacks laat The Deaf een tijdje op zich wachten. Laten we het erop houden dat het om een Haags kwartiertje gaat. Spike komt met een hoop geschreeuw het podium op en ze beginnen de set met een nieuw nummer. Wanneer de eerste tonen klinken gaat er meteen iets mis. Het orgel van de toetsenist is niet te horen en het overige geluid klinkt schel. Wanneer dit is opgelost is het een beetje verontrustend om naar de toetsenist te kijken, want hij bespeelt zijn orgel zo heftig, dat hij bijna valt. Het heen en weer bewegen ervan zorgt er wel voor dat je gefocust blijft op de toetsenist. Gelukkig heeft hij de orgel goed onder controle. Iets wat niet onder controle is het alcoholgebruik van zanger/gitarist Spike. Het is natuurlijk wel heel rock and roll om je klem te zuipen voor je het podium beklimt en onzin uit te kramen, maar is dit ook professioneel? In het begin zijn de anekdotes van Spike leuk, maar later zit je naar iemand te luisteren die de ganze tijd onzin aan het uitkramen is.

'I'm Alive' is een nummer die goed in elkaar zit en wel eens het meest herkenbare nummer van The Deaf kan worden. Ook neemt bassiste Janneke soms de zang over zoals in 'He's My Man' en gebruikt Spike die tijd om zijn gitaar eens flink uit te leven. "Wie er gaat stagediven krijgt een slok whisky", schreeuwt Spike. De Jack Daniels blijft onaangetast, want er lijkt geen animo voor te zijn.

The Deaf is vier jaar geleden ontstaan en ze zijn geïnspireerd door de garage band Dead Moon. Deze band bestaat niet meer, dus heeft The Deaf een ode gemaakt genaamd 'Dead Moon Rise'. Naast nummers van de debuutplaat zoals 'Jumping Around' en 'Coming Down' komt de 'You're The Victor' voorbij van de Haagse band Q65 uit 1965. Later volgt er nog een cover van Casey Jones. Tijdens de toegift lijkt het Janneke een leuk idee om een heuse Wall Of Death in De Bosuil te doen. Oftewel: In het midden staat niemand en de mensen rechts en links van de zaal rennen als dolle stieren naar elkaar toe. Bam, het publiek is wakker. Meisjes met hakken in de pit, vallende mensen en vooral een springende menigte. Er kan wel een hele discussie gevoerd worden over de dronken Spike, maar wat maakt het uit als hij de hele zaal meekrijgt? Tijdens het bombastische einde sloopt de toetsenist bijna zijn orgel en gaat er ook nog eens bovenop staan. Rock and roll, dat is het zeker.

Heb je het concert van The Deaf gemist? Niet getreurd, op 11 november aanstaande staan ze nog in de Fenix te Sittard.

Nu op 3voor12