The LIFE I LIVE 2019 The LIFE I LIVE 2019

Het grote 3VOOR12 Den Haag verslag

, Tekst: Luuk van der Zee, Frank de Jong, Mathilde de Jeu, Marco Vlot, Michelle Verhoeven en Eric Hoetjes | Foto's: Ruben Verheul, Rick Kappetein, Jassir Jonis, Bente van der Zalm, Wouter Romeijnders, Luna Pauptit, Maarten Ederveen, Willem van Dijk, en Nikki Born

Dit jaar lijkt het voor The LIFE I LIVE allemaal op de plek te vallen: goed weer, gedegen line up, een vrijdagavond, beproefd concept. En, op zijn plek vallen doet hij. Van het Kerkplein tot aan het Lange Voorhout is het ramvol (maar nergens te druk). Hiphopkids, technovlinders en bebaarde mannen komen allemaal aan hun trekken. Het hoofdpodium is massaal en knus tegelijk. Een feestje. The LIFE I LIVE viert niet de verjaardag van de koning, maar de binnenstad van Den Haag. Met podia op de mooiste pleinen en plekjes van de stad. Wij waren vrijdagnacht aanwezig, en maakten het volgende verslag:

Lange Voorhout

Nu het Spui al een aantal jaar in de steigers staat, is aan het Lange Voorhout het nieuwe hoofdpodium van The Life I Live gevestigd. Daarnaast staat er ook een podium aan de andere kant van de 'Lange Lindelaan'. Aan de Eschermuseum-zijde zijn de headliners geprogrammeerd, aan de andere kant is het programma iets meer op urban en funk gebaseerd. De hele avond pendelen tussen deze twee stages is eigenlijk al genoeg om een geslaagde avond-The LIFE I LIVE te hebben.

Klik hieronder voor het gehele verslag. 

Kijk eens naar het tourschema van Pip Blom: dat is slackerrock met internationaal allure. Het is nog vroeg, maar een harde kern van bezoekers beweegt zich langzaam naar het podium aan de lange voorhout. Zelfs Melle de Boer is in het publiek te herkennen. De band heeft er zichtbaar zin in. Zo beweegt drumster Gini mee met de vlugge hi-hat. Pip Blom zelf wiegt netjes heen en weer op de beat. Het is zoet, vrolijk en vooral erg onschuldig. Zo gaat ‘School’: “Too late to go to school”. Alhoewel, voor een portie rammelrock is dit uitermate strak. Al is ‘Come Home’ misschien wat snel gespeeld. Een aardige show van een band waar dat tourschema waarschijnlijk alleen maar langer gaat worden...

Yin Yin uit Maastricht heeft de eer het tweede podium op de Lange Voorhout te openen vanavond. De ambientgeluiden waarmee de band de show rustig wil openen, worden ruw overstemd door de beukende bas van Pip Blom die aan de andere kant van de straat staat te spelen. Wanneer de band invalt en hun mix van Midden-Oosters geluid en psychedelische pop naar voren brengt, is alle aandacht van het publiek voor deze kant van de Lange Voorhout. Door de dromerige dansbaarheid van de muziek zal die daar ook de rest van het uur blijven. 

Bokoesam rapt over big booty hoes, ‘die dope smoken’ en allerlei andere zaken die niet te verstaan zijn door de autotune en voldoet daarmee, samen met de dertien in een dozijn beats, prima aan alle clichés die aan het genre verbonden zijn. De dj heeft zijn rugzak nog om. Vast omdat hij snel weg wil, net als wij.

 

“Ik heb al zo’n vier maanden niet live gespeeld, maar waar kan ik beter weer beginnen dan in Den Haag!”, opent Sef zijn set. De Amsterdamse rapper/voice-over-artiest/podcaster/kunstenaar wil op deze manier zijn eventuele roestigheid excuseren. Raptechnisch is dit totaal niet nodig, Sef is niet voor niets een van de meest gewaardeerde rappers van Nederland. Klassiekers als ‘De Leven’, ‘Toch Houd Ze Van Mij’ en ‘Ze Zeggen’ volgen elkaar in rap tempo op en Sef doet goed zijn best een goede show weg te geven. Dit lukt hem aardig, maar het falen van de techniek zorgt ervoor dat er te lang gewacht moet worden bij nummers als ‘Wakker’ en ‘Diamanten’. Al met al doet Sef alles wat in zijn macht ligt om het publiek te trakteren op een goed concert en oogt de Amsterdammer uiterst sympathiek. Voor wie door de technische mankementen heen kan luisteren, misschien wel een van de betere shows van de avond.

