Eefje de Visser staat ook zonder band haar mannetje in EKKO Eefje de Visser staat ook zonder band haar mannetje in EKKO

En onderstreept de kracht van haar liedjes

, Tekst: Simone van Hugten | Foto's: Paulus van Dorsten

Eefje de Visser heeft een kleine marathon voor de boeg. Drie avonden achter elkaar staat ze er helemaal alleen voor in een uitverkochte EKKO. Na lange tijd met een complete band om haar heen te hebben getourd om in volle zalen en op festivalpodia haar Nachtlicht te verspreiden, gaat ze vanavond terug naar hoe ze ooit begon: in haar eentje.

Niet zomaar in haar eentje zoals ze dat jaren geleden deed, met alleen een gitaar, een looppedaal, een berg mooie liedjes en een beetje verlegenheid op zak. Nee, Eefje de Visser heeft zich ontpopt tot multi-instrumentalist. Bij een eerste blik op het podium is meteen duidelijk dat dat ene looppedaal flink is uitgebreid. Voordat de helft van het publiek het doorheeft, staat de Nederpopkoningin op het podium. Wat tegenwoordig een klein wonder is, en bij haar show in de Ronda nogal anders liep, geschiedt: het is muisstil. Vanaf de eerste seconde van opener ‘Scheef’ heeft de zangeres de volle aandacht. De zwoele, broeierige sfeer die ze op haar laatste album Nachtlicht wilde vangen, en daar grandioos in slaagde, weet ze ook in EKKO over te brengen. De spanning in de liedjes, de intense geluiden uit de synths en haar kristalheldere stem onderstrepen de kwaliteit van Eefje.

(tekst gaat door onder de foto)

Stiekem is het even wennen om haar sterke liedjes zonder de volle - waanzinnig goede - bezetting te horen. Misschien komt dat ook door de lichtshow die er in het begin voor zorgt dat ze bijna niet te zien is. Maar juist door zelf alle knoppen, schuiven, toetsen en pedalen in te drukken geeft ze net een andere invulling aan haar werk. Daarmee laat ze zien hoe sterk haar liedjes muzikaal in elkaar zitten en dat ze ook ruimte bieden om ermee te gaan spelen. Ze rijgt tracks op ingenieuze wijze aan elkaar of maakt er uitgesponnen versies van, zoals tijdens ‘De Bedoeling’, door de drums en zang net wat langer door te laten gaan.

De speelsheid die ze op muzikaal gebied fantastisch in de vingers heeft, is op het gebied van performance soms nog ietsjes ongemakkelijk. Hier en daar klampt Eefje zich aan haar instrument vast en lijkt ze haast in zichzelf gekeerd. Op de momenten dat ze zich durft te laten gaan, haar armen in de lucht beweegt en danst, zie je dat het er zeker wel in zit. Nog niet zo aan de oppervlakte, maar het is er.

Aan de andere kant: Eefje hoeft misschien ook niet die ontzettend uitgesproken beweeglijke performer te zijn. Ze draagt iets heel nuchters uit wat vooral naar voren komt tussen de liedjes door (“Jongens. En meisjes natuurlijk. En alles daar tussenin hè tegenwoordig, maarja, eigenlijk altijd al”), wat een grote charme is. Haar publiek weet ze dan absoluut te bezweren. Tijdens hoogtepunten als ‘Stof’ mixt ze harde beats met mooie synths en gaat haar stem (op een goede manier) alle kanten op. Die stem krijgt ook een hoofdrol in het ingetogen ‘Wel’, een rustpunt in de set. Met enkel toetsen en een prachtige tekst toont ze zich op haar kwetsbaarst.

(tekst gaat door onder de foto)

De avond is een mooi moment voor Eefje om nieuwe liedjes te laten horen. Al een tijdje is ze bezig met de opvolger van Nachtlicht. Wanneer we die kunnen verwachten? “Nou, op een moment ga ik hem afmaken”, lacht ze. “En ook uitbrengen.” Voor nu krijgt de zaal alvast met synths gevuld nieuw werk te horen, enigszins in dezelfde lijn als het laatste album maar met een iets vrolijkere noot. De rest horen we vanzelf wel wanneer de tijd rijp is, maar aan het luide geklap en gejoel te horen is de nieuwsgierigheid en het enthousiasme van de bezoekers van EKKO alvast goed getriggerd.

Een bijzondere keuze is haar invulling van de toegift, met uitgeklede versies van ‘Hartslag’ en ‘Ongeveer’ van haar eerste en tweede plaat. Het geeft een flashback naar Eefje ten tijde van De Koek, Eefje met alleen een gitaar. Ze had er ook voor kunnen kiezen om deze liedjes in de reguliere set te verweven en te eindigen met een meer elektronische, dansbare track en daarmee met een knal. Dat was misschien wel té voor de hand liggend. Nu laat ze zien dat die ‘oude’ kant er heus nog zit en niet weggestopt hoeft te worden. Welke versie van zichzelf Eefje de Visser ook laat zien, vanavond zijn ze allemaal krachtig.


Gezien: Eefje de Visser, woensdag 27 december 2017 @ EKKO

nu op 3voor12