Tuxedo Bandido, Balcony Players en Offshore in 't Beest Tuxedo Bandido, Balcony Players en Offshore in 't Beest

Drie totaal verschillende bands zorgen voor een leuke gevarieerde avond in Goes

, Tekst: Harrie Verveer Foto's: Andre Joosse

Tuxedo Bandido, Balcony Players en Offshore in 't Beest

Drie totaal verschillende bands zorgen voor een leuke gevarieerde avond in Goes

Tekst: Harrie Verveer Foto's: Andre Joosse ,

De bands die afgelopen Zaterdag in 't Beest stonden hadden vrijwel allemaal een ding gemeen: tenminste één van hun bandleden komt origineel uit Zeeland. Bijna allemaal dus, want Tuxedo Bandido komt natuurlijk gewoon van Corny Island, een eiland hier heel heel ver vandaan.

Drie totaal verschillende bands zorgen voor een leuke gevarieerde avond in Goes

Als ik 't Beest binnen loop is Offshore net begonnen met hun optreden. De reggae band heeft inmiddels al een flinke fanbase opgebouwd, zowel in Nederland als op Aruba. Zoals de uit Zeeland afkomstige drummer Guido van de Wijdeven ons een tijdje geleden vertelde, kon je de band al eerder zien op diverse podia in de randstad of tijdens hun tour op Aruba. Ze stonden in het voorprogramma van Ziggy en gaven een interview voor het grootste radiostation op Aruba: Cool FM. De band timmert dus al een tijdje behoorlijk aan de weg, en met succes. 

Technisch zit alles vanavond dan ook super in elkaar. Het is overduidelijk dat alle bandleden ervaren muzikanten zijn die hun instrument uitstekend beheersen. De stevige reggae klinkt heerlijk zonnig. Reggae zoals reggae hoort te zijn! Helaas is het niet heel erg druk, maar de mensen die er zijn staan enthousiast mee te dansen. Jammer dat het niet drukker is, want een band van die kaliber verdient het eigenlijk om voor een propvolle zaal te spelen. Het geluid, de composities, alles klopt aan deze band, maar aan de bekendheid in Zeeland moet kennelijk nog wat gewerkt worden.

Dan is het tijd voor de Balcony Players. Deze Rotterdamse klezmer/swing band is al gelijk een aparte verschijning als ze het podium op komen. De grote trom met dierenvel erop gespannen, de beige en gelige stoffen jasjes, de witte jurk van de accordeoniste. Alles bij elkaar geeft het je het gevoel alsof de bandleden zo uit hun Oost-Europese woonwagen komen rollen. De muziek klinkt prima en het is duidelijk dat we ook hier met ervaren muzikanten te maken hebben. Ik ben met name onder de indruk van de uit Zeeland afkomstige violiste, Moniek de Leeuw, die met het grootste gemak de meest virtuoze muziek uit haar viool weet te halen. Ook de drummer springt er uit en trakteert ons op een hele knappe solo. De solo van de contrabassist komt wat slordig over en wordt overstemt door het getik van de drumstokjes van de drummer, maar is verder wel erg knap er wordt door het publiek dan ook met luid applaus ontvangen.

Het uitbundige applaus dat overigens na vrijwel ieder nummer te horen is. Het is duidelijk dat het publiek het erg naar zijn zin heeft. Tijdens de nummers staat vrijwel iedereen in de zaal geconcentreerd naar de muziek te luisteren of te dansen. Het is leuk om te zien hoe de band het publiek mee laat doen tijdens het nummer 'skelephant', iets wat de band wat mij betreft vaker zou mogen doen. Hoe dan ook een erg goed optreden van een band die ik eigenlijk nog wel een keer op straat zou willen zien spelen, omdat de band daar volgens mij nog meer tot z'n recht komt.

En dan is het tijd voor Tuxedo Bandido. De Vlissingse band, die volgens eigen zeggen afkomstig is van 'Corny Island', heeft alle gebruikelijke rekwisieten weer meegenomen. Het podium wordt met een geel crime scene lint afgezet, de opblaascactussen, de wijnkoeler en de minibar op hun plaats gezet. Alles om de Mexicaanse sfeer te benadrukken. Er is geen drummer dus de beats en de blazers bestaan uit samples die uit een kastje komen. Het visuele gemis van de drummer wordt opgevangen door mooie, professionele animaties op de achtergrond die worden verzorgt door hun eigen VJ. De videobeelden, de kleding, de gitaren, alles past in dezelfde stijl waardoor niet alleen je oren maar ook je ogen niks te kort komen tijdens het optreden.

De muziek die de band maakt doet denken aan de Fun Lovin' Criminals, maar dan met een Mexicaans tintje. De lange, zwoele nummers met de betoverende zang werken hypnotiserend en laten je wegdromen. Als eerbetoon aan de onlangs overleden zanger Pauly Fuemana van OMC wordt het nummer 'How Bizarre' gecoverd. Het eigen geluid dat de band in dit nummer weet te verwerken resulteert in een mooie en interessante nieuwe versie. Tijdens het nummer 'Where The Birds Go' wordt de nieuwe videoclip afgespeelt op het projectiescherm. Heel erg mooi allemaal! Het geluid is erg fijn, we krijgen schitterende visuals voorgeschoteld en op het hele optreden valt weinig aan te merken, maar toch mis ik de echte drummer en de echte blazerssectie op het podium wel een beetje.

nu op 3voor12