Navarone is explosief en overtuigend Navarone is explosief en overtuigend

Ras-entertainers krijgen een welverdiend warm ontvangst in De Spot

, Tekst: Joëlle Koorneef Foto’s: David Lawalata

Navarone zoekt eindelijk weer het Zeeuwse op. De Nijmeegse rockers speelden eerder al op ‘ons’ Concert at Sea en Vestrock, maar ook Sziget en de Zwarte Cross. De Spot is gevuld met oude bekenden en nieuwsgierige enthousiastelingen. Op deze koude Decemberavond is het even goed opwarmen met Storksky en Navarone.

 

Storksky heeft dit jaar de lage landen afgereisd op tour met Navarone. De band is eigenlijk een geëscaleerd afstudeerproject van de Tilburgse rockacademie, die bijna per ongeluk op grote podia van de Zwarte Cross en Pinkpop belandde. Het is geen verrassing dat Storksky enorm goed ontvangen wordt: het is het prachtige muzikale geweld van Queens of the Stone Age verdeeld over maar twee personen. Vergelijkingen met Royal Blood beginnen ondertussen te vervelen, maar net als de Britse succesformule weet Storksky met zijn tweeën een geweldig ruig geluid neer te zetten. Met een noodgang drummen de jongens hun set er doorheen. Het is een perfect voorprogramma: de rookmachine draait overuren en op de grond ligt al een laagje zweet. Navarone mag komen.

 

Waar de meeste Nederlandse bands het podium betreden in bescheiden spijkerbroeken en simpele shirtjes, pakken de mannen van Navarone uit. Leren broeken, ontblote bovenlichamen in bontjassen, krulsnorren… Het oog wil ook wat. Er is al zang te horen, maar zanger Merijn van Haren is nog nergens te zien. Als een echte showman bestormt hij eindelijk het podium. Navarone behandelt deze gig in De Spot als een stadionconcert en daar ligt de kracht. Dit is een live-act pur sang. De Spot wordt voor één avond gewoon ook even de Amsterdam ArenA.

Storksky

Navarone

Om alles in de gaten te houden op het podium, heb je wel vijf paar ogen nodig. Iedere muzikant neemt zijn solomomentje, beweegt vrij over het podium, grapt met zijn bandleden. Toch valt het oog vaak op de zanger, en dat komt niet alleen door de oorlogswonden op zijn gezicht (zonder glorieus verhaal eromheen blijkt dit een gewoon een minder stoer gevalletje van plat op je bakkes gaan op het tapijt). Wat een strot heeft Merijn van Haren, die ongelimiteerd de hoogte in gaat en dan weer keihard brult, altijd zuiver. Een gewaagde AC/DC cover komt mede door zijn lekkere 70s-rock-stemgeluid gelukkig goed uit de verf. ‘Whole Lotta Rosie’ zet De Spot dan ook even goed op zijn kop.

De glimlach op het gezicht van Middelburgse gitarist Roman Huijbreghs wordt steeds breder. “Hosternokke jongens!” roept hij uit, beretrots op de volle zaal in zijn hometown. Vorige keer was er de helft van het publiek, “we vroegen jullie toen allemaal een vriendje of vriendinnetje mee te nemen en dat is wel gelukt.” En de zaal zingt mee, of dat nou met het gevoelige ‘Free Together’ of met ‘Smash ’n Grab It’ is. Naast het ruige ‘Snake’ gaat het publiek het hardst op ‘Lonely Nights’, wat door het meezingaspect een beetje klinkt als een apocalyptische carnavalskraker. Met dik drie nummers in de encore heeft Navarone echt alles gegeven. Mannen, Middelburg bedankt jullie voor een explosieve avond; volgende keer nemen we nog meer vriendjes en vriendinnetjes mee.

Navarone

Navarone

Navarone

nu op 3voor12