Turven met De Staat Turven met De Staat

Omzien met gitarist Vedran naar optredens in de hoofdstad

, Tekst: Meindert Bussink | Beeld: Daan van der Schroeff, Jochem Boom

Turven met De Staat

Omzien met gitarist Vedran naar optredens in de hoofdstad

Tekst: Meindert Bussink | Beeld: Daan van der Schroeff, Jochem Boom ,

De Staat is momenteel bezig met een clubtour en speelt in alle uithoeken van het land. 3VOOR12/Amsterdam vind het interessanter om niet ook een concertrecensie te schrijven, maar eens te babbelen over de relatie met Amsterdam. Gitarist Vedran Mircetic schuift aan.

Omzien met gitarist Vedran naar optredens in de hoofdstad

Het is goede vrijdag 2011 en niet alleen omdat De Staat vanavond weer eens in Amsterdam speelt. Aangezien de heren uit Nijmegen momenteel druk bezig zijn met een clubtour en vorige week al in Utrecht speelden, gisteren in Groningen en morgen in Zwolle, lijkt het 3VOOR12/Amsterdam interessanter om niet ook een concertrecensie te schrijven, maar eens te kijken naar de relatie van De Staat met Amsterdam. Een blik op de website van de band leert ons dat de heren vanavond voor de tiende maal de hoofdstad aandoen. Met gitarist Vedran Mircetic duiken we in de Amsterdamse historie van De Staat.

Wanneer hem wordt gevraagd hoe vaak ze in de Amsterdam hebben gespeeld, heeft hij in eerste instantie geen idee. “Eeuhm, nee. Ik kan me eigenlijk alleen eeuhm, oh nee, we hebben natuurlijk ook nog in Paradiso gespeeld bij de aankondiging van het programma van Pinkpop 2009 en het voorprogramma van de Presidents of the USA. Eeuhm, dus zo’n vier of vijf keer?” Als hij aan TrouwAmsterdam in 2009 wordt herinnerd begint hij te lachen. “Och ja, en reken je dan de optredens in DWDD ook mee?” Op hun eigen site staan deze in ieder geval niet in de agenda. Kan hij zich nog optredens daarvoor herinneren? “We hebben nog een keer op een feestje van een tassenmerk gestaan, ergens in een klein winkeltje aan de gracht. Een of ander bordeel meen ik me te herinneren.”

Hij wordt verder nog herinnerd aan het Over ‘t IJ festival. “Jaa, fuck. Inderdaad, haha. Dan hebben we best wel vaak hier gespeeld. Dat zou wel eens de eerste kunnen zijn.” Het Rozentheater, ook in 2008, staat ook nog op hun site vermeld. “De naam zegt me wel wat, maar ik kan me niet meer voor de geest halen wat het is.” Wat de naam al zegt. Het is een theater en bij binnenkomst sta je meteen in de foyer. “Ja klopt, nu weet ik weer. Dan was een of andere kunstavond met ook theater of toneel. Ik weet niet meer precies wat het was, maar Leon Verdonschot was er die avond ook. We speelden toen een half uurtje wat zachter. We waren toen net begonnen en via via kregen we toen optredens; van vrienden, kennissen etc. Reken je de Nederpopshows dan ook mee?” Die staan wel op jullie site, maar de uitreiking van de 3VOOR12/Award in de Desmet studio dan weer niet. “Bij de eerste Nederpopshow hebben we wel samen met Moss na afloop van de show nog gespeeld en ook bij die 3VOOR12/Award uitreiking hebben we nog wel een half uur, drie kwartier gespeeld.”

We maken de balans op en komen in totaal uit op een stuk of tien echte optredens. “Bij de Uitmarkt hebben we ook nog een nummer gespeeld met New Cool Collective, maar dat telt niet echt mee.” Nu het grote plaatje weer helder is, duiken we iets dieper in de materie. Wat vond hij bijvoorbeeld van het voorprogramma van de Stereophonics in de HMH? “Het was niet helemaal uitverkocht, maar je staat toch voor bijna vijfduizend man te spelen. Het is verder gewoon heel kort, een half uurtje maar. Voor je het weet sta je op het podium en je bent ook zo weer klaar. Het mooie is wel dat je voor nieuw publiek speelt en dat hierdoor mensen je dus kunnen leren kennen. Dan is het helemaal tof om te horen dat ze het voorprogramma beter vonden dan de Stereophonics.”

