De programmering is erg gevarieerd. Monokraft zorgt voor heftige popliedjes met onverwachte wendingen, Corduroy speelt ongecompliceerde snelle rock met een glimlach en Claus gaat voor de hoekige experimentele wave met veel muzikale virtuositeit. Een hele leuke avond is het gevolg. Misschien is het echter wel tekenend voor het Arnhemse popklimaat dat er relatief weinig publiek op af komt. Dat moet toch beter kunnen, zou je zeggen. Gelukkig doen de bands gewoon waar ze goed in zijn: een strakke set neerzetten.
Luxor Live en de Jacobiberg organiseren regelmatig een avond in de kleine zaal van Luxor met bands uit Arnhem en omstreken, onder de naam De 1e Etage. Ditmaal stonden Claus, Corduroy en gastheer Monokraft op de planken. Drie lokale bands met een vaste aanhang. Dus ook veel publiek? Dat kon beter.
De drummer van Claus houdt de basis zo simpel mogelijk.
Op het eerste gehoor klinkt het af en toe chaotisch, maar Claus hanteert wel degelijk vaste structuren in hun korte explosieve songs.
De zanger geeft elk nummer een extra dosis energie, door met elke vezel van zijn stembanden in de microfoon te schreeuwen.
Het meest opvallende aan Claus is het strakke samenspel tussen bassist en gitarist, dat ondanks alle overgangen blijft staan als een huis.
Vrolijke nummers met een opzwepend ritme, dat is de kracht van Corduroy.
De ritmesectie van Corduroy houdt het graag simpel en dwingend.
Rammen op die bekkens!
Telkens is een band gastheer van de 1e Etage. Ditmaal is dat Monokraft. Zij nodigen twee andere bands uit om het podium met hen te delen.
Monocraft besluit te starten zonder soundcheck, iets dat ze in het begint even opbreekt. Na enkele nummers klinkt er meer balans en komen de stevige songs beter uit de verf.
Concentratie blijft belangrijk, zeker als gastheer.