De twee kanten van Velcro Tapes De twee kanten van Velcro Tapes

Ondanks een strak optreden lijkt de band zelf weinig enthousiast

, Tekst: Liza Graumans / Foto's: Samantha Kloet

De twee kanten van Velcro Tapes

Ondanks een strak optreden lijkt de band zelf weinig enthousiast

Tekst: Liza Graumans / Foto's: Samantha Kloet ,

Velcro Tapes is inmiddels een vaste gast in café Allicht in Nijmegen. Deze band liet zaterdag een strak optreden horen. Ondanks het kleine doch enthousiaste publiek leek de band er niet echt in te geloven deze avond. Jammer, want Velcro Tapes lijkt genoeg in huis te hebben om de boel op stelten te zetten.

Ondanks een strak optreden lijkt de band zelf weinig enthousiast

Het is niet erg druk wanneer Velcro Tapes (voorheen bekend als Faun) begint aan hun optreden in het voor de band inmiddels vertrouwde Allicht. Al snel blijkt ook dat een gedeelte van het publiek niet eens is gekomen om te luisteren naar deze Nijmeegse alternatieve rock band. En dat is op zijn minst zonde, want het optreden van Velcro Tapes is best de moeite waard.

Het eerste nummer wordt stevig ingezet, maar toch lijkt het alsof ze wat opstartproblemen hebben. Hier en daar loopt de timing niet helemaal lekker. Pas tijdens het derde nummer hebben ze de smaak te pakken. Het optreden blijft vervolgens strak tot aan het einde. De opbouw van een aantal nummers, is niet altijd even logisch. Het effect hierdoor is soms speels maar het maakt het veelal rommelig. Ook lijkt het einde van sommige nummers is niet goed uitgedacht waardoor het voor het publiek niet duidelijk is wanneer ze mogen applaudisseren. Dit komt de uitstraling van de band niet ten goede. Hebben ze er wel zin in vanavond?

Drummer Frank lijkt in de ruigere nummers meer op zijn plek te zijn. Hij doet op enige momenten zelfs denken aan een Josh Homme wanneer deze achter het drumstel kruipt. En dit komt niet alleen door de rode haren! Velcro Tapes heeft aan zangeres Annelena een hele goeie. Ze durft voluit te gaan en komt met gemak boven de rest van de band uit. Ze is beter te verstaan dan zanger Tymon, wiens stem overigens mooi samen gaat met die van Annelena. Heel af en toe komt er bij hem een vibrato tevoorschijn die wat weg heeft van die van Brian Molko.

Er zitten ook een paar Nederlandse nummers in het repertoire van Velcro Tapes. Het is dat deze worden aangekondigd, want als je het niet van ze wist, had je het misschien niet eens opgemerkt. Naar mijn weten gaat dit genre niet zo vaak samen met Nederlandse teksten dus in dat opzicht is het verfrissend. Maar je kunt je afvragen of deze nummers niet toch beter af zouden zijn met een Engelse tekst. Vanavond zeker, omdat het erg slecht te verstaan is. En dat komt een Nederlands nummer niet ten goede.

In de tweede helft van het optreden lijkt de boel in te kakken en het lijkt alsof de lol eraf is. Toch spetteren ze nog heel even in het een-na-laatste nummer waarbij alles uit de kast wordt gehaald. Hierdoor valt het laatste nummer wel een beetje in het niet. Het publiek geeft nog te kennen dat ze meer willen. Maar deze wens wordt helaas niet meer vervuld.

nu op 3voor12