Is er voor hem nog een verschil tussen het publiek in Amsterdam of ergens in de provincie? “Het is overal anders. In het oosten praten ze bijvoorbeeld meer. Bij rustige stukken hoor je ze er gewoon doorheen praten, maar aan het eind dan gaan ze ook wel weer meer los. In het noorden trouwens ook, maar hier is het vanaf het begin al losser ofzo. Spelen in De Melkweg is natuurlijk wel te gek, want je speelt wel voor 1400 man, maar op zich heb ik niet echt iets bijzonders met de Melkweg.”

Is volgens hem het Amsterdamse publiek veranderd in de afgelopen jaren? “Vroeger kwamen ze niet speciaal voor ons, zoals bij bijvoorbeeld die Pinkpop-presentatie of een voorprogramma. Dat is nu wel anders. Als er 1400 man staat die speciaal voor jou gekomen is, dan zit je er direct goed in en kan het feestje meteen beginnen. Je hoeft niemand te overtuigen of af te vragen hoe ze het gaan vinden. Door het vele spelen in de afgelopen maanden in Engeland en Amerika zitten de nummers er bij ons ook gewoon goed in. We zijn dus helemaal niet zenuwachtig en kunnen vanavond gewoon lekker gaan spelen".

Heef hij enig idee hoeveel koebellen er vanavond doorheen gaan? “Niet veel, denk ik. Dat is echt een stuk minder geworden, omdat Rocco bijna geen nummers meer koebel speelt. Hij speelt nu voornamelijk nog gitaar, toetsen en natuurlijk autotoeter.” In de videoclip van I’ll Never Marry You speelt Vedran theremin. Gaat hij dat vanavond ook live doen? “Ik heb dat ding toen wel gekocht met die gedachte en ik heb er ook wel even op geoefend, maar het is echt zo moeilijk. Ik heb er een middag op gezeten maar ik heb gewoon te weinig tijd om me het instrument echt eigen te maken. Ik ga het zeker nog proberen, misschien in het festivalseizoen of in het najaar. Voorlopig speel ik die partijen gewoon op de gitaar."

Waar in Amsterdam zou hij nog een keer graag willen spelen? “In Paradiso met een eigen show. We hebben nu voor de Melkweg gekozen omdat het geluid beter is, het is daar niet zo’n galmbak.” Is er verder nog een speciaal café waar de band na afloop van een optreden in Amsterdam altijd heengaat voor een afterparty? “Nee, niet echt. Aangezien we morgen ook gewoon weer moeten spelen, maken we het niet te laat. Na afloop drinken we nog wel wat in de kleedkamer en als het echt leuk is, gaan we nog wel ergens naartoe, maar het moet niet te gek worden, want morgen moet er gewoon weer gespeeld worden. Misschien dat we in Nijmegen nog even uitgaan, dat is veiliger, want dichter bij huis. Soms probeer ik nog de laatste rond bij Schiller in Aalten mee te pakken. Dat is een beetje een sport geworden met onder andere Paulus (de bassist en toetsenist) van Shaking Godspeed.”

Tot slot wordt hem gevraagd of hij zijn tafeltennisskills nog een beetje kan bijhouden en antwoordt lachend. “Ik ben inderdaad kampioen van Aalten en moet binnenkort de titel verdedigen. Ik was al twee keer tweede geworden dus het werd ook wel een keer tijd. Het is altijd op dinsdagavond dus ik kan het best combineren en daarnaast houden ze altijd rekening met mij. Toen ik vorig jaar in het buitenland zat, hebben ze het toernooi iets later gepland.”

nu op 3voor12