Terug naar een afgeladen podium Lange Voorhout waar de jongens van Klangstof hun opmars hebben gemaakt. De vierkoppige band heeft er zin in en trekt een flink blik energie open. Hits als Hostage en Receiver passeren de revu en de band onder leiding van Nederlandse frontman Koen van de Wardt bewijst niveau als op de plaat te kunnen leveren. Veel gitaar, veel synthesizer en een slepende stem zorgen voor een strakke show. De band geeft tijdens het laatste nummer alles wat ze in huis hebben, inclusief headbangen en het trekken van gekke bekken en ontvangen een warm onthaal van het publiek. Klangstof is gewoon goed en bewijst dat deze avond maar weer eens.

Donnie is inmiddels geen onbekende meer. Na reclames op tv en de viralhit ‘Snelle Planga’ is Donnie net zo’n household name als Extince of de Jeugd van Tegenwoordig. Dat is te merken, bij aanvang is er gelijk al een festivalganger die de lucht ingaat. Toch is het voor de festivalbezoekers even op gang komen. Donnie rapt voor de voorste rij, verder in het publiek is het geklets harder dan het volume. Waarschijnlijk komt dat doordat Donnie losse tracks van zijn nieuwe album inzet. Pas bij ‘Snelle Planga’ voelt het publiek de sfeer. Als dan bekende songs als ‘Barry Hayze’ en ‘Tuinslang’ voorbij komen is Donnie pas echt op dreef. De rapper is gemakkelijk te verstaan. Hoogtepunt is de vertolking van de song ‘Heb je even voor mij’. “Heb je jonko voor mij, en een grinder erbij!” Dat geintje gaat er bij iedereen wel in. En dat vat ook Donnie samen. Een excentrieke rapper met een doos vol popculture-referenties.

Een combinatie van hiphopbeats en harde dance. Dat is Fata Boom. Het resulteert aan de andere kant van het Lange Voorhout in een portie chaos die doet denken aan een Kap Bambino of Die Antwoord. Althans, op het podium dan. De LIFE I LIVE-gangers dansen braaf op de muziek. Het volume van de act is kneiterhard en reikt tot ver buiten het Lange Voorhout-podium. Wij vinden het raar dat deze act het podium niet afsluit, de show gaat vliegensvlug voorbij en is zeer vermakelijk om naar te kijken.

Onderweg naar huis hoort uw recensent van vanavond een bekende uit de Haagse muziekscene zeggen: “Son Mieux delivert altijd.”. Hierin kunnen wij de betreffende muzikant alleen maar gelijk geven, want wie naar een concert van Son Mieux gaat hoeft zich geen zorgen te maken over de kwaliteit van de show. Natuurlijk stond de band vorig jaar nog op het andere podium op het Lange Voorhout, natuurlijk was half Den Haag aanwezig bij de albumrelease in het Paard, afgelopen februari, en is de show niet persé iets nieuws, natuurlijk weet iedereen dat Camiel het mega bijzonder vindt om in zijn thuisstad te spelen en vertelt de zanger te pas en te onpas een verhaal over zijn beste vriend, broer en bandmaat Quinten. Toch vervelen de shows van Son Mieux nooit. In tegendeel, het is lang geleden dat er een Haagse band zó mee doet op het landelijke toneel. Son Mieux levert altijd. 

 

Son Mieux @ The LIFE I LIVE 2019

Son Mieux @ The LIFE I LIVE 2019

Kerkplein

Dance op een Haags gratis buitenfestival? Tien jaar geleden nog onddenkbaar, maar met tientallen hongerige aanjagers van het Haagse nachtleven (denk aan de PIP, Magazijn, The Crave of de nieuwe Nachtburgemeester) is het al een paar jaar een feit. Waar het een aantal jaar terug nog wat onwennig was, is het Kerkplein nu een onmisbare plek op The LIFE I LIVE geworden. Tel daar een paar rake boekingen bij op en je hebt een feestje dat er toe doet. Net als de Haagse nacht. 

