Indiedarling Mitski maakte de afgelopen jaren een opmerkelijke groeispurt. Dat levert een fascinerende show op in AFAS Live, en veel van haar kleine, breekbare liedjes blijven goed overeind, maar uiteindelijk voelt de zaal net iets te groot.
‘Where’s my phone?!’ Mitski haalt alles overhoop en rent driftig rond. Ze kijkt eens onder de fauteuil. In de lade van het schrijftafeltje. Bij de opengeklapte wereldbol waarin drank verstopt zit. Slaat haar handen tegen het hoofd. Het beeld dat ze, nogal theatraal, wil neerzetten in AFAS Live is dat van een ouderwetse huiskamer, waar zij een zenuwinzinking krijgt. De band zwelt steeds nerveuzer en nerveuzer aan. ‘Where’s my phone?!’
Allesverzengende heartbreak voor een mega-publiek
Mitski schrijft al anderhalf decennium liedjes over de angst voor sleur, over het gevoel vast te zitten in werk en de verwachtingen van de maatschappij, over beknellende relaties en allesverzengende heartbreak. Lang was Mitski vooral een Pitchfork-darling voor indiesnobs, maar mede dankzij Tiktok resoneert Mitski’s oeuvre anno 2026 bij een miljoenenpubliek. Bijzonder genoeg geldt dat niet alleen voor de recente singles. Ook oudere liedjes als ‘I Bet on Losing Dogs’ (2016) en ‘I Want You’ (2013) kregen een tweede leven via het algoritme, en worden vandaag de dag als zwelg-anthems ontvangen door het veelal jonge publiek. Het is bepaald muziek die direct gemaakt is voor zulke grote zalen als AFAS Live (dit is dus ook zeker geen overrompelende show), maar toch landen de songs ook weer niet slecht vandaag. Neem de intieme schuifelballad ‘Heaven’: bloedmooi hoe Mitski zelf meezwiert met de dansers op de schermen.
Paniekaanvallen en dissociatie
‘Who here is having a breakdown?’ Handjes gaan omhoog. Ook die van haar. Zo start ze ‘Instead of Here’, een dissociatieve country-song waar piano en gitaar subtiel in elkaar grijpen. ‘I’m not here, I’m where nobody can reach.’ In het oudje ‘Circle’ begint ze vervolgens hevig heen en weer te body-rocken op het bankje, een paniekaanval tussen de helrood flitsende lichten. Het is maar toneelspel natuurlijk, dik aangezet bovendien, maar toch.
90's gitaren
Zeker in het blokje op tweederde van de show kiest ze voor de stevige gitaren: ‘Francis Forever’ is 90s alt-rock ten top (met twee cool loeiende gitaren in de outro), ‘If I Leave’ een neerslachtige grunge-song en ‘Stay Soft’ (op plaat bijna disco!) wordt expres lelijk-hard gespeeld alsof ze de Pixies zijn. Daarna komt het piepkleine ‘Two Slow Dancers’ nog veel harder binnen, een adembenemend lied over ouder worden en proberen nog één keer terug te kruipen naar wie je ooit was. En natuurlijk de fluisterzachte selflove-song ‘My Love Mine All Mine’. Een mooi moment, tegelijkertijd heeft het ook niet de impact waarop je hoopt bij dé hit van de avond, een anthem dat inmiddels op al bijna 2 miljard (!!!) streams zit.
In 2019 trok ze al eens de stekker uit haar carrière. Ze gooide haar social media op zwart, deed een afscheidsshow en liet een paar jaar nauwelijks van zich horen. Afgelopen maand liet ze online opnieuw doorschemeren dat ze het tourende leven eigenlijk zat is, en liever focust op wat ze het liefst doet: songs schrijven. We kregen vandaag een prima show voorgeschoteld, maar wie haar zo ziet in AFAS Live, denkt onwillekeurig: misschien is Mitski’s muziek inderdaad te groot geworden voor Mitski zelf.