De oorverdovende betovering van Binkbeats De oorverdovende betovering van Binkbeats

Frank Wienk neemt afscheid van zijn Utrechtse thuisbasis

, Tekst: Yasmin Roelofs | Foto's: Paulus van Dorsten

Een mensenleven kent vele beginnen en ook vele einden. Soms zijn er van die momenten dat begin en einde op mythologische wijze samenkomen en er zich voor je ogen een bijzonder schouwspel voltrekt. Op vrijdag 8 maart doet zich zo’n moment voor. Binkbeats staat met zijn kersverse EP (Private Matter Previously Unavailable Pt. 3), dezelfde dag nog uitgekomen, op het podium van Kytopia. Het is dezelfde plek die ooit Tivoli Oudegracht was en nu spoedig dichtgaat. De show van Binkbeats is de eerste van de reeks afscheidsshows.

advertentie

Bij binnenkomst heeft menig dertiger zich al in de zaal verzameld, voornamelijk achterin hangend op de banken met een biertje. Op het podium staat er al een rijk aantal instrumenten klaar. Asbest is de band die vanavond het voorprogramma opvult. In het soort pakken dat je je voorstelt bij mensen die op een chemisch lab staan, komen ze op en storten ze een strak potje swingende rock uit over het publiek. Ineens is de zaal een stuk voller; Asbest heeft (bijna) iedereen weggekregen bij de bar. En toch, ondanks dat een enkele enthousiasteling aanmoedigend headbangt, blijft het bij de rest tot ritmisch knikken.

Bij het derde nummer gebeurt iets bijzonders. De drummer vertraagt, evenals het spel van de gitarist en de jongen op de saxofoon grijpt zijn kans om het zwoelheidsgehalte omhoog te gooien. Met de nodige flair volgt er een lange uitgerekte solo die de hele zaal gelijk in de broeierige sfeer van een donkere koffietent uit de jaren 50 doet baden. Bewonderenswaardig.

Frank Wienk, oftewel Binkbeats, huist al sinds het begin van Kytopia in de creatieve broedplaats, wat goed te horen is op zijn uitgebrachte werk. EP-trilogie Private Matter Previously Unavailable is niet op één genre vibe vast te pinnen en schiet eigenlijk alle kanten uit. Om eerlijk te zijn, doet dit concert dat ook, hoewel dat zeker niet slecht is. Wanneer de lichten gedimd worden en een blauw licht vanaf het podium de zaal in schijnt, neemt de spanning ineens toe. Terwijl vage zang van een backing track klinkt, zien we door de rook heen één enkele man het podium betreden: Binkbeats zelf.

De eerste tonen van de xylofoon geven een vredige vibe af, maar schijn bedriegt. Wie denkt dat we naar lieve electro-ambient gaan luisteren, heeft het namelijk goed mis. Ieder nummer wordt op zo’n manier opgebouwd dat het geen moment verveelt. Na enkele nummers blijkt dat een show van Binkbeats verder gaat dan alleen plaatjes luisteren. Dromerige zang die vaag aan Caribou doet denken, wordt vervormd tot aanstekelijke discobeats die, op hun beurt, genadeloos over gaan in keiharde duistere bassen. Alle elementen voor een uitzonderlijk bedwelmende ervaring waardoor je keer op keer in een vijf minutenlange trance raakt.

Halverwege de show is het tijd voor een praatje. Binkbeats staat op om alle aanwezigen toe te spreken. Bijna prevelend vertelt hij hoe de Private Matter-trilogie onlosmakelijk verbonden is met Kytopia. Ook wordt de lange geschiedenis van dit pand geadresseerd. Dansen, sjansen, stelletjes en getrouwde ouders. “Het was gewoon een fantastisch pand en hopelijk maken ze er iets moois van… toch?” We waden hier in gevaarlijke wateren, dus gaan we snel door met de tweede helft voor het te emotioneel wordt. Jungle-achtige beats, funky orgelriedeltjes en apocalyptisch gedreun passeren de revue. Rechterhand Niels Broos deinst energiek mee vanachter de extra synthesizers. En het publiek? Iedereen die niet aan het raven is, staat gehypnotiseerd toe te kijken.

“Het was gewoon een fantastisch pand en hopelijk maken ze er iets moois van… toch?”

Als de toegift aanbreekt, is het tijd om de zaal even goed op te zwepen voor de eindsprint. “Zijn jullie er klaar voor? Zijn jullie er echt klaar voor?” roept Binkbeats tot drie keer toe in de microfoon. Dan wordt het laatste nummer afgestoken. Geleidelijk gaat het trage en licht verteerbare begin steeds dieper tot de oversturing over alle hoofden galmt en de vloer trilt. Met open armen en een buiging neemt Binkbeats het applaus in ontvangst en neemt daarmee afscheid van zijn Utrechtse thuisbasis.

Gezien: Binkbeats Release/Farewell show, vrijdag 8 maart 2019 @ Kytopia

#nieuws
Laatste nieuws en artikelen van 3voor12 Utrecht