 

Klik hieronder voor het gehele verslag

Het grote nadeel van het moeten openen van het dancepodium op het kerkplein, is dat het publiek nog niet echt onder invloed is. Dit ondervindt ook Jeans, ofwel Gino van Dam. Door het gebrek aan alcohol beperkt het dansen zich bij het grootste gedeelte van het publiek, in eerste instantie, zich tot heupgewieg, voorzichtige sidesteps en licht ge-headbang. Jeans is echter wel zo´n artiest die het publiek, zelfs op een dergelijk moment, kan vermaken. Een goede DJ-set neerzetten is al lastig, maar als het publiek niet meezit is het al helemaal topsport. Op het eind van de set verruilt Jeans zijn, bij gebrek aan betere benaming, mellow-set, voor snoeiharde 4-uur-’s-Nachts-in-het-Magazijn-kapotgaan-techno. Een gewaagde keuze, die de DJ afgezien van wat gefronste wenkbrauwen, in dank wordt afgenomen

Jeans @ The LIFE I LIVE 2019

Jeans @ The LIFE I LIVE 2019

Na JEANS is het aan Palmbomen II het lichtelijk verwarde publiek voor zich te herwinnen. Het tijdstip van de liveset zit de dj mee: de ondergaande zon sluit goed aan bij de rustig opgebouwde elektronische muziek. De keuze voor Palmbomen op het plein is duidelijk: het is een rustige maar goed dansbare set die voor een breed publiek toegankelijk is; zowel jong als oud zijn op het Kerkplein vertegenwoordigd. De muziek is mellow en melodieus en is bijzonder strak opgebouwd. Wanneer de zon onder is gegaan komt de set helemaal goed tot zijn recht door de lichteffecten en een gordijn rook waardoor de 31-jarige dj nauwelijks nog te zien is. De muziek verandert geruisloos mee met het invallen van de schemering en wordt wat steviger, maar verliest de kenmerkende strakke beat en elektronische accenten niet. Al met al een goede set op het juiste tijdstip.

Nachtburgemeester Sjoerd van Schuylenburch  houdt een preek: “Onze eigen house stage (aan het kerkplein). Na tien jaar! En dat komt door het vertrouwen van Life I Live. En Door jullie.” Het heeft geen relatie tot de volgende act, maar de toon is gezet. Awanto 3 is een elektronische duizendpoot. Bij aanvang horen we een straatorgel, maar als vervolgens Woo Hah!! Got You All In Check’ inkickt zorgt dat voor tijdelijk euforie. Toch is de combinatie dub, hiphop, soul en alles daartussen is net iets te eclectisch. En ja, Awanto 3 draait ook house. Gelukkig is de aandachtsspanne van de gemiddelde bezoeker niet zo hoog.

Na de wat wispelturige set van Awanto 3 heeft Young Marco de eer het podium af te sluiten. Ondanks dat hij grotendeels overlapt met Haagse trots Son Mieux, is het Kerkplein afgeladen met publiek. Young Marco, zoals gebruikelijk inclusief bandana om het hoofd, begint zijn set rustig en bouwt langzaam op van house naar disco en platen met Afrikaanse invloeden. De set is zoals te verwachten goed dansbaar, maar echt knallen doet het niet. Toch staat bijna niemand op het Kerkplein stil; de alcohol die inmiddels iedereen in licht beschonken toestand laat verkeren in combinatie met de groovy platen en begeleidende lichtshow waar ook de Grote Kerk aan meedoet maakt het moeilijk niet vrolijk de nacht in te gaan. Young Marco bewijst dan ook een prima afsluiter voor een breed publiek te zijn, en dat dancemuziek op een groot gratis Haags festival gewoon kan, moet en hoort. 

