Waarom muziek geen wedstrijd is Waarom muziek geen wedstrijd is

Vrijplaats #44

, tekst: Milo Lambers

Waarom muziek geen wedstrijd is

Vrijplaats #44

tekst: Milo Lambers ,

3VOOR12/Noord-Holland werkt samen met de Alkmaarsche Courant. Wekelijks in de papieren krant én op deze site: Vrijplaats 3VOOR12. Dit keer is het woord aan Milo Lambers, redacteur van de Alkmaarsche Courant. Over Popmania, de IJmond Popprijs en bandwedstrijden in het algemeen.

Vrijplaats #44

3VOOR12/Noord-Holland werkt samen met de Alkmaarsche Courant. Wekelijks in de papieren krant én op deze site: Vrijplaats 3VOOR12.

Met ijzeren hand dwingt de organisatie bandjes hun set razendsnel af te werken. Geen soundcheck, geen toegift. Als zure slagroom op deze bedorven taart wijst de jury na lang wachten een door iedereen onterecht geachte winnaar aan. Natuurlijk zijn bandbattles geen strafkamp. Dit weekend zullen er vast leuke bandjes spelen tijdens Popmania. Echter, in verschillende rollen maakte ik de laatste jaren mee hoe frustrerend bandwedstrijden doorgaans zijn.

Met Cellphyll in de IJmond Popprijs. De ellende begint al direct. Na een korte instructie moeten we om zeven uur het gebouw al weer uit. ,,We willen rustig opbouwen. Tot negen uur'', wordt er droogjes aan toegevoegd. Na ons bijzonder geslaagde optreden, kunnen we weer wachten. Meer dan drie uur na onze gig komt de uitslag. Die is pijnlijk. Niet alleen omdat wij niet door zijn, maar vooral door de zorgelijke kwaliteit van de bands die wel door zijn. Ook verdacht dat ze wel heel goed met de organisatie op konden schieten. Op de terugweg is de sfeer in de band tot het nulpunt gezakt. We zijn het slechts over één ding eens: we doen nooit meer mee.

Ik sta als verslaggever in Victorie en kan mijn oren niet geloven: Steem naar Indian Summer. Het publiek bepaalt wie de bandbattle voor Indian Summer wint. Dat is de band met de meeste vrienden dus. Steem is een aardig bandje hoor, maar voor een groot festival? Opeens heb ik er helemaal geen zin meer in. Als het er alleen om gaat hoeveel vrienden je hebt; waarom zou ik dan nog over bandwedstrijden schrijven?

Ik ben één van de vier juryleden van de Big Buk Buk Band Battle. We komen er totaal niet uit. Twee stemmen voor de ene band, twee voor de ander. Onder tijdsdruk hakken we de knoop door. Mijn keus verliest. Wederom ga ik met een rotgevoel huiswaarts. Zelfs als jurylid vind ik de winnaar geen winnaar. Ik realiseer me dat er in muziek geen winnaars of verliezers bestaan. Helaas zijn er nog steeds mensen die dat niet begrijpen.

nu op 3voor12