Knusse suspense bij The Lodger Knusse suspense bij The Lodger

Kevin Toma en Anne Bakker doen Alfred Hitchcock in Filmhuis De Keizer

, Tekst:Lourens Scholing Foto: Harco Rutgers

Knusse suspense bij The Lodger

Kevin Toma en Anne Bakker doen Alfred Hitchcock in Filmhuis De Keizer

Tekst:Lourens Scholing Foto: Harco Rutgers ,

Evenals bij de vorige editie is een zwijgende film het onderwerp van de Ass-Crack Stage-Hack. Kevin Toma en Anne Bakker verzorgen er ter plekke de soundtrack bij.

De avond van de één-en-twintigste oktober kent een rommelig begin in de kleine zaal van het Deventer Filmhuis de Keizer. Kevin Toma zit, ietwat ongedurig, bij zijn opengewerkte piano. Net onder het filmdoek, waarop ineens de film al begint te draaien. Beetje paniek, drukke gebaren naar de operateur, niet de bedoeling. Anne Bakker, violiste, is nog niet gearriveerd. Als het allemaal wat onwennig voelt in een dergelijke omgeving, onaangenaam is het niet. De artiest praat wat met zijn publiek. Er wordt geginnegapt. Het is bijna knus te noemen.

Niet ongepast voor deze wat onstuimige herfstdag, is A Story Of The London Fog de ondertitel van Alfred Hitchcock’s film The Lodger uit 1927. We schrijven het Interbellum, films waren volop zwijgend en Hitchcock zelf zat nog in Engeland. The Lodger, vrij naar de legende van Jack the Ripper, verhaalt van een seriemoordenaar, kneuterig genoeg genaamd ‘the Avenger’ (wat de beste man precies wreekt wordt overigens nergens duidelijk) die het heeft voorzien op mooie jongedames met blonde krullen. TO-NIGHT GOLDEN CURLS flitst er in neon over het scherm terwijl het eerste juffertje het tijdelijke voor het eeuwige verruilt.

Wat altijd weer opvalt bij Hitchcock is hoeveel hedendaagse film cliché’s schatplichtig zijn aan zijn inventies. Een schaduw die onder een deurplint valt, een ‘vals alarm’. Het gaat er op als Nutella op een witte boterham - dat we maar weten dat hier de Master of Suspense aan het werk is. Want terwijl het script van The Lodger naarmate de film vordert met een bescheiden sisser platslaat, wordt duidelijk dat het vanavond vooral gaat over het genie van de meesterverteller. “I like a good story well told,” is een beroemd citaat van Mark Twain. Maar hoe zit het met een vrij middelmatig verhaal, wanneer het voortreffelijk voor het voetlicht gebracht wordt? De conclusie kan zijn dat dit een heel eind goed komt.

The Lodger. Links in het donker (beter te zien als je de foto aanklikt): Anne Bakker en Kevin Toma


De begeleiding van Kevin Toma en Anne Bakker, ondertussen, is op zijn mooist wanneer ze het vertoonde gedienstig is. Wat op de keper beschouwd heel aardig lukt. Hun muziek is afwisselend monotoon en verrassend melodieus, kabbelend en intensief en wordt zo af en toe geperforeerd door stiltes die de dramatische ontwikkelingen mooi doen uitkomen. Op de momenten dat lagen samples door Toma met speciale effecten worden bewerkt komt het geheel mij echter wat anachronistisch over en sturen we akelig dicht langs een clip op MTV circa 1993. De aanpak blijft echter een oprecht enthousiasme en eerbied ademen voor deze wonderschone cinema.

http://kevintoma.nl/
http://www.escrec.com/

nu op 3voor12