Hofplaats en Hofvijver

Al jaren staan de podia Hofvijver en Hofplaats op THE LIFE I LIVE bekend om hun gitaarsound. Aan het begin van de avond staan de liefhebbers van snoeiharde gitaren al met smart te wachten bij de Hofplaats en degene die de avond iets rustiger willen beginnen verzamelen zich bij de Hofvijver voor folk en blues muziek. Met een biertje in de hand en rock/folk muziek op de achtergrond is dit een prima begin van het weekend. 

Klik hieronder voor het gehele verslag

René Bom kondigt Magic Moon aan en The LIFE I LIVE op de Hofplaats is begonnen. We hoeven vast niet uit te leggen dat dat betekent dat we drie kwartier psychedelische sixtiesmuziek tegemoet gaan. En het moet gezegd worden: met de juiste hoeveelheid flanger, het orgeltje en de loopjes die op de soundtrack van Austin Powers niet zouden misstaan, heeft het viertal het geluid goed te pakken. En nee, het is niet alleen maar een dromerige trip. Zo nu en dan gooit Magic Moon het gas erop om het publiek bij de les te houden. Dan kunnen we hier nog wat opmerkingen over lavalampen en andere clichés plaatsen, maar Magic Moon klinkt gewoon heel lekker en is daarmee een fijne opener van een podium waar de volumeknop en het tempo later op de avond nog flink omhoog zullen gaan.

Maar voordat de volgende act op de Hofplaats begint lopen we richting de Hofvijver om het Haagse Sunfire daar de avond te zien aftrappen. Zodra het podium bereikt is en de eerste geluiden van de band klinken is de eerste gedachte: "Wat een gave act om het podium mee te openen". Niet alleen muzikaal zit de western-folk goed in elkaar, maar ook de sfeer bij het publiek zit er meteen in. Het publiek is in no-time opgewarmd en klapt en danst enthousiast mee. Met het aanstekelijke ritme wat Sunfire speelt is het ook erg moeilijk om de voeten op de grond te houden. Richting het einde van hun set wordt snel duidelijk dat het publiek nog lang geen genoeg heeft van de folk band. De organisatie kan haast niet anders dan het vijftal nog even door te laten spelen. Tijdens het laatste nummer is het één groot feest, ook de aanwezige cabaretier Paul van Vliet, wordt losjes in de heupen. Een crowdsurfer maakt het hele festijn af.  Wat een heerlijk begin van de avond!

Na Sunfire worden wij bij de Hofvijver met de zelfbenoemde singer-songwriter punkact Henk & Melle geconfronteerd. De heren starten met een flauwe acapella renditie van 'o' Rourke'. Met hier en daar een paar spontane gitaaraanslagen. Het eerste dat opvalt is het slecht afgestelde geluid. Even lijkt het optreden te ontaarden in chaos, maar als ‘Tiny’ de revue passeert zit de vaart er weer in. Verder helpt het mee dat het podium aan de Hofvijver niet te groot is waardoor de intieme setting beter tot zijn recht komt dan bijvoorbeeld op Parkpop. Hier en daar vergeet Melle songteksten en worden overgangen gemist. Maar ach, dat is punk. 

Vervolgens zetten we ons weer voort richting de Hofplaats waar het de beurt is aan het Antwerpse trio Black Leather Jacket. Wat direct opvalt en wordt gewaardeerd, is dat geen van de drie een zwart leren jasje draagt. De band levert het publiek heerlijke beuk garagerock en rock n roll. Zodra de heren beginnen te spelen is het direct duidelijk dat het allemaal zeer getalenteerde muzikanten zijn. Het stampvoetend ritme wordt soms onderbroken met verrassingseffecten. De zanger kan naast het snelle, schreeuwerige werk ook mooi melodisch zingen. Tijdens de solo van de gitarist toont hij het publiek zijn lenigheid met een ver gebogen rug. Volledig achterover geslagen maken wij ons op voor de volgende veelbelovende band.

