Psychedische freaker King Charles doet het sacraal Psychedische freaker King Charles doet het sacraal

Britten moeten op zoek naar luchtiger verpakking

, tekst Ingmar Griffioen, foto's Tim van Veen

Psychedische freaker King Charles doet het sacraal

Britten moeten op zoek naar luchtiger verpakking

tekst Ingmar Griffioen, foto's Tim van Veen ,

Een bombastisch intro zwelt aan en daar komt Charles op onder laud applaus in een roze overall. De Britse band King Charles kijkt er plechtig bij om het belang van de opkomst te benadrukken. Ja; gevoel voor humor kun je de koning en zijn gevolg niet ontzeggen. Zijn onderdanen werpen zich ook gretig aan zijn voeten deze ochtend.

Britten moeten op zoek naar luchtiger verpakking

Een bombastisch intro zwelt aan en daar komt Charles op onder laud applaus in een roze overall. De Britse band King Charles kijkt er plechtig bij om het belang van de opkomst te benadrukken. Ja; gevoel voor humor kun je de koning en zijn gevolg niet ontzeggen. Zijn onderdanen werpen zich ook gretig aan zijn voeten deze ochtend.

CONCERT:
King Charles, Lowlands, Charlie, zaterdag 20 augustus 2011

MUZIEK:
Indie folkrock en -pop, met diverse (psychedelische) rock-uitspattingen. De met een enorme bos haar gezegende Londense King Charles en zijn drie prima bandleden in weirde en/of chique verpakking brengen het met verve.

PLUS:
King Charles pakt het publiek meteen beet met een catchy openingsnummer. Het publiek klapt even later maar wat graag mee met 'Mississippi Isabelle' en volgt elke beweging van de excentrieke frontman, die zelf een best potje gitaar speelt. De nummers hebben iets euforisch, zijn folky, soms bijna klassiek (pianopartijen) of zelfs sacraal, als onderdeel van een tribale religie. 'Crocodiles' is bezwerend, driestemmig gezongen en met dubbele drums voor de nodige bombast. 'Thank you, I hope one day I'll be able to see polar bears and crocodiles in Holland,' grapt Charles. Het volgende nummer 'Mr. Flick' verzandt op prettige wijze in een Jimi Hendrix-achtige psychedelische stoeipartij. Britse folkies rocken de Charlie!

MIN:
Het is allemaal wel erg arty en soms neuzelig gebracht. De King heeft een aardige stem, zeker voor de stukken praatzang, maar heeft live meer moeite met de 'echte' zang. Je kunt je afvragen of sommige nummers niet gebaat zouden zijn bij een luchtiger verpakking.

CONCLUSIE:
King Charles is zeker geen dertien in een dozijn indie folkbandje. Aan talent, ideeën - en vooral aan haar, geen gebrek. Nu nog iets minder overdreven gefreak, bombast, poses en wat meer liedjes, bij voorkeur met die stichtelijke samenzang.

CIJFER:
7

Meer Lowlands op de speciale festivalsite

nu op 3voor12