21 Eyes of Ruby weet voor de vijfde keer te overtuigen 21 Eyes of Ruby weet voor de vijfde keer te overtuigen

Intieme instore gig uiteindelijk toch niet zo intiem

, Jerome Crutsen

21 Eyes of Ruby weet voor de vijfde keer te overtuigen

Intieme instore gig uiteindelijk toch niet zo intiem

Jerome Crutsen ,

De band 21 Eyes of Ruby lanceerde vorige week haar vijfde album ‘Conquer the World pt. 5’ en koppelde er maar liefst twee cd-releaseparty’s aan vast; dB’s Utrecht en Muziekgieterij Maastricht. Tevens werden er een tweetal instore-optredens gegeven waarvan ene in Satisfaction Records Heerlen. De recensies zijn lovend maar nu het publiek nog zien aan te trekken waardoor er veel optredens verworven kunnen worden.

Intieme instore gig uiteindelijk toch niet zo intiem

Na een tegenvallend aantal bezoekers op vrijdag in de Muziekgieterij maar wel een overdonderende en magische show van 21 Eyes of Ruby, blijkt ook het instore-optreden in Satisfaction Heerlen jammer genoeg een erg laag bezoekersaantal te hebben.

Desondanks wordt er weer een zeer strakke show neergezet door de band die het allemaal met een groot lachertje op de koop toeneemt. Zo blijken ze geen setlist voor vandaag te hebben en wordt het publiek om verzoeknummers gevraagd die hier geen antwoord op hebben. Ook maken ze zichzelf even belachelijk tijdens het stemmen van de instrumenten.

Het optreden in Satisfaction staat gepresenteerd als akoestisch maar uiteindelijk wordt er slechts 1 nummer met akoestische gitaar gespeeld (‘Ms. Metzengerstein’). Voor de rest wordt er elektrisch gespeeld al zij het een paar db’s zachter dan normaal. ‘Until The End’ bevat een rollende bassloop die de boel zweverig bij elkaar houdt. Ook de exotische, klanken blijven deze keer niet achterwege en tijdens de break wordt er al enthousiast geklapt. Na een mooie fade-out wordt er even gediscussieerd over welke songs wel en niet gespeeld kunnen worden aangezien de bassist geen effecten bij zich heeft.

Besloten wordt toch ‘The Fountain, The Fight & The Flood’ te spelen welke rauw en ook funky klinkt ondanks dat het dus met cleane bass wordt gespeeld. Het stikt van de maat- en tempowisselingen waar het overigens in bijna alle nummers vol van zit. De band houdt ervan lekker tegen de maat in te gaan en juist dat maakt het zo spannend en divers. Als in het brute ‘Break The Chains’ de gitaar lager gestemd zou zijn, dan was het zo een stonerrock-song. ‘Rigor Mortis’ is een bijna 10 minuten durend epos met een intense spanning die je blijft achtervolgen tot aan het einde van de achtbaan met het gevolg dat je nog een keer wilt. 

Ik ga geen invloeden meer noemen; 21 Eyes of Ruby is gewoon 21 Eyes of Ruby. De vraag is; zal de band zo kunnen blijven variëren in de toekomst en zal deel 21 gehaald worden zonder al teveel in herhaling te vallen? De tijd zal het uitwijzen…

nu op 3voor12