Het is de beurt aan de psychedelische protopunk-sensatie uit 010. Niemand minder dan Iguana Death Cult betreden het podium op de Hofplaats. Vanaf het eerste nummer weet de band een enorm stevig geluid neer te zetten. De ruige en energieke surfpunk wordt afgewisseld met pentatonische riffs. Met de dansbare nummers is er niemand in het publiek die stil blijft staan. Op het gegeven moment wordt ook, wat later dan verwacht, een moshpit begonnen. Shout out naar diegene die de stoute schoenen aantrekt, en de pit begon. Want dat is ondanks het fenomenale optreden toch een belangrijk ingrediënt bij een optreden van Iguana Death Cult.

Iguana Death Cult @ The LIFE I LIVE 2019

Het is tijd om even bij te komen bij de Hofvijver. Nadat onderweg een nieuw biertje is gehaald zien we de 6-koppige folk band Dust Bowl Drifters op het podium staan. Na het rockgeweld van net valt deze rustige luistermuziek een beetje in het niet. Maar de artiesten genieten en vele uit het publiek die misschien niet net van Iguana Death Cult kwamen ook. Waarschijnlijk is dit gewoon een teken dat de oren weer even moeten wennen aan een volume dat een aantal tandjes lager staat.

Bij het podium aan de Hofvijver weet je nooit wat je te wachten staat. Zo ook bij The Streetbeat Empire. De zanger staat in bijzondere klederdracht op het podium en schreeuwt bezwerend in de microfoon. De rest van de band grooved als een gek. Met melodica, tuba, saxofoon en veel meer geraakt het publiek in een trance. Het is een typische act voor dit podium; een beetje wereldmuziek, een klein beetje roots en vooral een lekker beschonken publiek dat alles voor zoete koek aanneemt. Nee, echt bijzonder is de muziek niet maar er valt eigenlijk niet veel op aan te merken. De sfeer is goed en de band speelt daar goed op in.

Streetbeat Empire @ The LIFE I LIVE 2019

Streetbeat Empire @ The LIFE I LIVE 2019

De frontman van Belgische garagerockers Guru Guru lijkt met zijn ledematen zijn meegebrachte energie niet helemaal kwijt te kunnen. Daarom stopt hij een hele hoop van die energie in zijn gezichtsspieren. Zijn grimas is precies wat je verwacht bij een psychrock-guru. Hij spuugt de woorden in de microfoon, wat het optreden een innemende ervaring maakt. Soms zwaait hij als een bezetende met een, één, sambabal. Het maakt voor de sound geen moer uit, die is door het sterke basspel en virtuositeit van de gitaristen prima voor elkaar. Het geheel ziet er wel hilarisch uit. 

Het is aan de Limburgse powerrock/punk band Afterpartees om de avond op de Hofplaats af te sluiten. Zodra frontman Niek Nellen het podium op komt is het entertainment gehalte hoog. De zanger lijkt nog energie voor 10 te hebben wat aanstekelijk werkt in het publiek. Met een bak aan podiumervaring is hij inmiddels ook professioneel microfoon slingeraar en vanger geworden. Aan het begin van de set geeft Niek aan dat hij de afstand tussen publiek en podium wilt verkleinen. De eerste nummers worden gespeeld, maar deze worden vrij snel afgewisseld met allerlei anekdotes. De frontman ruilt het podium tijdelijk in voor een plekje tussen het publiek waar hij aan verschillende mensen vraag hoe het gaat. Hierbij doorbreek hij niet alleen de fysieke afstand maar ontstaat er ook een verbintenis met het publiek. Aan het eind van de avond heeft Niek letterlijk elke vierkante centimeter van het podium benut, niet alleen springt en rolt hij over het podium, ook hangt hij in de paal van het podium en in de stelling van de The LIFE I LIVE banner.

“De blues is terug in Den Haag” luidt de aankondiging van One White Dog op het Hofvijver podium. “Nou, dat zullen we nog wel eens zien”, wordt er aan toegevoegd. De blues is er zeker. De mannen vertalen kundig de grootste klassiekers. Vooraan staat een leeftijdsgenoot met een iPad de mannen te fotograferen. Ondertussen rocken de mannen zeker de pan uit, en zorgen zo voor een mooie afsluiting van dit podium.

