Eendracht maakt macht: Jazz en Hiphop als energiek amalgaam Eendracht maakt macht: Jazz en Hiphop als energiek amalgaam

Hoe twintig mensen een zaal kunnen vullen

, Tekst: Erwin Bromlewe Foto's: Anouck Wolf,

Eendracht maakt macht: Jazz en Hiphop als energiek amalgaam

Hoe twintig mensen een zaal kunnen vullen

Tekst: Erwin Bromlewe Foto's: Anouck Wolf, ,

Relax doet het, Pete Philly en Perquisite doen het, maar ze doen het niet zoals Bas van Lier en Def P. Die laatsten brengen up-tempojazz met strakke raps om van te watertanden.

Hoe twintig mensen een zaal kunnen vullen

Het nieuwe jaar is koud 3 weken onderweg. De dagen zijn guur, kort en nat. Thuis lekker opwarmen in bad is dan altijd een goed idee, lekker opwarmen in de Badcuyp ook. Dat bleek vrijdag 18 januari 2008 toen Bas van Lier en Def P in een gezamenlijke jamsessie de muzikale harten sneller deden kloppen. Voor het optreden staat Bas van Lier bij de bar een biertje te drinken en vertelt hij wat hij van het optreden verwacht. 'Kijk, het jazztrio waarmee ik straks optreed maakt een onverwoestbare indruk. Bij ons hoor je de voor jazz karakteristieke tempowisselingen, de muzikale partijen die steeds heftiger worden opgebouwd naar een hoogtepunt. De combinatie met Def P is enorm goed. Niets van wat je zo gaat horen is ingestudeerd. Maar Pascal voelt zo goed de groove aan en vindt daar zo'n goede rap bij, dat het niet nodig is. Daarmee blijft het ook echt jazz'. Dat Bas van Lier niets te veel heeft gezegd over zijn trio blijkt als hij van de bar naar het podium loopt. Bas neemt plaats achter zijn piano, een te heftige bassolo wordt ingezet en de overige muzikanten vallen in. Het gering aanwezige publiek voelt de muzikanten, de muzikanten het publiek. Hoe drie mensen in drie minuten een zaal in de sfeer kunnen krijgen, erg indrukwekkend. Bij het tweede nummer wordt Def P op het podium geroepen. Met een haast guitig hoofd kijkt hij naar de muzikanten en luistert hij naar de muziek. Aan het fonkeltje in zijn ogen is te zien dat hij de geschikte tekst voor de muziek heeft gevonden, zo merken ook de muzikanten, en Def P rolt de eerste tekst naadloos over de geïmproviseerde muziek heen. De 'machinegun-rap' blijkt uitstekend te combineren met de ritmische jazzmuziek. Maar de samenwerking is op meerdere vlakken erg geschikt. Zoals de muzikanten steeds in staat zijn elkaar aan te vullen en te improviseren op de groove, zo is Def P in staat om zijn teksten desgewenst te verlengen tot het einde van de rap door de muziek wordt verraden. Het optreden is wat dat betreft als raften: hoe vaak je het ook doet, het is spannend, je moet improviseren om de rit met goed gevolg af te leggen, je houdt er een te gek gevoel aan over en aan het einde wil je meteen nog een keer. We eindigen de avond zoals we hem zijn begonnen, aan de bar met Def P en Bas van Lier. Daar vertelt van Lier dat er plannen zijn voor een album, 'maar dan wel op de jazzmanier, namelijk op basis van improvisatie. Meteen de eerste keer dat Def P bij ons kwam optreden, was het gevoel steengoed. Daarom willen we niet naar de studio met geschreven materiaal.' Def P voegt daar snel aan toe: 'Je krijgt al de hele dag MacDonalds door je strot. Hier krijg je gewoon vijf sterren. Kijk, deze muzikanten zijn echt kunstenaars, ze beheersen hun instrumenten zo goed. Net zoals je een goede schilder niet kan verrassen met een koe op een fiets, wat je ook doet, deze mannen spelen gewoon.' Gezien: Bas van Lier en Def P Badcuyp, vrijdag 18 januari 2008 Recensie: Erwin Bromlewe Fotografie: Anouck Wolf

nu op 3voor12