De line-up maakt indruk. Corinne Bailey Rae en Meshell Ndegeocello prijken op het affiche. Internationale acts delen het programma met lokale namen. Mushroom Mosis zegt het zonder omwegen: “Ik ben echt fan van Corinne Bailey Rae. Ik heb haar nog nooit live gezien. Dat ik op hetzelfde festival sta, vind ik bijzonder. En vrijdag ga ik zelf zeker ook kijken.”
Naast internationale grootheden staat ook bevriend muzikant Rory Ronde van New Cool Collective op het affiche. Vorig jaar speelde Mushroom Mosis meer dan vijftig voorstellingen met hem. Nu delen zij hetzelfde festival. “Dat voelt goed,” zegt hij. “Je staat daar niet alleen. Je staat daar als onderdeel van een scene.”
Dat is wat New Tide goed doet. Niet zomaar wat namen bij elkaar, maar een affiche waar een idee achter zit.
Jazz als levende beweging
New Tide profileert zich als festival waar jazz in beweging centraal staat. Geen strak afgebakend genre, maar een traditie die voortdurend reageert op de wereld.
Mushroom Mosis knikt instemmend. “Jazz is altijd in beweging geweest. In de jaren twintig en dertig reageerden muzikanten op hun sociale omgeving. Dat is nooit gestopt.”
Van bebop tot free jazz, van r&b tot hiphop: volgens Mushroom Mosis draait het om uitwisseling. “Zonder blues geen jazz. Zonder field songs geen blues. Alles is verbonden.” Dat maakt het logisch dat een stad met een conservatorium en een stevige underground nu weer een groot jazzfestival krijgt. “Het makes sense dat hier weer een jazzfestival staat,” zegt hij. “Den Haag heeft die vibe. Er gebeurt altijd iets.”