One White Dog @ The LIFE I LIVE 2019

Radar Live

Een aantal jaar geleden werd het Skooltainer-concept bedacht. Een podium waar jonge bandjes hun eerste stapjes op een groot festival konden zetten. Onder andere The Stangs, The Hazzah en Crystal Water stonden in het verleden op de planken van de omgebouwde zeecontainer. Vorig jaar besloot het podium een nieuwe route in te slaan en de lat iets hoger te leggen. Daarnaast is dit jaar de naam van het podium veranderd in Radar Live. Eens kijken of de kwaliteitstransitie merkbaar is. 

Klik hieronder voor het gehele verslag

De eerste artiest op het podium is Teddy Macrander. Presentator Remco Visker kondigt de zangeres, die ook deel uitmaakt van de Haagse First Aid Kit lookalikes, Something Like Sunshine, aan als de enige singer-songwriter van de avond. Inderdaad komt Macrander alleen gewapend met een gitaar het podium op. Bij de eerste noten die Teddy zingt is het al raak. Het nummer 'Crying In My Dreams' bezingt de onzekerheden, angsten en oud hartzeer van de zangeres. Zo kenden wij Teddy nog niet, van de vrolijke countrypop die ze maakte met compagnon Aina Qvist is ingewisseld voor eerlijkere maar minstens zo in het gehoor liggende emofolk. Het is moeilijk om geen vergelijkingen met artiesten als Julien Baker te maken, maar je kan met veel slechter vergeleken worden. Meer van dit graag!

Teddy Macrander @ The LIFE I LIVE 2019

Teddy Macrander @ The LIFE I LIVE 2019

Aan het eind van de set van Macrander, werd de zangeres vergezeld door een drummer en een bassiste. Dit zijn leden van CooCoo, de volgende band op het podium. De band heeft goed nagedacht over de styling, want de fel-gele kleding van de band kan je van mijlenver onderscheiden. Daar gaat het niet om in de muziek, maar het is goed om te zien dat een jonge band over zo veel dingen nadenkt. Dan de muziek; het is punk, maar dan wel in het straatje waar The Clash zich de laatste jaren in bevond, dus met een flinke new wave saus. De stem van zangeres Nynke Hut is iets dat we lang niet gehoord hebben op de Haagse podia, maar het kan geen kwaad om die stem iets meer onder controle te krijgen. Coocoo speelt met een flinke dosis brutale branie en een hoop punkclichés die niet geforceerd ogen, zo wordt er liggend gitaar gespeeld, gooit drummer Ruben tijdens het intro van 'Broken Matches' even zijn stokje in de lucht en zijn de riotvocals van  bassiste Jamie vermakelijk en sterk. De band wordt misschien het meest gekenmerkt door de cover van 'Jolene' die ze spelen, want uit die cover blijkt het devies van de band het meest. "Fuck alles, het kan altijd nog meer on steroids."

CooCoo @ The LIFE I LIVE 2019

CooCoo @ The LIFE I LIVE 2019

CooCoo @ The LIFE I LIVE 2019

Dan is het de beurt aan het rockbandje Acquoy. Gekleed in kneiterhippe overhemden is de rocksterrenlook van de band on fleek. Stiekem herkennen wij de band als The Runaway Boys, die wij een aantal jaar geleden al op Parkpop versloegen. Toen werd de bijdehandheid van de band geprezen, het was grappig om zulke jonge gasten zulke grote praatjes te zien hebben. De praatjes zijn er nog steeds, maar het is belangrijk dat dit niet doorslaat in lichtelijk misplaatste arrogantie, want dat zou de band weinig goeds doen. Er zit muzikaal behoorlijk veel potentie in de band, Bas Knoester, de gitarist, mag iets aan zijn timing werken, maar overall is er niks op aan te merken. Frontman Nico neemt de band op sleeptouw en de ritmesectie is van een uitermate hoog niveau. Muzikaal zit het zeker snor, maar pas op niet te zeker van je zaak te worden.

