Bij Braids hoef je niet bang te zijn voor een hit Bij Braids hoef je niet bang te zijn voor een hit

Maar dat zou het op termijn best eens kunnen worden

, Erik Zwennes

Bij Braids hoef je niet bang te zijn voor een hit

Maar dat zou het op termijn best eens kunnen worden

Erik Zwennes ,

Het piepjonge Canadese Braids is op tour door Europa. Op 160 kilometer van Amsterdam kwamen ze vast te zitten in het verkeer. Net voordat ze de Grote Zaal moeten openen, komen ze aan in Paradiso.

Maar dat zou het op termijn best eens kunnen worden

Het piepjonge Canadese Braids is op tour door Europa. Op 160 kilometer van Amsterdam kwamen ze vast te zitten in het verkeer. Net voordat ze de Grote Zaal moeten openen, komen ze aan in Paradiso. Het tweede album Native Speaker kwam dit jaar uit.

GEZIEN:
Braids, 20 mei 2011, London Calling, Paradiso Amsterdam, Grote Zaal

MUZIEK:
Ergens tussen shoegaze artrock en de dreampop-explosie van laatste jaren, is Braids opgestaan. De twee bosnimfjes en de twee graatmagere übernerds moeten nog even soundchecken. Ze verontschuldigen zich en beginnen de set met droney psychedelische kerkkloksoundscapes. De meerstemmige zang vormt de basis over jazzy drums en dwarse electronica.

PLUS:
Het constante gedartel tussen de zeer sterke zang en de a-typische drums is enorm knap gedaan. Elke keer vinden beiden elkaar weer, gestuurd door de electronica. De enorm langgerekte nummers kennen zelden een explosie, maar ze vervelen allerminst. Het is ondanks de listige drones en phasers zowaar dansbaar en verfrissend. Zangeres Raphaelle steelt de show. Haar elastische, ijle stem gaat van enorm hoog en schel naar melodisch en hoekig.

MIN:
Bij Braids hoef je niet bang te zijn voor een hit. Dit is weinig concrete muziek. Op zijn merites beoordeeld enorm goed gedaan, in de context van het festival vrij pittig. Het is dan ook enorm luidruchtig in de zaal. De band vertelt even later, backstage, dat het de meest rumoerige gig van de tour was. Dit is nu eenmaal meer Pitchfork dan NME. Dat kun je de band niet kwalijk nemen, maar wanneer iedereen om je heen praat en de band soms zichtbaar afgeleid is, zorgt dat wel helaas wel voor een slechter optreden.

CONCLUSIE:
Braids is al vierenhalf jaar bezig, maar lijkt pas aan het begin van hun kunnen te zijn. Nu doet het aan als een abstracte, meer feminiene variant van Yeasayer ten tijden van hun debuut. Over twee jaar zou deze band veel verder kunnen zijn. Twee nummers wijzen al op meer concrete songwritingskills, de zang en samenzang zijn prachtig en het is duidelijk dat de band vol ideeën zit. Braids zou wel eens uit kunnen groeien tot een belangrijke alternatieve band waar we nog jaren plezier aan beleven.

CIJFER:
8-

Nu op 3voor12