Motel Mozaique: Turkse rockers Hayvanlar Alemi zijn dode letter op het programma Motel Mozaique: Turkse rockers Hayvanlar Alemi zijn dode letter op het programma

Een lange rit naar het eind van de setlist

, Tekst: Joris Telgen, Foto's: Robert Tjalondo

Motel Mozaique: Turkse rockers Hayvanlar Alemi zijn dode letter op het programma

Een lange rit naar het eind van de setlist

Tekst: Joris Telgen, Foto's: Robert Tjalondo ,

Niemand heeft er ooit van gehoord: Hayvanlar Alemi, de psychedelische rockband uit Ankara, Turkije. Ze staan op een kritische positie geprogrammeerd, namelijk deels overlappend met Fink, Ben Caplan, AM & Shawn Lee, Jamie N Commons en Le Le. Het resultaat is een net halfvol gevulde zaal. Toch klinkt het goed: Psychedelische rock, surf, folk en dat alles met een exotisch Turks sausje. Het wordt ook niet voor minder aangekondigd: “Hayvanlar Alemi’s cosmic sound will ravish anyone and everyone.”

CONCERT
Hayvanlar Alemi, Motel Mozaique, Schouwburg kleine zaal, vrijdag 20 april 2012

MUZIEK
De band bestaat uit drie man in de tijdloze opstelling: drums, bas en elektrische gitaar. Er staan geen zangmicrofoons op het podium en dat is ook niet nodig, Hayvanlar Elami heeft uitsluitend instrumentale nummers. De band speelt psychedelische rock, aangevuld met surfrock en folk uit het Midden-Oosten. Dit is minder ver gezocht dan het lijkt, want oersurfrocker Dick Dale baseerde zijn gitaartechniek ook op een traditionele muziekstijl uit deze regio. Met name de keuze voor melodieën klinkt exotisch en hier zijn de roots van de band te horen.

PLUS
Hayvanlar Elami bestaat uit drie uitstekende muzikanten. De gitarist is virtuoos, de bassist is strak en de drummer ook. Het geluid in de zaal is goed en de eerder genoemde mix van stijlen zorgt in eerste instantie voor een interessant geluid. Tot zo ver gaat het goed.

MIN
Er wordt niet met het publiek gecommuniceerd, alle nummers zijn instrumentaal en de leden van Hayvanlar Alemi zijn absoluut geen showmannen. Tijdens het spelen kijken ze naar hun instrumenten en tussen de nummers door naar elkaar. Er kan geen lachje vanaf. De nummers lijken allemaal op elkaar en de band weet geen variatie aan te brengen in het repertoire. Er worden geen surf-, folk- of rocknummers gespeeld maar altijd een combinatie van de drie ineen. Het resultaat is dus surfrock-riffs met hardrock drums en dat is het toch niet helemaal.

CONCLUSIE
Ondanks dat de band uit prima muzikanten bestaat is er te weinig te zien en te horen voor een goede show. Er zijn geen hoogte- of dieptepunten. Muzikaal gezien is het een mengelmoesje van stijlen waarbij nergens in wordt uitgeblonken. Het is een lange rit naar het einde van de setlist.

CIJFER:
5,5

Nu op 3voor12