Acquoy @ The LIFE I LIVE 2019

Acquoy @ The LIFE I LIVE 2019

Acquoy @ The LIFE I LIVE 2019

Het enthousiasme spat er vanaf bij zangeres Saar van Crashing Bats. Direct bij opkomst probeert ze het publiek mee te krijgen door ze te laten meeklappen. Ondertussen spelen Wilbert, Corné en Rabin, de drie mannen die haar begeleiden, strak maar ietwat statisch een leuk potje rock ‘n roll. De band klinkt alsof Matthew Bellamy van Muse is ontvoerd door de heren van Queens of the Stone Age, en met hen nieuwe muziek is gaan schrijven. Bij het anthemische refrein van het derde nummer gaan er in het publiek hier en daar vuisten in de lucht. De band sloeg haar vleugels uit, zonder te crashen.

Crashing Bats @ The LIFE I LIVE 2019

Crashing Bats @ The LIFE I LIVE 2019

D.Phanton zweept nog voor de eerste beat de speakers verlaat het publiek al op. Met zijn show bewijst hij dat er het nodige hiphoptalent rondloopt in Den Haag. D's raps zijn fel en energiek. De beats afwisselend. Tussen nummers door neemt hij met een lach op zijn gezicht het publiek mee. Dat beloont hem door mee te zingen en te springen. ‘Jullie zijn leuk,’ zegt de rapper. Aan de reactie op het optreden te zien, is dat gevoel wederzijds. D.Phanton weigert op de aangewezen tijd te stoppen waardoor de organisatie zich genoodzaakt ziet het geluid uit te zetten. Dat is een gebrek aan professionaliteit waar hopelijk met meer ervaring nog verandering in komt. 
 

In het kader van de afwisseling speelt na D.Phanton rockviertal Inside Electron. De band klinkt alsof Editors en U2 een kindje hebben gekregen dat net niet het talent van de ouders heeft. Zanger Bas Boudewijn waant zich met grootse gebaren en rockposes een heuse rockster. Zover is het nog niet. Wel kan er geconstateerd worden dat de band er alles aan doet om dezelfde status te bereiken als de grote voorbeelden. Zo is er onlangs ruim 4000 euro opgehaald middels crowdfunding om de studio in te gaan. Uit die grote som blijkt dat er legio fans van de band zijn die meer muziek van het viertal willen horen. Wij behoren ook tot die groep, want er kan niet ontkent worden dat het viertal hun instrumenten goed onder de knie hebben.

Er hangt opeens een wietlucht bij het Radar Life-podium. De 54 Gang (genoemd naar de ov-zone 5400 waar onder andere het centrum onder valt) is afsluiter van het podium en misschien wel de meest geanticipeerde act van de avond. Vier rappers (Juulz, Dolphin Dims, JowFlow en aanjager Jack Faded) en een vaste inval-DJ vormen het collectief. 54 Gang is de belichaming van de transitie in de Haagse hiphopscene, er is iets aan het gebeuren en misschien kan Den Haag zich eindelijk meten met steden als Eindhoven, Zwolle en Rotterdam. Het mooie is dat de act zich dat ook lijkt te beseffen, getuige alle liefde naar onze stad die ze geven tijdens de show. Het publiek slikt het als zoete koek, er zijn flinke moshpits en tijdens de boombap-track '54' wordt er zelfs gebreakdancet op het Buitenhof. De rappers zijn complementair aan elkaar JowFlow en Juulz zijn goede rappers, Dolphin Dims heeft een heel tof stemgeluid en Jack Faded is, om even de vergelijking met die andere rapgroep uit Den Haag te maken, de Frenna van het collectief, de aanvoerder, de frontman en het gezicht van de groep. Voor wie hierbij is, is het misschien het hoogtepunt van de avond, al is het maar omdat zelfs redacteuren van ons er als debielen op kunnen dansen.  

CooCoo @ The LIFE I LIVE 2019

D. Phanton @ The LIFE I LIVE 2019

Teddy Macrander @ The LIFE I LIVE 2019

54 Gang @ The LIFE I LIVE 2019

Grote Markt

Op de ‘Sniester stage’, zoals het podium op de Grote Markt is gedoopt, trapt Banana Savannah af. Sniester de kat kondigt de bands samen met Marco Bijsterbosch van de Grote Markt aan. Sniester kan dat natuurlijk niet alleen want hij kan niet praten. Logisch. 

Lees hieronder verder (klik op open). 

