Rewire 2026: Grijze metaalslagers en Noorse zuchtmeisjes trekken volle zalen
Haags festival vindt de perfecte balans tussen urgent en high-brow
Voor de jubileumeditie van Rewire wist het Haagse festival onder meer Einstürzende Neubauten, Smerz en Moor Mother te strikken. Naast tientallen artiestennamen waar je misschien nog nooit van hebt gehoord. Wat leverde vier dagen en nachten struinen op het best gecureerde ontdekkingsfestival van Nederland eigenlijk op?
Het merendeel van de Rewire-bezoekers lijkt inmiddels uit het buitenland te komen. Ik spreek Spanjaarden, Britten, Duitsers, Italianen en zelfs Japanners. Allemaal vertellen ze hetzelfde: zo'n goed georganiseerd en gecureerd festival als Rewire vind je nergens. Zelf woon ik sinds 2019 in Denemarken en reis nog jaarlijks op en neer voor vier dagen vlammende dan wel betoverende underground muziek en coole kunst. Dus ik snap die mensen helemaal.
Mondkapjes
Een van de intiemste en ontroerendste optredens op zaterdag is dat van Beverly Glenn-Copeland. Diens album Keyboard Fantasies (1986) wordt inmiddels gezien als een betoverend meesterwerk. Ooit geboren als vrouw gaat Beverly sinds 2002 als man door het leven. Omdat zijn gezondheid inmiddels broos is (de zanger heeft behalve beginnende dementie ook COPD) wordt de voorste rijen verzocht om monddoekjes te dragen en staat er een air purifier naast de microfoon.
Voor een kwetsbare 82-jarige klinkt zijn stem nog opvallend soepel en imposant, zo illustreert de prachtige opener 'Ever New'. En als hij samen met zijn meegereisde vrouw Elizabeth een dansje doet, steelt het paar onze harten. Toch gaat het optreden uiteindelijk als een nachtkaars uit, omdat mevrouw Copeland steeds nadrukkelijker het podium opeist en hun recente mierzoete liedjes toch de kracht ontberen van eerder werk. Snel door, want op Rewire wil je grasduinen, wroeten en nieuwe parels ontdekken. Zoals de zangeres Feeo, die in het Spui-theater intieme elektronica koppelt aan poëtische liedjes. Haar stem heeft wel wat weg van Portishead's Beth Gibbons terwijl ook Broadcast niet ver weg is. Een mooie vondst in een uitpuilend programma.
Kapselventilatoren
Met bijna 1 miljoen volgers op Spotify kun je het Scandinavische duo Smerz nauwelijks nog een nieuwe parel noemen. Het Paard is vrijdag te klein voor hun kleurrijke jaren 80 retro-revue, inclusief glittergordijnen, hoge hakken en 'kapselventilatoren'. Vooral in de klein gehouden liedjes overtuigen Henriette Motzfeldt en Catharina Stoltenberg (die dochter blijkt van de Noorse ex-premier en voormalig NAVO-chef Jens Stoltenberg!). Maar we blijven met een hoop vragen achterna hun wonderlijke optreden. Is dit nu een pastiche of bloedserieus?
Fietsen, fietsen, fietsen
Met 15 zalen om uit te kiezen, inclusief een aantal prachtige kerken is een fiets op Rewire eigenlijk onontbeerlijk. Wie veel wil zien, rijdt zichzelf het schompes. Via de Lutherse Kerk naar Korzo en via Het Korenhuis terug naar zaal Concordia en het Paard.
Maar waar je bij eerdere edities soms op lange rijen voor de ingang stuitte, blijft de ergernis over ergens 'te laat zijn' dit keer binnen de perken. Het blijkt een slimme zet om het ruim opgezette Amare een grotere rol in het festival toe te dichten. Daarnaast verhuisde zaterdag een deel van het danceprogramma (met toffe namen als Buttechno en OK Williams) naar de nieuwe nachtclub Laak, wat lucht blies in het Paard bij Blawan.
Bovendien treden nogal wat artiesten meerdere keren op. Zo staat Moor Mother in verschillende constellaties maar liefst drie keer op Rewire en doen ook Hillary Woods en Colleen meerdere shows. Dus wie de eerste keer misgrijpt heeft tegenwoordig een herkansing. Slim!
Ook leuk: overdag een paar lezingen of interviews met artiesten meepikken of de gratis kunstexpositie aflopen. Zo kom je terecht in de prachtige Duitse Kerk, waar een vleugel op zijn kant staat die via een koperen antenne geluiden uit de ruimte oppikt. Hoorden we daar de bemanning van de Artemis 2 zachtjes zuchten?
Boodschappenwagentje
Zondag sluit het festival in stijl af met een indrukwekkend optreden van Einstürzende Neubauten. Fans vreesden dat met het vertrek van bassist Alexander Hacke ook de ziel uit de legendarische Duitse band zou zijn weggesneden, maar vervanger Josefine Lukschy blijkt zich prima staande te houden tussen de oude metaalslagers. "Dit boodschappenwagentje heeft een locatiechip", grijnst de goedgeluimde zanger Blixa Bargeld. "Ik zou zo graag het gezicht zien van de man die inmiddels weet dat dit vermiste karretje al twee keer op en neer is geweest naar Australië."
Waren er ook tegenvallers? Natuurlijk. Zo bleven Actress en synthesizerlegende Suzanne Ciani op de openingsavond steken in pielerige improvisatie en klonk de samenwerking tussen technoproducer Hieroglyphic Being en Moor Mother op papier toch spannender dan dat het zondagmiddag uitpakte.
Maar na afloop van vier dagen struinen door het Haagse overheerst toch de blijde verbijstering. Over dat het wederom gelukt is om zo'n urgent en spannend programma samen te stellen zonder dat het tehighbrowwordt. Je snapt onmiddellijk waarom Rewire afgelopen jaar het IJzeren Podiumdier won voor 'Festival of the Year'. Dat zou ze voor deze editie zomaar opnieuw kunnen lukken.