Dudettes' Diary - Opnames in Cincinnati, Ohio (VS) Dudettes' Diary - Opnames in Cincinnati, Ohio (VS)

Deel 4

, Zjoly Onrust (tekst)

Dudettes' Diary - Opnames in Cincinnati, Ohio (VS)

Deel 4

Zjoly Onrust (tekst) ,

Exclusief voor 3VOOR12/Groningen houdt de Groningse rockformatie Dudettes op maandag 7, 14, 21 en 28 februari een dagboek bij, waarin zij hun belevenissen tijdens de opnames van hun debuutalbum (EP) in Cincinnati, Ohio (VS) beschrijven. Dit is deel 4, het laatste deel, van maandag 28 februari.

Deel 4

Exclusief voor 3VOOR12/Groningen houdt de Groningse rockformatie Dudettes op maandag 7, 14, 21 en 28 februari een dagboek bij, waarin zij hun belevenissen tijdens de opnames van hun debuutalbum (EP) in Cincinnati, Ohio (VS) beschrijven. Dit is deel 3 van maandag 21 februari.

Dinsdagochtend 05.00 uur – Hoogezand (Nederland)
Piep piep piep piep... "Tering, wat is het vroeg! Heb ik alles nou gepakt?" Koffer staat klaar: 18 kilo. Handbagage klaar... " Of zal ik toch mijn schoenen in mijn schoudertas doen?" Snel nog even douchen, haar föhnen, comfortabele kleding aan. “Goedemorgen, ben je d’r klaar voor?” "Hey Cyn, ja hoor. Ben er helemaal klaar voor." Op naar Groningen om Mr. Labbate op te pikken, daarna snel door naar Leek om daar Ingrid op te halen en de auto’s opnieuw in te delen. Dan is het toch echt zo ver. De reis kan beginnen. First stop: Amsterdam.

Through the gates
Daar sta je dan, op Schiphol. Nu moet ik eerlijk zeggen, ik heb nog nooit gevlogen en verder dan een schoolreisje Parijs ben ik nooit geweest. Check, check, dubbel check, paspoort, tickets, dollars, camera’s, snoepjes en de rest wat er in het koffer zit. Ik hoop dat ik voldoende heb ingepakt. Ik zeg: "inchecken and through the gates." Nu zei ik dat helemaal niet, maar het klonk wel leuk.

Strontvervelend, dat heen en weer drentelen tot we het vliegtuig in kunnen. Toch nog even snel een boekje gekocht en mijn laatste beetje urine geloosd. “ Ladies and gentlemen welcome and thank you for choosing US Airways! Please fasten your seatbelts and have a nice flight!"

Afro
Eenmaal op Amerikaanse bodem, vroeg iemand bij de douane met een heel plat Amerikaans accent: "Is that hair for real? Can I touch your Afro?" en hij begon keihard te lachen. Het is hier net zoals in de film. Wat heb ik gelachen en genoten. Ik kom veel dingen tegen die ik herken uit de films en series die ik kijk.

Inzingen
De sfeer in de studio is zo relaxed dat je haast vergeet dat we daar aan het opnemen zijn. Nog nooit heb ik me zo op mijn gemak gevoeld met het inzingen. Ik weet niet hoe het zit met andere zangeressen, maar ik ben vrij kritisch en zenuwachtig zodra ik in de studio sta. En die kijkende koppies maken het nog erger. Je kent je eigen stem toch het beste en dan kan bepaald commentaar niet goed vallen. Met dank aan Sandra (vocalcoach, red.) wist ik het gevoel over te brengen zoals ik het live ook zou doen. En petje af voor Erwin (Musper, producer, red), die een speciaal plekje, he-le-maal los in de vocal booth, 'dark and lovely' gemaakt heeft voor mij. Uiteraard kan ik één iemand niet vergeten, qua techniek; en dat is mijn persoonlijke vocaldagboekje Cynthia (Weiss, red).

Tattoos
Op onze vrije zondag konden we alles doen. Erwin: “zeg het maar dames?” Ingrid en ik in koor “TATTOOS!" Dus op naar de tattooshop Dana.

"Lang zal ze leven, lang zal ze leven, lang zal ze leven in Amerika." Het is 2 februari en ik ben jarig. Als ik eerlijk ben is de hele trip praktisch één verjaardagscadeau. Maar goed, in de tattooshop scheet ik natuurlijk in mijn broek. Ingrid was na een kwartier al klaar en ik wist niet hoe snel ik naar de wc moest, voor een zenuwplasje. Ik heb een prachtige tattoo laten zetten: het is een verjaardagscadeau van de band, Daniele Labbate (bassist, red) en Erwin. Ik kreeg er tranen van in mijn ogen, zie foto.

Eigenlijk hebben we zoveel meegemaakt. Ik kan uren doorlullen. Het eten, tv kijken in het hotel...Het houdt niet op! Jullie moeten ons gewoon een keer vragen naar de alle details.

Één ding kunnen we jullie meegeven; krijg je ooit de kans om zoiets te doen? DOE HET!!!  Het is werkelijk onvergetelijk. De skyline, de locals, de studio, de gastvrijheid van Erwin en zijn lieve vrouw en dan nog niet gesproken te hebben over het eindproduct. 

Twee dingen die je vooral niet moet doen als je naar de Verenigde Staten gaat: laat je niet verleiden door de reclames op TV, val af of vreet fastfood. Je wordt al dik als je er naar kijkt and ga nooit naar The White Castle - natuurlijk is het wel leuk om te zien, als je de film ook heb gezien, kwartjes zullen gaan vallen. Je kan letterlijk iemand doodslaan met die rommel die ze daar hebben, al zul je bij de geur al flauwvallen.

Ciao,

Zjoly

nu op 3voor12