Spaanse winteravond met De Règâhs Spaanse winteravond met De Règâhs

Het is iets na half negen als De Règâhs het podium van Musicon oplopen. Groen-gele lichten kleuren de zaal en het podium, er is een gemengd publiek, en de sfeer zit er meteen goed in: het eerste liedje wordt direct teruggezongen door de zaal. Gitarist Roy de Rijke peilt de stemming: hij vraagt drie keer “alles lekkâh?”, in zijn beste Haags. Dit wordt drie keer beantwoord met een luide “heu” vanuit de zaal.

Al vroeg volgt Naai Nâh, Naai Nâh (Nai No, Nai No) van het album Den Haag… Olé. Een Spaans-Haags liedje, met simpel refrein en maximaal meezinggehalte. Buiten is het winter en heeft het gesneeuwd, maar binnen voelt het als een strandtent in juli. Er wordt gedanst alsof niemand morgen hoeft te werken.

Wanneer De Rijke vraagt of de zaal “de meisjes uit Den Haag” kent, klinkt een overtuigd ja. “Mooi, dan hoeven we die niet te doen.” Uiteraard starten zijn bandleden het liedje toch in: De Mèsjes Ùit Den Haag (De Allermooiste Meisjes). Daarna volgt weer een vraag richting het publiek: “handen omhoog voor wie níét uit Den Haag komt?”. Als reactie van de band volgt hun liedje Le-luk (Lelijk). De grap landt goed bij het publiek, zelfs de mensen die zojuist nog hun hand opstaken dansen, vrolijk mee.

Er wordt aangekondigd dat er nog vier liedjes op de setlist staan, en dat deze per toeval alle vier over vreemdgaan gaan. Met Bandoleros verschuift de aandacht volledig naar wat er afspeelt op het podium. Een lange gitaarsolo van De Rijke legt de zaal even stil, wat zeldzaam is deze

Er wordt aangekondigd dat er nog vier liedjes op de setlist staan. Per toeval gaan alle vier over vreemdgaan. Bandolerostrekt de volledige aandacht van het publiek. Een lange gitaarsolo van De Rijke legt de zaal even stil, wat zeldzaam is deze avond. Een moment van volledige concentratie, gevolgd door het volgende lied Gehakketak die de meezingmodus weer aanzet. Frauenfelder grijpt eens theatraal naar zijn borst met de teksten “Hakketak, ik krijg een hakketak”.

Het publiek voelt aan dat de break nadert en er volgt veel applaus. Frauenfelder kondigt de pauze aan door in de microfoon te roepen “mazzel”. Dan gaat het trio het podium af, om ongeveer een half uurtje later weer te verschijnen.

Terug op het podium peilt Frauenfelder of de zaal zin heeft in een experimentje. Na een positief geluid start De Rijke een minutenlange gitaarsolo. In eerste instantie praat het publiek er nog doorheen, maar langzaam valt de ruimte toch stil. De solo vliegt voorbij en wordt warm onthaald.

Hierna een wat rustiger tempo met Kleine Regah van het album Bes-Tof De Beatles, die er bij meerdere mensen in het publiek voor zorgt dat zij de armen om elkaars schouders leggen. De Bierbar van Sevilla, afkomstig van het gelijknamige album, gooit het tempo vervolgens omhoog. Noordwijkerhout, geschreven voor Frauenfelder’s vrouw levert luid gejoel op.

De Haagse versie van The Ketchup Song genaamd: Nie Zeure Jè / Zigeunâhsâssong verandert Musicon in een soort ouderwets gezellig schoolfeest. Tijdens het refrein herkent het publiek de melodie en wordt er meegedanst met de danspasjes die bij het originele lied horen.

Publieksfavorieten Bènamee en Jè Bent Ut Voâh Mèn (Jij Bent Het Voor Mij) krijgen telefoons in de lucht, iets wat de hele avond nog maar weinig gebeurde. De zaal zingt luidkeels mee met de teksten, die ze maar al goed kennen. Het afsluitende applaus duurt minuten. Ondanks dat het leek of de avond er al op zat, doet het trio toch nog een extra Adios Amigos. Bedankjes klinken over en weer, ze maken een buiging en treden af. Een beschonken concertganger doet nog een poging om het drietal zover te krijgen om toch nog Oh Oh Den Haag te spelen, maar dit verzoek blijft onbeantwoord. De Rijke antwoordt met “wij gaan bier drinken”.

Het was geen ingewikkelde show, er waren niet veel interactiemomenten tussen de band en hun publiek, maar dat hoeft ook niet. De Règâhs leveren precies wat je verwacht: Haagse humor, Spaanse swing en een zaal die de hele avond blijft bewegen. Wie Den Haag een warm hart draagt, is bij deze avond in Musicon aan het juiste adres. Dat is precies waar De Règâhs voor staan: zij houden van Den Haag.