Sniester @ The LIFE I LIVE 2019

Marco Bijsterbosch @ The LIFE I LIVE 2019

Grofweg vijftien seconden nadat de Bananen het eerste nummer inzetten, beginnen de eerste mensen in het publiek te bewegen. Banana Savannah speelt soulvolle funky nummers. In de handen van de verkeerde muzikanten zou de band kunnen klinken als een dertien in een dozijn, capabele maar saaie Sky Radio band. Banana Savannah heeft echter een enorm aanstekelijke frontman in de vorm van Jonathan Asabina (met een opblaasbare banaan binnen handbereik) en muzikanten die kunnen spelen en heel veel plezier uitstralen. Daar is niets saais aan. Het eerste feestje van vanavond op de Grote Markt is een feit.

Dan is het tijd voor rockende gitaren. Hij is tenslotte toch het Sniester-podium. The Jerry Hormone Ego Trip is muzikaal uniek noch origineel, maar naamgever en zanger Jerry Hormone is een uitstekende frontman voor wie het tweede natuur lijkt om door een microfoon een publiek toe te spreken. De simpele maar immer rake teksten in combinatie met de dansbare beatpop overwinnen het publiek op de Grote Markt snel. Het begint gestaag heftig mee te headbangen en dansen. Vooral wanneer Hormone op z’n meest gekweld is, lijkt het publiek mee te willen doen.’Is dat je nieuwe vriend, meisje? Wat fijn voor je!’ komt duidelijk binnen bij een aantal heren die het nummer luidkeels en met een gepijnigde blik meezingen.

The Jerry Hormone Egotrip @ The LIFE I LIVE 2019

The Jerry Hormone Egotrip @ The LIFE I LIVE 2019

Van gitaren naar funky hiphop. Den Haag laat zich – zoals de Rotterdamse heren van De Likt verzochten – likken. De meeste gekwelde mannen die goed gingen op Jerry Hormone zijn inmiddels hun heil ergens anders gaan zoeken. In hun plaats zijn jongere dames en heren de Grote Markt opgestroomd. Klaar om mee te feesten met De Likt. De mannen hebben soms moeite om met hun stem boven de harde, scherpe kick en andere instrumentatie uit te komen, maar om naar scherpzinnige teksten te luisteren is niemand hier gekomen. Voor feesten en dansen wel, en daar slaagt De Likt (zoals altijd) in.

De Likt @ The LIFE I LIVE 2019

De Likt @ The LIFE I LIVE 2019

De Likt @ The LIFE I LIVE 2019

Het Sniester-podium wordt deze Koningsnacht afgesloten door The Void Union uit de Verenigde Staten. Toeters, reggae ritmes, jamaicaans aandoende zang; we hebben hier te maken met een heuse ska-band. Zoals veel van dit soort bands is het feestelijk en dansbaar, maar moeilijk te onderscheiden van de vele andere bands in dit genre. Hoewel, The Void Union is net wat minder opzwepend dan veel van zijn soortgenoten. Maar gezellig is het wel op de Grote Markt.

The Void Union @ The LIFE I LIVE 2019

The Void Union @ The LIFE I LIVE 2019

The Void Union @ The LIFE I LIVE 2019

The Void Union @ The LIFE I LIVE 2019

NU WE TOCH EVEN DE AANDACHT HEBBEN:

De redactie van 3voor12 Den Haag – hét online platform voor muziek uit Den Haag – breidt uit en is op zoek naar nieuw talent. Er is plek voor o.a (aspirant) journalisten, fotografen, interviewers, social media-redacteuren, planners, coördinatoren, filmers, radiomakers. Kortom: iedereen die vrijwillig een media-steentje bij wil dragen aan de Haagse muziekscene is welkom.

De eerste stappen van je (muziek-)journalistieke carrière zetten? Ervaring opdoen tijdens je studie? Altijd al willen schrijven voor een publiek? Op zoek naar een nieuwe uitdaging of hobby? Gewoon interesse? Stuur een mailtje naar vacature@3voor12denhaag.nl of kijk voor meer informatie op deze pagina

#nieuws
Laatste nieuws en artikelen van 3voor12 Den Haag