White Denim - 13

Zoals Angine de la Poitrine als anti-AI-slopband wordt beschouwd, kan je hetzelfde zeggen voor de Texaanse progrockband White Denim. De experimentele ritmes van het openingsnummer '(God Created) Lock and Key' zijn bepaald niet zomaar na te maken door AI-generators. Het viertal rond zanger James Petrali staat al jaren bekend om albums die telkens van vorm wisselen: het iets ingetogener D (2011) werd uitgebouwd tot het weelderige Corsicana Lemonade (2013) en hun vorige plaat 12 was een vlot indiealbum. De naamgeving spreekt voor zich: het twaalfde album met twaalf nummers. Opvolger 13, de dertiende plaat telt er logischerwijs dertien. Inhoudelijk is het een stuk zwaarder: teksten over vadertrauma, zelfbescherming en het ontlopen van verantwoordelijkheid wisselen af met bravoure en zwarte humor. Muzikaal loopt het album even breed: psychedelische sixties-vibes in 'Chew Nails', folky bluesrock in 'Drive Trucks', met samenwerkingen op tien van de dertien nummers (waaronder meerdere met multi-instrumentalist en producer Kosta G.)