Tim Akkerman en Elske Haverkamp op het kleinste podium van Hengelo Tim Akkerman en Elske Haverkamp op het kleinste podium van Hengelo

In Café De Cactus voelt deze grauwe zondag warm

, door: Anne-Marie Kok & Serge Hasperhoven.

Tim Akkerman en Elske Haverkamp op het kleinste podium van Hengelo

In Café De Cactus voelt deze grauwe zondag warm

door: Anne-Marie Kok & Serge Hasperhoven. ,

Afgelopen zondag was er een mooi affiche bij de Vrienden van De Cactus Live: Tim Akkerman en Elske Haverkamp. Twee singer-songwriters, één uit Twente en eén uit Den Haag. Iedere maand organiseert deze stichting een optreden van singer-songwriters, waar je voor een klein prijsje de hele middag van kunt genieten. De kroeg is afgeladen vol wanneer iets na drieën Elske de eerste tonen aanslaat op haar gitaar.

Elske kon lopend naar het optreden toe, en dat deed ze dan ook. Ietwat zenuwachtig startte ze haar optreden met twee eigen nummers, die het aanwezige publiek direct inpakten. Zelf lijkt ze nog wat op zoek naar haar identiteit op het podium. Bij de term singer-songwriter voelt ze zich niet helemaal thuis. Meer ziet ze zichzelf als een gitarist zonder band. Daarmee doet ze zichzelf echter tekort. Naast een leuk potje gitaar spelen kan ze ook erg mooi zingen, een warm en helder geluid.

Daarnaast is ze een prettige podiumpersoonlijkheid, ze praat haar liedjes leuk aan elkaar en geeft door kleine persoonlijke verhaaltjes wat duiding aan haar teksten. Het was overigens niet de eerste keer dat Elske in het voorprogramma van Tim Akkerman stond. Jaren geleden deed ze dat ook al eens, toen had hij alleen nog een flinke band om zich heen: Di-Rect. Omdat zij destijds haar versie speelde van ‘Incomplete’ van Alanis Morissette deed ze dat vandaag weer. Na een mooie mix van covers en eigen nummers sloot ze haar optreden af met ‘I Want You Back’ van The Jackson Five.

Na een korte break ging Tim Akkerman precies verder waar Elske het achtergelaten had, namelijk met mooie teksten en leuke verhalen. Niet te vergeten met prachtige uitvoeringen van eigen nummers en covers. Zijn zang was prachtig en zijn uitvoering van 'Starry Nights' van Don McLean stak het origineel naar de kroon. Al moest hij daarbij even zoeken naar woorden, het publiek leek vanmiddag tekstvaster dan Tim. Verder waren er natuurlijk zijn eigen nummers. Tussen de liedjes door vertelde hij over zijn schrijfproces. De melodieën komen snel en bijna als vanzelf, voor de teksten is het vaak wat zoeken naar de juiste onderwerpen. Daarom heeft hij voor zijn nieuwste nummer maar gekozen voor een onderwerp dat nog bijna nooit bezongen is, de liefde! Het optreden met alleen een gitaar past hem goed, hij heeft zijn rust gevonden als solo-artiest. Enkele jaren geleden zag ik hem op Bevrijdingspop in Zwolle. Toen had hij net zijn eerste plaat uit en was zijn optreden geconcentreerd en serieus. Nu was hij ontspannen, grappig en met een kleine portie Haagse Bluf. Een prima cocktail, blijkt!

nu op 3voor12