Duitser DIFFRENT zweert bij de Engelse garage groove
Berlijnse DJ brengt bass en energie naar DGTL
Wie de afgelopen jaren een beetje heeft opgelet in de garage-revival, kan moeilijk om DIFFRENT heen. De in Berlijn gevestigde DJ en producer heeft meer met de basslines van Londen dan met het typische Berlijnse technogeluid. UK garage, bassline en drum & bass vormen de basis van zijn sets: snel, springerig en vol speelse energie. Na een relatief rustige winter - hij tourde wel nog even door Nieuw-Zeeland en Australië maar nam ook een maand vrij - begint het festivalseizoen voor hem weer op gang te komen. Met DGTL staat meteen een van de eerste grote stops op de agenda.
-
De track
‘Ik ben de laatste tijd vinyl aan het verzamelen van mijn favoriete tracks, ook oude platen die ik digitaal niet kan vinden. Deze komt uit 1998 en is zo’n typische, cheeky UK garage track. Wat hem zo goed maakt? Die groove. En de MC eroverheen, met die warpy bassline die een beetje onder alles door kronkelt. Het geheel klopt gewoon.’
‘Ik heb hem nog nooit in een set gedraaid. Het is meer een track waar ik graag naar luister en waar ik inspiratie uit haal als ik zelf muziek maak. Soms heb je gewoon te veel respect voor een plaat. Dan wil je er ook geen edit van maken, want hij is al perfect zoals hij is.’
Accepteer de 'social' cookies voor deze 'youtube'-embed.
-
De inspiratie
‘Op dit moment is Oppidan een grote inspiratie voor me. Haar tracks, haar sets, de energie die ze brengt. We staan vaak op dezelfde line-ups en ik heb haar ook geboekt voor mijn eigen event in Berlijn, waar ze haar Duitse debuut speelde.’
‘De eerste ontmoeting was wat ongemakkelijk. Ik wist dat ze in hetzelfde hotel zat en dacht nog: wat als straks de lift opengaat en zij daar staat? En letterlijk: de deur gaat open en daar staat ze. Ik stond echt even met mijn mond vol tanden. Inmiddels hangen we backstage rond en hebben we altijd goede gesprekken.’
-
De club
‘Ik had echt een bijzondere nacht in club BASIS in Utrecht. Je loopt een trap af en komt in die club onder straatniveau, vlak bij de gracht. Ik stond daar drie uur lang te draaien in een soort 360-setup, mensen overal om me heen. Door de rook zag ik na de eerste rij eigenlijk niemand meer. Mijn videograaf stond helemaal achterin bij de bar en zei later dat mensen me nauwelijks konden zien. Ze waren gewoon aan het dansen. Dat vond ik zo mooi: dat het helemaal niet ging om zien of gezien worden, maar puur om de muziek.’